Relentlessly (La Esperanza Series #1) Free - Tagalog

Kabanata 36

WARNING: SPG

“B-Bakit nandito ka?” tila lasing na tanong ko.

Nag-angat ako ng tingin kay Seatiel habang buhat niya ako. Sinamantala ko ang sandali na abutin ang kaniyang pisngi para lang kumbinsihin ang sariling hindi ako nananaginip.

“Bakit hindi mo nila-lock ang pinto? Paano kung pasukin ka rito?” seryoso niyang tanong sa halip na sagutin ang sinabi ko nang makapasok kami at nasa likod niya ang pinto.

Sino ang papasok dito kung wala namang nakakaalam sa bahay na ‘to?

“W-Walang may alam ng lugar na ‘to...”

Nagbaba siya ng tingin sa ‘kin. Lumipat ‘yon patungo sa labi ko saglit at umangat din pabalik sa mga mata ko’t mabilis na namungay. Gumalaw ang kaniyang adam’s apple gawa ng paglunok.

“Kahit na. Isara mo pa rin sa susunod,” bilin niya.

Tumango ako at inabot ang seradura ng pinto sa likod niya para i-lock. Hindi niya iyon magagawa dahil buhat niya ako. Sa sobrang tahimik ng loob ng bahay ay rinig pa ang tunog ng lock nito.

“Nakainom ka ba?” tanong niyang sinusuri ako ng tingin, mukhang walang ideya kung saan ako galing at kung bakit nahihilo ako at hindi maganda ang pakiramdam.

Umiling ako. Nagpatuloy si Seatiel at nilapag ako sa kama. Sumunod ang tingin ko sa kaniya nang abutin niya ang lamp shade sa tabi ng higaan at buksan iyon kaya mabilis na kumalat ang madilaw na ilaw sa pagitan naming dalawa.

Lumubog ang gilid ng kama sa pag-upo niya. Hindi pa rin ako makapaniwala na nandito talaga siya dahil parang kagabi lang bago ako makatulog ay laman pa siya ng panaginip ko at ngayon ay narito na nga siya sa harap ko.

My heart skipped when Seatiel caressed my hair. Hinawi niya ang buhok na tumatabon sa mukha ko at inilagay iyon sa likod ng aking tenga.

Kung nananaginip ako o nababaliw na, then be it. Mas mabuti na iyon kaysa ang harapin si Papa at ang panibago niyang mga binabalak.

“Bakit nandito ka? P-Paano mo nalaman ang tinutuluyan ko rito?” pahina nang pahinang tanong ko. Nanatili lang ang tingin sa ‘kin ni Seatiel, para bang ayaw niyang sagutin ang tanong dahil iniwasan niya rin iyon kanina.

Seatiel looked away, at pagkatapos ay tumayo siya. Hinawakan ko ang kamay niya kasabay nang biglaan kong pagbangon. “S-Saan ka pupunta? Please, don’t leave me... g-galit ka pa rin ba?” tanong kong sunod-sunod na napapalunok.

Muli ay hindi siya sumagot. Nag-init ang sulok ng mga mata ko. Of course, galit siya, Isla! Anong aasahan mo? Magpapa-party siya sa tuwa matapos mong mang-iwan nang biglaan?

“Please, I’m... r-really sorry. I’m sorry, Seatiel. Wala talaga akong ibang naisip kundi ang umalis. I am... deeply sorry.” Hindi ko siya hinayaang umalis. Sa halip ay lumuhod pa ako sa kama para lang maabot siyang nanatiling nakatayo sa gilid nito.

Ang kamay kong nakahawak sa kamay niya ay marahan niyang inalis. “Matulog ka na. Hindi ako aalis. Hindi maganda ang pakiramdam mo kaya magpahinga ka.”

Sa halip na sumunod ay bumaba pa ako sa kama at hinarap siya. Anong matutulog? H-Hindi ako matutulog. Walang matutulog. I will not sleep kung ganitong galit siya sa ‘kin...

Gumalaw ang kaniyang panga habang nakatingin sa akin. “Go to sleep, Lauren...” Madiin ang pagkakasabi niya n’on, tila ba huli na at sinusubukan lang dugtungan ang natitirang pasensya.

“I-I will not sleep! Hindi ako matutulog hangga’t hindi mo ako kinakausap.”

Oo, ako na ang may kasalanan at ako pa ang may ganang magalit! But I’m serious! Hindi niya ako mapapahiga sa kama na ‘yan hangga’t hindi niya ako kinakausap.

