MAFIA BROTHER OWNED HER [COMPLETED] Tagalog

CHAPTER 14

Defensive

BEATRICE

SA ILALIM NG tubig ay walang humpay ang palitan nila ng halik ni Dimitri habang parehong hubad ang kanilang katawan. Nakasandal siya sa dingding habang walang humpay sa pag-ulos si Dimitri sa kanya. Kahit na anong tanggi niya rito ay ito pa rin ang nagwagi. Hindi siya tinantanan nito hanggang sa hindi siya bumibigay. Hindi niya alam kung masyado lang siyang mapagpaniwala o talagang totoo ang sinabi nito. Hindi niya alam kung ano ba ang ire-react niya sa sinabi nito.

    ‘I love you’, tatlong salita at walong letra na nagpagulo ng isip niya. Hindi niya alam kung mahal bilang dalaga o bilang kapatid ang ibig sabihin ng kuya niya. Masakit isiping baka nagkakamali lang siya ng iniisip.

    “Ahh . . . ohhh . . . K-Kuya!” Napauungol siya sa tuwing isasagad nito ang kahabaan ng p*********i nito. Kahit ilang beses na silang nagtalik, feeling niya ay punong-puno pa rin ang p********e niya. Hindi niya alam kung bakit napakahilig nito sa s*x.

    Pagkatapos nila sa kama ay hindi pa rin ito kuntento. Sa sahig, sa bawat sulok ng kwarto, at ngayon nga ay sa banyo siya nito inaangkin ngayon. Baka nga maluwag na ang kanya, dahil sa laki at taba ng sandata nito ay hindi man lang nito hinuhugot iyon. Dinadala siya nito nang nakapasok pa rin ang p*********i sa b****a niya. At lahat ng sarap nito ay laging sa sinapupunan niya binubuhos.

    Hindi naman siya makaangal dahil ayaw nitong humiwalay sa kanya. Kahit na papikit na siya para matulog ay binitbit pa rin siya nito patungo sa banyo. Nagising lang ang diwa niya dahil sa malamig na tubig.

    Lalo siyang napaungol nang sakupin uli nito ang dibdib niya. Napahawak siya sa ulo nito at napatingala siya dahil hindi niya alam kung saan ba hahawak. Sinabunutan niya ito nang kagatin nito ang n*****s niya.

    “Ouch! Masakit . . . ahh!”

    Sinagad nito ang pagpasok ng p*********i nito na kinalakas lalo ng ungol niya. Madiin nito iyong sinasanid hanggang sa maramdaman niya uli ang likido nito sa loob niya. Tila ayaw nito na may masasayang.

    Napasandal siya sa dibdib nito nang huminto na ito sa paggalaw.

    “I want you more, Babe,” bulong nito. Inalis niya ang binti sa baywang nito para makababa siya kaya nahugot na rin sa wakas ang sandata nito. Napasandal siya sa pader nang maramdaman ang panghihina ng mga binti niya. Hinawakan siya sa baywang ni Dimitri upang alalayan.

    “Ayoko na. Pagod na ako,” pagmamakaawa niya rito. Ngumisi ito at pinangko siya.

    “Okay, may susunod pa naman,” pilyong sabi nito. Umirap siya na kinahalakhak nito. Inupo siya nito sa kama pagkatapos ay tumalikod ito patungo sa closet. Napakagat siya ng labi nang makita niya uli ang maputi, makinis, at matambok nitong pang-upo. Daig pa yata siya.

    Kinuha niya ang kumot na puti upang takpan ang kahubadan niya. Basa pa ang katawan niya at bukas pa ang aircon ng kwarto kaya nilalamig siya. Napatingin siya sa glass window at napansing hapon na pala.

    Bigla niyang naalala si Charlene. Baka magtaka iyon kung nasaan sila ng kuya niya. Sa tagal nila sa kwarto ay baka magtaka iyon kung ano ba ang ginagawa nila. Ngayon lang nagbalik sa kanya ang lahat. Natatakot siya sa iisipin ng iba at natatakot siyang masaktan si Charlene. Hindi niya magawang mainis dito dahil talagang mabait ito. Ito ang unang nagpahayag na may pagtingin ito sa kapatid niya. Halos saktan niya ang sarili nang sumagi sa isip niya ang salitang ‘kapatid’. Bigla niyang naalala ang mga magulang niya. Tiyak na madi-disappoint ang mga ito kapag nalaman ang nangyari sa pagitan nila ng kuya niya. Tiyak na masasaktan ang mga ito.

