Relentlessly (La Esperanza Series #1) Free - Tagalog

Kabanata 41

WARNING: SPG

Ginamit namin si Cruise patungo sa tabing-dagat. Madilim ang buong paligid at ang tanging nagbibigay liwanag sa kalangitan ay ang mga bituin at ang bilog na buwan.

The hills are peaceful, like sleeping giants. The trees are dancing with the wind, the same cold wind blowing the strands of my long hair.

Ipinaikot ko ang aking mga braso sa bewang ni Seatiel. I hugged him tight. Napapikit ako sa mabining hangin na dumadampi sa aking pisngi habang patuloy ang pagtakbo ni Cruise sa berdeng lupain.

“Lauren... tighter...”

Mas hinigpitan ko ang kapit kay Seatiel, afraid that I might fall, too.

Narating namin ang buhangin sa tabing-dagat. Sa pinakabungad ng masukal na gubat ay itinali niya sa isang puno si Cruise.

Nauna na akong maglakad patungo sa baybayin. Sumuot sa mga daliri ng paa ko ang pinong buhangin ng tabing-dagat. Ang laylayan ng suot kong bestida’y nilipad ng hangin.

Humampas ang isang alon sa baybayin at naabot ang aking mga paa. Agad kong naramdaman ang lamig na dulot nito kasabay ng pagsinghap ko't ngiti.

Nasa dulong parte kami ng baybayin, malapit lamang sa kinatitirikan ng mansion ng mga Del Fuego. Ang parteng ito’y pribado at hindi na nagagawian ng mga mangingisda.

Tahimik ang paligid at maliban sa pagaspas ng mga dahon sa gubat ay tanging ang mga alon lamang ang maririnig sa dalampasigan.

Napasinghap akong muli ngunit sa pagkakataong ‘yon ay hindi na dahil sa alon na bumasa sa mga binti ko kundi sa biglang pagyakap ni Seatiel mula sa likuran ko.

Impit akong napatili dahil muntik na akong mabasa nang tuluyan sa tubig-dagat. Napaatras ako para iwasan ang alon. We both laughed.

“Seatiel!” I called nang isama niya ako pahakbang sa dagat kahit na may paparating na alon!

“Magigising mo ang sirena riyan sa sigaw mo,” natatawang sabi niya at iniwas din ako sa alon para hindi mabasa.

Hindi ko mapigilang tumawa. Nawala ang alon ngunit may kasunod iyon at muli niyang inulit ang ginawa. Pumiglas ako ngunit nahuli niya ang bewang ko kaya hindi ako nakawala. Muntik na akong maabot ng alon at mabasa nito.

“Seatiel! Mababasa ang damit ko!”

“Oh? Halika, hubarin natin.” He laughed. I ran from the wave approaching the shore once again, pero hinila ako ni Seatiel palapit sa kaniya. Muntik na akong mabasa kung hindi ako nakaiwas agad!

Para kaming mga bata sa tabing-dagat habang naghahabulan, running from the waves approaching the shores. Ang lamig sa paa ng tubig!

Inaasar niya ako sa mga alon. Kiniliti niya rin ako dahilan para pumiglas ako mula sa yakap niya. Matangkad si Seatiel kung kaya’t ang alon ay ni hindi umaabot sa kaniyang tuhod kapag humahampas. Hindi ako makapiglas kaya naman halos mabasa talaga ako ng alon nang ikulong niya ako sa kaniyang mga yakap.

“Seatiel!” I laughed. Nakawala ako sa kaniya. Iniwasan ko ang alon pero sinundan ako ni Seatiel at hinuhuli. We were both laughing like it’s not midnight!

“Got you.”

Nahuli niya nga ako at mula sa likod ay ipinulupot niya ang isang braso sa tiyan ko kung kaya’t napaangat ako sa ere. My feet left the sand! Saktong natapos ang matinding hampas ng isang alon kung kaya’t hindi ako nito nabasa. Kung nagkataon, baka hanggang hita basa ako!

Still laughing, we both threw ourselves at the sand. Naupo si Seatiel sa buhangin at hinila niya rin ako papaupo hanggang sa makulong ako sa pagitan ng kaniyang mga hita at binti. He’s so strong I barely escaped.

“Ang lamig!” Tumatawa pa rin ako. Dumikit ang mga buhangin sa aking dress at sa mga binti ko nang maupo kami sa buhangin.

Pinulupot ni Seatiel ang mga braso sa magkabilang gilid ko at niyakap ako nang mahigpit. He buried his face on my neck.

“Are you enjoying it here?” tanong niya. Parehas pa kaming hinihingal, that’s why I felt the intensity of his hot breath kissing the soft skin of my neck.

Tumango ako. “Of course, Seatiel. I love the hills and the sea of La Esperanza...”

Hindi ko man siya makita nang buo, naramdaman ko ang kaniyang pagngiti.