Mahina siyang nagmura at akmang hahakbang paalis pero hinarangan ko iyon at kulang na lang ay itulak siya sa kaniyang dibdib. Kung hindi niya ako kakausapin at papatawarin sa matinong usapan, then I will do it the other way.

Bumakas ang gulat kay Seatiel sa ginawa ko. Salubong ang kilay na tiningnan niya ako at nag-iigting ang panga. “What the f*ck, Lauren?” Bahagyang tumaas ang boses niya na ikinatigil ko.

Para akong naaping bata na hindi siya makapaniwalang tiningnan.

Natigilan siya at napamura nang makita ang namumula kong mga mata dahil sa nagbabadyang luha. Inabot niya ang pulsuhan ko pero iniwas ko iyon at humakbang paatras. Tinitigan ko siya at hindi ko na napigilan ang mga luha ko.

“I-I’m sorry. Okay? I-I am really sorry! Bakit wala kang sinasabing kahit ano? What are you planning? Ano pa ang ginagawa mo rito kung galit ka pala sa ‘kin? Sana... s-sana hindi mo na lang ako niyakap pabalik kanina!”

I just wanted to cry in frustration. Alam kong ako ang wala sa katwiran, pero hindi ko matiis na ganitong ang lamig niya sa ‘king tumingin.

Marahas na bumuntonghininga si Seatiel. Napahilot siya sa sariling nose bridge. “Okay, sorry... hindi kita sinisigawan. I’m sorry.”

“Y-You just did!” pagpo-point out ko sa pagtaas ng boses niya kanina. Hinawakan niya ulit ako pero umatras ako.

“Sorry. Hindi ko sinasadya...” mabigat ang paghingang usal niya at naging malumanay ang tingin. “Ang sinasabi ko lang, magpahinga ka... I didn’t mean to shout at you, baby. I’m sorry.”

“Hindi ako magpapahinga kung hindi mo ako kakausapin!” Pinanindigan ko iyon. I don’t care if I am... being a brat right now.

Hindi ako matutulog hangga’t hindi niya sinasabing mapapatawad niya pa ako... hangga’t wala siyang sinasabi tungkol sa ginawa kong pag-alis. Hindi ko naman kailangang mapatawad niya ako ngayon mismo, ang akin lang... wala siyang sinasagot sa mga iyon.

“Matulog ka na,” mababang sabi niya ngunit mariin, nililinaw na iyon ang gusto niyang gawin ko. Umiling ako at nilapitan siya. Nagtama ang paningin namin nang makalapit ako sa mismong tapat niya.

Inabot ko ang mga labi niya at agad na hinalikan. Kinawit ko ang mga braso sa batok ni Seatiel. Nakailang halik ako sa labi niya ngunit hindi siya tumugon. Nang humiwalay ako para saglit na tingnan ang mga mata niya ay sinalubong na ako ng dilim niyon ngunit may bakas ng pagiging malumanay.

Alam ko na nagagalit siya sa ginawa ko. Ayaw niya akong kausapin dahil galit siya at gusto niyang resolbahin ang galit na ‘yon nang sarilinan hanggang sa mapawi... at saka niya ako kakausapin.

“P-Please, talk... kahit magalit ka sa ‘kin, a-ayos lang...” Parang may nakabarang kung ano sa lalamunan ko para lang pigilan ang samo’t saring emosyon.

Hindi pa rin siya sumagot. Kitang-kita ko ang pag-iigting ng kaniyang panga habang pigil ang sariling hawakan ako. “Hindi mo ako madadala riyan, Lauren. Matulog ka na.”

Muli ko siyang hinalikan. Hindi niya ako mapapatulog kahit anong gawin niya! I will stay awake as long as he’s awake...

“Hindi mo ako mapapatulog... m-mag-uusap tayo... iyon ang sabi mo.”

Hindi siya sumagot. Napatingin ako sa dibdib niya dahil sa malalalim niyang paghinga. I looked at Seatiel’s eyes once more. Malalim siyang huminga at madilim ang mga matang tiningnan ako.

“Kung hindi ka matutulog ngayon mismo... I don’t think you’ll be able to sleep anytime sooner.”

Napalunok ako. Hindi ako natatakot sa banta niya. Umatras ako nang isang hakbang ngunit nanatili sa harap niya. Tinalunton ng kamay ko ang isang strap ng suot kong dress at ibinaba iyon. Kinakabahan ako sa gagawin pero kung isang paraan ‘to para mapawi ang galit niya... t-then...