    “Hey, bakit tila Biyernes Santo ang mukha mo?” pukaw ng kuya niya sa kanya habang bitbit nito ang damit niya. Nakabihis na ito ng white t-shirt at maong pants kaya pala ito natagalan. Pagkalapit nito ay nilapag nito iyon sa kama. Kukunin na sana niya ang mga iyon pero pinigilan siya nito. “Ako na,” sabi nito. Hinayaan na lang niyang bihisan siya nito dahil talagang nanlalata siya.

    Pagkatapos siyang bihisan nito ay nahiga siya sa kama at tinalikuran ito. Pinikit niya ang mga mata upang magpahinga dahil talagang napagod siya. Lumundo ang kama, hudyat na sumampa rin ito. Naramdaman niya ang bisig nito na yumakap sa baywang niya mula sa kanyang likod. Pinatong nito ang baba sa leeg niya habang binibigyan siya ng mga maliliit na halik.

    “Tama na. Matutulog ako,” suway niya rito at nilayo ang labi nito. Humigpit ang yakap nito sa kanya pero tinigil na ang paghalik.

   “Edi matulog ka, hindi naman ikaw ang gumagalaw. Kahit matulog ka, magagawa ko pa ring angkinin ka.” Inalis niya ang pagkakapulupot ng braso nito sa baywang niya. Kinuha niya ang unan at pinalo iyon sa pilyo niyang kuya. Humalakhak ito habang iniiwasan ang pagpalo niya.

    “Bastos! Manyak! Mahilig! Argh!” naiinis niyang sigaw rito. Mapang-asar itong ngumiti sa kanya.

    “At sa ’yo lang naman ako gano’n,” sabi nito nang seryoso habang malalim na nakatingin sa kanya.

    “Kuya, alam mo bang mali ang ginagawa natin? Magagalit sila Daddy. Tapos nakakahiya kapag nalaman ng iba,” sabi niya rito. Nag-iba bigla ang timpla ng mukha nito. Umalis ito sa kama at nakahawak sa baywang na hinarap siya.

    “Damn it, Bea! Wala akong pakialam sa iisipin ng iba tungkol sa atin! Wala akong pakialam kahit ano pa ang sasabihin nila tungkol sa atin! Dahil ang mas inaalala ko ay ang feelings mo para sa akin. I know, wala ka pang nararamdaman para sa akin . . . sa ngayon! Pero sisiguraduhin kong mababaliw ka rin sa pagmamahal sa akin. Magiging katulad din kita, dahil ako . . . baliw na baliw ako sa ’yo. Mark my words,” giit nito habang seryoso itong nakatingin sa kanya. Napabuntong-hininga ito at napahilot sa tulay ng ilong. “Magpahinga ka na. Bukas ay pupunta tayo sa bahay ampunan,” sabi nito at tumalikod na ito sa kanya. Naiwan naman siyang nakatulala habang hindi mapigilang mapaiyak. Napahiga siya sa kama at napatingin sa kisame.

    “I’m sorry, Kuya. I’m sorry . . .” bulong niya at nagtakip ng mga mata gamit ang braso niya.

DIMITRI

PAGLABAS NIYA NG kwarto ay bumaba siya upang maglabas ng galit. Nakita niya si Charlene sa sala na nanonood ng palabas. Nakita siya nito base sa biglaang pagtayo nito. Hindi niya ito pinansin, dumeretso lang siya palabas. Kailangan niyang bumili ng mga kakailanganin ni Beatrice para sa pagkakaabalahan nito. Alam niyang naiinip ito kapag nasa bahay lang kaya nagdesisyon siyang payagan itong lumabas, ngunit dapat ay kasama siya. Mahirap na, baka maisip pa rin nitong iwan siya. Alam niyang magagawa nito iyon kaya nga gagawin niya ang lahat, huwag lang siya nitong iwan.

