Kinabukasan ay na-late ako ng gising. Hindi ko na kasi alam kung anong oras na ako nakatulog kagabi. Hindi naman mahirap alagaan si Sir Lazarus. Napamulat ako at napatingin sa paligid. Nakahiga na ako sa kuwarto ko at mabilis na napabangon. Wala na siya.
Maayos ang kumot na nakakumot sa ‘kin at sa itaas ng maliit kong drawer ay may papel na maliit. Kinuha ko naman iyon at nakita ang letter niya na nagpapasalamat at huwag na muna akong pumasok sa trabaho. Napabusangot naman ako.
“Ba’t kaya ‘di niya ako ginising?”
Huminga ako nang malalim at napahikab. Tumayo na ako at lumabas. Nakita ko naman si Inang na nakanguso habang nakatingin sa maliit na box sa ibabaw ng mesa sa sala naming maliit.
“Ano iyan Inang?” tanong ko sa kaniya.
“Mabuti naman at gising ka na. Ibinigay ito ni, Apolo