Nagmura si Seatiel at matalim akong tiningnan. Alam kong galit siya, at mas nagagalit siya sa ginagawa ko, pero hindi niya maitatago sa ‘kin ang ginagawang pagsulyap ng mga mata niya sa ginagawa ko.

Binaba ko ang isa pang strap pero bago pa ‘yon mahulog sa balikat ko ay hinapit niya ako palapit at agad na siniil ng halik ang mga labi ko. Pakiramdam ko’y namula agad ang mga labi ko sa rahas ng halik niya!

“I will not spare you any gentleness tonight, Lauren. Galit ako. At kapag ganitong galit ako... I won’t make love to you.” Saglit siyang tumigil at mataman akong tiningnan habang siya na ang nag-aalis ng bestidang suot ko. “I’ll f*ck you instead...”

Napalunok ako nang halos itulak niya ako sa malambot na kama. Nasa paanan ko siya sa dulo nito habang inaalis niya ang sinturon ng kaniyang suot. Napabangon ako at naitukod ang mga kamay sa likod bilang suporta.

Ginapang niya ako at hinila palapit. Ganitong-ganito ang ginawa namin nang gabing iyon bago ako umalis, ang kaibahan lamang ay marahas siya ngayon.

Muling inabot ni Seatiel ang labi ko at sinakop ng mga halik na may kasamang mainit na dila. Bumaba ang halik niya sa panga ko. Nakaramdam ako ng kaunting sakit dahil ang diin ng mga halik niya pababa sa leeg ko.

“S-Seatiel...” tawag ko. Pakiramdam ko’y minarkahan niya ang leeg ko sa naramdamang pagsipsip niya roon. “Hmm..” Napadaing ako nang taluntunin ng mga daliri niya ang panloob ko.

Naglikot ang mga binti ko. Sinadya niyang haplusin lamang iyon ngunit hindi niya pinasok. Napakagat ako sa labi sa sobrang frustration.

Nagtama ang paningin namin. Madilim ang mga mata niya. Ramdam kong galit talaga siya at hindi siya natutuwa sa ginawa ko sa kaniyang pag-iwan. That I left him... after everything that he did for me.

Napangisi si Seatiel at mapaglarong pinadaan ang middle finger niya, tracing the wet folds of my feminity. “Ahh-h...” Napapikit ako ngunit pinilit kong titigan siya at suklian ang kaniyang tingin.

I am so wet, pero tila natutuwa pa siya at mas lalong pinag-iigihan ang ginagawang paghaplos-haplos para asarin at pahirapan ako.

“S-Seatiel...”

Ipinasok niya ang mahabang gitnang daliri sa loob ko ngunit hindi niya iginalaw. Kung hindi ko lang ito sinimulan at ako ang dapat na magtimpi ay baka nahagis ko sa kaniya ang unan sa inis!

Humagod-hagod ang daliri niya sa loob ko at sinadyang patamaan ang pinakasensitibong parte na halos makapagpalikot sa aking mga binti. Ilang beses. Ilang beses lamang at hindi niya na inulit! Para akong gutom na ininggit lang at hindi gustong bigyan!

“Please...” Halos hindi ko na makilala ang sariling boses, ngunit hindi gumalaw si Seatiel. Instead, he played his fingers through my folds, teasing me more.

Itinulak ko ang braso niya palayo dahil alam kong hindi niya iyon gagawin. Bumangon ako at sa halip ay tinulak siya patungo sa kama.

Madilim ang kaniyang mga mata ngunit naging mapungay ang mga iyon sa ginawa ko. Nagulo ang buhok niyang nasabunutan ko kanina.

Bumagsak pabalik sa mga tuhod ko ang suot na dress nang tumayo ako para pagpalitin ang pwesto namin kaya ngayon ay siya na ang nasa kama.

Puno ng amusement ang mga mata ni Seatiel nang tingnan ako, with his thighs manspreading in front of me. Malaking nakaparte ang mga hita niya habang ang tingin sa mukha ko’y hindi mapigilang bumaba pa sa katawan kong nasa harap niya.

Bukas ang itaas na mga butones ng kaniyang long sleeves kaya mas nadedepina ang malapad niyang dibdib at mga balikat. Itinukod niya ang mga kamay sa kaniyang likod, with a smirk forming in his lips like a devil trying to thirst trap me.