Isinandal ko na lamang ang aking katawan sa dibdib niya at pinagmasdan ang malawak na karagatan, ang dagat na hindi mo matatanaw kung saan nagtatapos, ang dagat na kahit kailan...hinding-hindi mo makukuha nang buong-buo, hindi mo mapagtatanto ang mga tinatago nito sa kailaliman.

At ang mga alon, na hindi mo sigurado kung kailan mo mapapaamo...

Napapikit ako nang maramdaman ang pinaghalong init na hatid ng malambot na labi ni Seatiel sa aking balikat at ang init na hatid ng kaniyang palad na gumagapang pababa sa aking siko.

Naramdaman ko ang kaniyang paghingi ng permiso sa ginagawa. He waited ‘til he knew I wanted to be touched.

Nilingon ko siya sa aking likod. Nagtama ang paningin namin. Sa mga mata niya’y nakita ko ang samot saring emosyon, and the strong, hard, and rough waves of the sea reflected on Seatiel’s eyes.

Walang nagsalita sa amin. Bumaba ang kaniyang madilim na tingin sa mga labi ko. Seatiel’s thumb caressed my chin. Hinaplos ng kaniyang daliri niya ang panga ko hanggang sa naramdaman ko na lamang ang mainit niyang labi na sumasakop sa mga labi ko.

Hindi iyon simpleng pagdampi lamang. He kissed me thoroughly, like the waves owning the shores.

Itinagilid niya ang ulo at mas pinalalim ang mainit na halik. Ang matigas na dila niya’y pinasok ang nakaawang kong mga labi dahilan para umani iyon ng mahinang ungol sa ‘king bibig.

Seatiel’s palm touched my lower back. Mababaw at humahaplos hanggang sa iangat ng mga daliri niya ang laylayan ng suot kong bestida at lumantad ang maputi kong hitang pinakatitigan niya bago muling umangat ang mga mata sa 'kin.

Napatigil ako sa paghalik ngunit nanatili sa kaniyang labi habang dinadama ang init na pumupuno sa katawan ko. Tinalunton ng mapaglarong mga daliri ni Seatiel ang ibabaw ng puson ko. Gumuhit iyon pababa sa manipis na telang tumatabon sa ngayon ay nagsisimulang mamasa kong pagkab*bae.

Napadilat ako nang unti-unting umakyat ang kamay niya sa halip na maramdaman ko siya roon. That made me crave for him even more.

Sinalubong ako ng nakangising si Seatiel at ng mapungay ngunit madilim niyang mga mata. Pinaglaro ng mainit niyang mga palad ang dibdib ko, teasing my now hardened n*pples. Namula ang mukha ko nang mapagtanto kung gaano na agad ako kabasa.

My body already knows how to respond to his darn teases.

“I’ve seen this in my dreams quite a lot,” bulong ni Seatiel. “In my dreams, I’m kissing every bit of you. We’ll make love every chance we get... in every places... I’ll mark every places that comes into your mind until you cannot think of anything, kundi lahat ng pinagsaluhan natin...”

Namula ang mukha ko. Every chance we get...

“L-Lagi ba natin iyong gagawin?”

Seatiel chuckled with my genuinely curious question. “If you marry me, maybe...”

I smiled. “Edi... hindi natin gagawin lagi ngayon kasi g-girlfriend mo pa lang ako?”

“Depende. Kung ano ang gusto mo...” Saglit siyang napatigil sa mga sana’y sasabihin pa. Natigilan si Seatiel at napatitig sa akin. Hindi ko mapigilan ang sariling mapangiti. “W-What did you say?”

I bit my lip at saka umiling. Hindi ko na uulitin. Sapat na ang isang beses.

“Repeat what you said, Lauren. I want to hear it clearer...” saad niya.

“Narinig mo na, Seatiel... I won’t repeat it.”

“Please? Gusto kong marinig ulit. Repeat it... make it specific, hmm...” He smirked. May bakas ng amusement sa kaniyang mga mata.

“I’m y-your girlfriend... this is my answer. Ngayon ko lang sasabihin at ‘di ko na uulitin, Seatiel.”

Napangiti siya sa tinuran ko. Muli niya akong siniil ng halik. Sa isang iglap ay nasa ilalim niya na ako. Itinukod ni Seatiel ang isang kamay sa gilid ko habang ang mga mata’y tila ba napako sa mga mata at sa labi ko.

I straightened my long legs. Ramdam ko ang buhangin sa aking likuran at ang alon na bahagyang inaabot ang aking mga paa.

Naramdaman ko ang kamay ni Seatiel sa pagitan ng mga binti at hita ko. Inayos niya ang likod ng aking dress. He secured it like some type of picnic cloth, so the sand won’t have contact with my sensitive parts.

Nagtama ang paningin naming dalawa. Hindi ko alam na ganito kami kasabik sa isa’t isa. We’re so thirsty and nothing can ever fill this longing but the two of us...

“Seatiel...” I called. Napatingala ako at napapikit. Kahit gaano kasarap pagmasdan ang nangingislap na mga bituin sa langit, hindi ko maiwasang mapapikit sa mas masarap na pakiramdam na hatid ng ginagawa ni Seatiel.