    Baliw na kung baliw. Hindi niya talaga maaalis sa sistema niya ang dalaga. Lalo na at naaadik na siyang angkinin ito nang paulit-ulit. Napangiti siya dahil hindi siya makapaghintay na magbunga ang lahat. Iniisip niyang kailangan pala niyang magpagawa ng mas malaking bahay dahil baka hindi sila magkasya. Dahil ayaw niya na isa lang, gusto niya parang basketball team.

    “Sergio! Hey! Hintayin mo ako!” dinig niyang tawag ni Charlene sa kanya. Hindi niya ito pinansin at sinenyasan si Wallex na sumakay na. Sumakay siya sa kotse niyang ferarri. Isasara sana niya ang pinto nang biglang sumakay si Charlene.

    “Baba!” mariin niyang sabi rito. Hindi ito nakinig at tumingin lang sa bintana. “I said get out!”

    Ngumuso ito at umirap. “Napakasama mo talaga! Para sasama lang. Isama mo na ako, dahil ang boring sa bahay mo,” sabi nito. Napahilot siya ng sentido at sinenyasan si Wallex na paandarin na. Makulit talaga ito na minsan ay naiinis na siya, pero nagtitimpi na lang din siya.

    Hindi niya alam kung bakit sinasabi nito na special friend daw siya nito. Actually, hindi naman niya dapat papansin ito noong unang beses niya itong nakita.

NAKAUPO SIYA SA isang couch sa isang exclusive bar. Nagpapakalunod siya sa alak habang pinagmamasdan niya ang litrato ni Beatrice. Lumayas siya ng mansyon dahil nagkainitan sila ng kanyang ama. Mabuti at may nakapangalan sa kanya na condo unit kaya may natitirahan siya. Hindi niya pinoproblema ang pera dahil sa madalas niyang pagkakapanalo sa illegal car racing ay malaki ang perang nauuwi niya. Nakatambak nga lang ang mga iyon sa condo niya.

    Ang problema lang ay hindi niya makikita si Beatrice kaya hanggang tanaw muna siya rito. May time na nahuli siya ng ama niya na nakatanaw mula sa gate at sinabi nitong umuwi na siya. Pero hindi siya pumayag. Bago siya umalis noon ay sinabi niyang huwag nitong hahayaang makalabas si Beatrice ng mansyon. Noong una ay ayaw nitong pumayag dahil mas gusto nito na may makasalamuha raw na ibang tao si Beatrice. Pero nang sinabi niya na magbabago na siya at magtatrabaho sa ibang lugar ay pumayag ito. Gusto niyang matawa nang mauto niya ang ama.

    Bakit pa siya magtatrabaho kung may mas madali siyang pagkukuhanan ng pera? Sinabi niya lang iyon para maghigpit ito kay Beatrice na kinatuwa niya. Dahil simula noon ay pinahinto ng pag-aralin sa eskwelahan si Beatrice at pinili na lang na mag-hire ng tuitor na maaari pa ring makakuha ng diploma kahit homeschooled lang si Beatrice.

    “Bastos! You idiot!” Napadako ang tingin niya sa babaeng sumigaw. May kaharap itong tatlong lalaki na mga nakangisi at tila minamanyak ang babae. Hinawakan ng dalawang lalaki ang braso ng babae na tila nakalunok ng microphone sa lakas ng boses. Tumayo siya nang mahulaang may binabalak ang mga ito sa babae. Hahawakan sana nito ang dibdib ng babae nang maunahan niya ng sapak ito. Sumugod ang dalawa nitong kasama kaya tinadyakan niya sa sikmura at sa mukha ang mga ito. Pinalo niya sa batok ang mga ito na siyang kinahimatay ng dalawa. Humarap siya sa isang lalaki na naglabas na ng baril.

    “Pakialamero ka! Dapat sa ’yo tinotodas!” sigaw nito. Ngumisi siya at naghikab pa na kinagalit nito. Kakalabitin na sana nito ang baril nang sipain niya iyon. Parang slow motion ang pag-ikot sa ere ng baril. Napangiti siya nang masalo niya iyon.

    “Paano ba ’yan, ako na ang gusto ng baril mo? Paano, magkita na lang tayo sa impyerno?” mapang-asar niyang sabi at binaril ito sa hita ng dalawang beses.

    “Whoo! Astig talaga, Boss!”