“Hmm? Anong gagawin mo? Papatungan mo ako? At pagkatapos ay ano? Aalis ka?” May lumagpas na sarkastikong tawa sa kaniya. Imbes na mainsulto ay mas napanatag pa akong in-open niya iyon. Ibig sabihin ay inaamin niyang galit nga siya.

“I’m... sorry...” sincere na sabi ko. “I left. Mali na hindi ako n-nagpaalam bago ako umalis... kahit kina Ate Aly at Nay Issa man lang. N-Natakot ako na baka sabihin nila sa ‘yo kung magpapaalam ako sa kanila. Pero wala akong maisip noon kundi umalis. I can, well, s-send money to compensate for everything, sa lahat ng nagawa n’yo para sa ‘kin. Iyon ang tanging naisip ko.”

Paglunok ang nasa pagitan ng mga salitang iyon. Nahiya ako sa uri ng pag-iisip na kayang bayaran ng pera ang nagawa nila para sa ‘kin, pero iyon ang naisip ko nang mga sandaling iyon marahil na rin sa mga pag-aalinlangan sa namamagitan sa amin ni Seatiel at sa kagustuhan niyang ligawan ako... na hindi ko nagustuhan dahil pakiramdam ko’y hindi niya dapat naiisip o nararamdaman iyon. Marami pang ibang bagay sa kaniya. Naroon si Margaret, si Tamsiah... marami pang ibang babagay sa kaniya, hindi ang katulad ko na sampid lang sa lugar nila. Paano kung isipin ng iba na hindi niya naman ako gusto? Na... na baka naaawa lang siya sa ‘kin dahil sa nangyari noon. Paano kung iyon ang sabihin nila sa kaniya?

“Ngunit mali iyon. Pasensya na. Huli ko napagtanto na... na may mga taong hindi naman pera ang hinihinging kapalit... nakapagpasalamat ako pero hindi ako nakapagpaalam nang maayos. Walang ibang nakakaalam at tanging kay... k-kay Creed ako nagpatulong.” Nag-igting ang panga ni Seatiel at bago pa niya pagsalitaan si Creed ay dinugtungan ko na iyon. “Please, don’t be mad at him... Ako ang nagpumilit na samahan niya ako. Pinigilan niya ako noong una pero pinilit ko at ako rin ang nakiusap na huwag niyang sasabihin kahit kanino. Ako ang gumawa ng planong ‘yon...”

“Alam mo kung paano kita naririnig ngayon?” Masama ang kaniyang tingin at may bahid ng pait ang boses. “Pinagtatanggol mo pa sa harapan ko ang gago na iyon.”

Halos mapanguso ako sa pagmumura niya. I felt sorry for Creed. “Sorry... I’m sorry...” sincere na pag-uulit ko. Matagal kaming nakatingin lang sa isa’t isa at walang nagsasalita nang ilang saglit ay nagpakawala siya ng malalim na buntonghininga.

“Hindi mapapawi ng sorry ang galit ko, Lauren... paano ba iyan?” pabulong niyang sabi na tila naghahamon.

I bit my lip. Ilang segundo ko siyang tinitigan at unti-unti ay lumapit ako sa kaniya at sumampa sa kaniyang kandungan. Bahagyang napaangat ang mga kilay niya at napaawang ang labi. His tongue touched his teeth. Halos matulala ako sa kagwapuhan niya.

“Then... o-own me while you’re mad...”

Bahagyang natigilan si Seatiel sa sinabi ko at napaangat ang sulok ng labi sa amusement na sumilay sa kaniyang mga mata. Nagpigil siya ng isang ngiti at pilit hinarap sa akin ang madilim niyang mga tingin.

“Baka hindi ka agad makalakad pagkatapos, Lauren... paano ka na makakatakbo niyan?” Double meaning iyon at parang sobrang dami niyang tinatagong sama ng loob sa ginawa kong pag-alis.

I ran away from him once! Kung makapagsalita siya ngayon at kanina ay parang maraming beses ko na siyang tinakbuhan.

“Edi pabor sa ‘yo... hindi ako makakaalis...” Kung labanan lang pala ng sagutan, hindi ako magpapatalo. Not this time!

Malamig akong tiningnan ni Seatiel. Alam kong huli na ‘yon dahil hindi nakakatakas sa paningin ko ang mabibigat niyang paghinga at paulit-ulit na paghagod ng tingin sa katawan ko.

Sinakop ng dalawang palad ko ang magkabila niyang pisngi nang maupo ako sa ibabaw niya. Ginawaran ko ng marahang halik ang mga labi niya patungo sa kaniyang panga. Bumaba ang mga labi ko sa gilid ng leeg niya habang ang mga kamay ay pinaglalandas sa mga balikat niya.

Tinalunton ng nanginginig ko pang mga kamay ang mga natitirang nakasarang butones ng long sleeves. May umalpas na mahinang tawa sa kaniya dahil sa panginginig ko. I bit my lip and tried harder. H-Hindi ako papayag na mapahiya ako sa harap niya! Not right now...

Nang tuluyang lumantad ang malapad niyang dibdib at matigas na abs ay napatitig ako roon. Models should be grateful he didn’t choose that field...

Yumuko ako para halikan ang matipunong dibdib niya pababa sa kaniyang tiyan, with his abs he’s confidently showing everytime. Sinulyapan ko si Seatiel at nakitang madilim pa rin ang kaniyang mga mata, namumungay at naghihintay sa mga gagawin ko.

Then I guess I’ll really have to go all the way. Baka magtriple pa ang galit niya kung lolokohin ko siya ngayon!

Naging mabilis ang galaw ko’t tinalunton ang kaniyang zipper. Ibinaba ko ang kaniyang suot. Nahirapan ako so he did it instead. Ganoon na lamang ang aking paglunok nang lumantad sa akin ang tinatago niya.

Napalunok ako at parang gusto kong umatras.

Nakita niya ang pag-aalinlangan ko at bago pa ako makapag-isip ay agad niya akong hinapit palapit at hinalikan.

“Sinimulan mo ito, Lauren.”

Mariin niyang nilihis ang dress ko. Sa isang iglap ay napapaungol na ako dahil sa dalawang daliri niyang naglalabas-pasok sa loob ko.

“Ahh, faster, f-faster, please...” Nasabunot ko ang isang palad sa kaniyang buhok at ang isa’y mariing napakapit sa balikat niya.

Halos ibigay ko ang buong bigat habang walang tigil ang pag-ulos ng kaniyang daliri sa loob ko. Napapaawang pa ang labi ko nang ilang saglit pa’y maramdaman ko ang tila pamumuo sa aking puson.

“A-Ah, p-please.” Malapit na ako at handa na sanang pakawalan iyon nang biglaan ay tumigil siya.

Para akong batang naagawan ng candy. Mabilis nangunot ang noo ko at tiningnan siya. Sinalubong ako ng mapang-asar niyang mga mata.

“Seatiel...” I called in pain and frustration. Pakiramdam ko’y mas matatanggap ko pa yata kung sigaw-sigawan niya ako kaysa sa ginawa niya!

Impit akong napatili nang bigla niya akong ihiga sa kama. Pumaibabaw siya. Umatras ako sa inis sa ginawa niya! Narating namin ang headboard ng king-sized bed at napasandal ako roon pero hinila niya ang binti ko. Binato ko siya ng unan. He won’t let me c*m! Ano pang saysay! A-Ang sakit ng ginawa niya!

“Huwag mo akong hawakan, Seatiel! Nandidilim ang paningin ko sa ‘yo!” Binato ko ang isa pang unan. Sinalo niya iyon at tinapon sa kung saan na sinabayan niya ng tawa.

“Halika na, itutuloy ko na...”

“Ayoko na! Matutulog na ako! Umalis ka na!” Umiwas ako nang subukan niya akong halikan. Kinuha niya ang mga kamay kong pumipiglas at pinigil. Hinila niya ang binti ko pababa. Kung hindi pa maingat iyon ay baka nauntog na ako sa headboard ng kama!

Nagsimula siyang halikan ang dibdib ko pababa sa aking tiyan. Kalauna’y nahinto ako sa pagpiglas at paglilikot. Napaangat ang likod ko at napatingin sa ginagawa niyang paghalik sa aking tiyan. Sumulyap siya sa ‘kin at pinagpatuloy ang ginagawang paglalapat ng labi at dila pababa pa sa aking puson. Tinaas niya lalo ang bestidang tumatabon sa katawan ko at nilihis ang suot kong cycling shorts kasama ang panloob ko.

Parang may naghahabulang kung ano sa dibdib ko sa bilis ng t***k ng puso ko sa ginagawa niya lalo pa nang binaba niya ang halik patungo sa pagitan ng mga hita ko.