    “’Yan ang napapala ng mga bagong salta na mayayabang. Nakatikim tuloy kayo!”

    Naririnig niya ang ibang komento sa paligid. Kilala na siya sa bar na ito. Hindi nga lang sa tunay na pangalan niya.

    Dumating ang bouncer at binitbit palabas ang tatlo. Bumalik naman siya sa upuan niya habang pinapaikot-ikot sa daliri ang baril. Ininom niya uli ang naudlot na alak nang may maupo sa harap niya. Iyong babaeng binabastos ng tatlo. Hindi niya ito pinansin at tinawag ang waiter para ikuha siya ng isa pang bote ng alak.

    “Salamat sa ’yo, Mister. Ako nga pala si Charlene,” pakilala nito na hindi niya pinansin. Dumating ang waiter at nilapag ang alak sa table. Kukunin sana niya iyon nang agawin iyon ng babae. “Ako nang magsasalin sa baso mo bilang pasasalamat.” Pagkatapos ay sinalinan nito ang baso niya. Napahinga siya nang malalim at hinayaan na lang ito. “Grabe, ang astig mo! Akalain mo, natalo mo ang tatlong manyak na ’yon?” pagdaldal nito. Tahimik lang naman siya habang umiinom.

    “Wow! Ang ganda naman nitong batang babae. Kapatid mo ba ito?” sabi nito na kinaangat niya ng tingin dito. Hindi niya napansing nalapag pala niya ang litrato ni Beatrice sa lamesa at nakuha ng babaeng ito. Aagawin sana niya ang litrato nang ilayo ito ng babae. Matalim ang binigay niyang tingin dito na kinangiti nito.

    “Akin na,” mariin niyang utos dito. Ngunit makulit ito at nilagay pa sa bra nito iyon para hindi niya makuha. Nagtagis ang ngipin niya habang nakakuyom ang kamao. “Ibigay mo kung ayaw mong makatikim ka sa akin,” galit niyang banta. Ngumuso ito at napaisip.

    “Ibibigay ko ito, pero gusto kong maging special friend mo. Promise, pumayag ka lang, ibibigay ko ito.” Dahil ayaw niyang malukot ang litrato ni Beatrice ay pumayag siya. Kung hindi lang ito babae, kanina pa ito tinamaan sa kanya. Tumango siya na kinatili nito sa tuwa. Tumayo ito at lumapit sa kanya. Nabigla siya nang maupo ito sa kandungan niya paharap. Gumalaw ang panga niya at inalis ito sa kanyang kandungan. Hinatak niya ang damit nito at kinuha ang litrato sa dibdib. Napasinghap ito na tila hindi inaasahang magagawa niya iyon.

    Pagkakuha niya ay tumayo na siya at iniwan ito nang nakatulala. Nilagay na uli niya sa wallet ang litrato ni Beatrice.

“ANONG GAGAWIN NATIN dito sa bookstore?” pukaw sa kanya ni Charlene na nakasunod sa kanya habang namimili siya ng kagamitan ni Beatrice.

    “May bibilhin ako para kay Beatrice. Gagamitin niya sa pagtuturo niya sa mga bata sa ampunan dito sa isla,” sabi niya lang.

    “Close talaga kayo ng kapatid mo, ’no?” sabi nito na kinatigil niya.

    “Yeah.” Ayaw muna niyang magsalita hanggang hindi handa si Beatrice. Gusto niyang sabihing hindi kapatid ang turing niya rito kundi isang dalaga na mahal niya. Pero ayaw niyang mas lalong gumulo ang lahat.

    “Mabuti hindi kayo kagaya ng ibang magkapatid na ampon ’yong isa tapos nagkaroon sila ng bawal na relasyon. Hindi nagtatagal ang gano’n dahil tiyak na may bibitiw na isa dahil sa kahihiyan,” sabi nito na kinasama ng timpla niya.

    “Shut the f**k up! Wala kang alam!” Hindi niya napigilang pagtaasan ito ng boses. Hindi niya nagustuhan ang sinasabi nito.

    “Bakit ka ba nagagalit? Hindi naman kayo ang sinasabihan ko. Masyado kang defensive.”

    Hindi na lang siya umimik at tinalikuran na lang ito.

Copyrights 2016 © MinieMendz

Book Version 2019