My heart’s pounding with such a sight. Pinaghiwalay lalo ni Seatiel ang mga hita. Labi niya pa lamang iyon pero tila nanigas ako. Sumulyap ang mapupungay niyang mga mata at sa pagkakataong iyon ay hinalikan ang akin nang may kasamang mainit na dila.

Naibagsak ko ang likod pabalik sa kama. Pinaghahalo ang init at lambot ng dila niya at mga labi sa init ng kaniyang paghinga. Kakaibang kiliti ang hatid niyon. His hard tongue made its way through my folds and I couldn’t help but arch my back in pleasure.

“You’re dripping wet, Lauren.”

“Seatiel! P-Please, d-don’t stop...” ungol ko nang ipasok niya ang daliri sa loob ko’t nagsimulang hagurin iyon paloob. Halos maiarko ko ang likod sa tuwing may natatamaan siya. My legs are shaking in sensation. Namaluktot ang mga daliri ko sa paa.

Inangat ni Seatiel ang sarili at pinantayan ako. Pinalitan ng kaniyang nag-iigting ng pagkal*laki ang daliri’t dila niyang kanina’y humahagod sa kaselanan ko. Sinagad niya ‘yon at sa sobrang rahas ay napadaing ako’t halos mapasigaw.

Ilang daing ng sakit at napalitan iyon agad ng kakaibang nakakapilipit sa puson na pakiramdam. Tila ba tinangay lahat ng aking katinuan. I didn’t even think about anything but him.

Sa sobrang tindi ng mararahas na pag-angkin ni Seatiel ay halos mapaliyad na ako’t umangat ang likod sa kama.

“Ah, sh*t, tangina...” sunod-sunod niyang mura habang hinihila ako palapit tuwing umaangat ako sa kama. Napakapit ako sa bedsheet na halos mapunit habang binabaon niya ang kaniya sa kaloob-looban ko. Hinuhugot niya ang kalahati niyon at isasagad pabalik. Naglilikot ang mga binti ko sa sensasyong hatid ng bawat pagtama niyon sa loob ko, and everytime my walls are clenching around him tightly.

“Lauren, f*ck... you’re gripping me so tight.”

Mariing hinawakan ni Seatiel ang binti ko. I came twice while he didn’t stop. Halos bumaliktad ang mga mata ko nang marating ang rurok ng kaligayahan.

Malapit na ulit ako sa pangatlong beses habang nasa loob ko siya’t hindi tumitigil. Sunod-sunod ang mga ungol at daing ko sa pinaghalong sakit at sarap na pinararamdam niya.

“Ohh, Seatiel! M-Malapit na u-ulit ako... please, please, d-don’t stop!”

“F*ck, ah...” Naramdaman ko ang pagpuno niya sa loob ko. Nagpatuloy siya dahil sinabi kong huwag siyang huminto, pero ilang saglit lang ay tinigil niya rin iyon dahilan para halos pumihit ang lahat sa ‘kin nang hindi ko iyon naabot. Tumigil siya. Kahit ang mga kamay niyang naglalaro kanina sa hita at dibdib ko’y nahinto.

Napakagat ako sa labi sa bumalot na pakiramdam sa sistema ko at kahit pagod at namumungay ang mga mata ay tiningnan ko si Seatiel. Pakiramdam ko’y pinatikim niya ako ng isang masarap na sorbetes at inagaw rin, and now, all I want is to throw him punches!

“Seatiel! P-Please!” Halos maiyak ako. It’s hurting so bad!

Napaawang ang mga labi ko at kahit pagod at nanghihina ay sinundan ko siya ng tingin nang hugutin niya iyon mula sa loob ko habang may mapaglaro’t mapagparusang ngisi.

“W-What are you doing?!” sigaw ko. B-Bwisit!

Hindi niya iyon pinansin at sa halip ay niyuko niya ako at hinalikan ang aking leeg, at sa mainit na paghinga’y nagsalita siya. “This is your punishment for leaving me that night, sweetheart...” Namumungay ang mga matang sinulyapan niya ako kaya nagtama ang paningin naming dalawa. “Goodnight, Lauren. Please, dream of me making you c*m...”

Para akong pinagsakluban ng langit at lupa nang dinampian ni Seatiel ng halik ang noo ko at mapaglarong kumindat sa ‘kin, bago siya nahiga sa aking tabi habang ako’y hindi makapaniwala sa ginawa niyang pambibitin...