Idiniin niya ang sarili sa ‘kin. Bumaba ang labi niya patungo sa aking dibdib dahilan para makagat ko ang aking labi. Inangat niya ang bestida ko hanggang sa malantad ang aking tiyan.

Yumuko siya habang nakatingin sa akin, nilalapatan ng mga halik ang tiyan ko paibaba sa aking puson. Bahagya akong napabangon para pagmasdan si Seatiel sa gjnagawa. Tila ba nag-aalab kaming dalawa sa init. Pinaghalo ang bayolenteng t***k ng aking dibdib at ang bayolenteng mga alon sa dalampasigan.

Pinadaan ni Seatiel ang kamay sa aking hita. I bit my lower lip.

Nakakakabang may makakita sa amin, ngunit kahit yata bumagyo pa... we’re still going to f*ck here.

“S-Seatiel...” I called again. Napakurap ako nang hubarin niya ang suot na damit. Mabilis niya iyong nailapat din sa likod ko.

“I want to see you fully n*ked lying on this sand...”

Unti-unti, inangat ko ang bestida ko hanggang sa pati ang aking mga dibdib ay lumantad. Sa huli, hinubad ko rin iyong buo. Walang natirang telang tumatabon sa katawan ko. It was so dark. Even the sky is dark... and maybe the heavenly bodies above the sky is witnessing the fires of hell we’re creating at this very shore.

“Damn...” bulong ni Seatiel habang titig sa ‘kin. “You’re breathtaking, baby. I’m jealous of those stars seeing you from this angle.”

Namula ang aking mga pisngi. Muli akong hinalikan ni Seatiel. Mas mainit. Mas nakakasunog. Mas nakakalusaw. Para akong matutupok sa bawat halik niya at sa bawat gapang ng mapaghanap niyang mga kamay.

Naramdaman ko na lamang ang pag-ibabaw niya lalo sa ‘kin. He didn’t take his pants off ngunit nakabukas ang zipper niyon. Napalunok ako. His proud member stood right in front of me. Tila nanigas ako nang maramdaman ang kaniya na tumatama sa ibabaw ng aking puson.

“Do you want to touch it? Put it inside you...” paos na bulong ni Seatiel.

I wonder. Ganito ba tinukso ng ahas si Eve? To bite the forbidden fruit...

Sinunod ko ang sinabi ni Seatiel. Nanginginig pa ang palad ko dahil na rin sa lamig. My body can’t wait to be owned by his warmth.

Mas pumungay ang mga mata ni Seatiel at dumilim ang kaniyang tingin sa ‘kin nang hawakan ko ang kaniyang kahabaan. It is so hard, long... and thick.

“Hmm,” he groaned when I touched him and I even dared to squeeze it. Hinawakan niya ang kamay kong hawak siya. Napasinghap ako kasabay ng malamig na hanging dumampi sa ‘king pisngi nang maramdaman ang dulo ng kaniya sa aking pagkab*bae.

Napatitig ako kay Seatiel habang ang isip ay nilulukob ng kakaibang pakiramdam. Dahil hawak niya ang kamay ko, ramdam ko ang ginawa niyang pagpasok niyon sa loob ko.

Napapikit ako at inawang ang labi para makahinga nang maluwag. Napakapit ako agad sa kaniyang braso habang napapatingala at iniinda ang hapdi. He’s so hard. And darn it, he’s stretching my walls!

Bumagsak ang kamay ko sa buhangin. Unti-unti ay gumalaw siya sa loob ko. I was biting my lip so hard. Ang natural na lamig ng hangin ay tila nililipad ako sa ere.

“Ah...”

Habang tumatagal ay mas dumidiin siya’t dumadalas. Sumasagad lalo sa kaloob-looban ko. Ang marahan ay naging marahas. Hindi ko na napigilan ang paglilikot ng aking mga binti, pati panginginig ng mga ito tuwing may natatamaan siya sa loob na naghahatid ng kakaibang sarap. Hinawakan ni Seatiel ang aking hita at mas binilisan pa ang bawat paglabas-masok niya sa loob ko.

“Ah-hh. Seatiel!” I moaned his name. Hindi ko mapigilan ang pag-arko ng aking likod dahil sa tumitinding pakiramdam habang tumatagal. Maagap na hinawakan ni Seatiel ang kamay ko at pinagsalikop ang mga daliri namin. Idiniin niya ang kamay ko sa ibabaw ng aking ulo, sa buhangin, ngunit hindi ako nagreklamo.

“Oh...”

“Lauren, f*ck. You’re addicting...”

“Ugh. P-Please. Please, f-faster... deeper, please... a-ah...”

Wala na akong masagot kundi mga halinghing at daing sa ilalim niya. Panay ang baling ko kung saan habang sinasalubong ng mabining hangin ang aking mukha. Namumuo ang pawis sa leeg ko kasabay ng pamumuo ng kung ano sa aking puson.

“Oh, Lauren. Tangina. Ah...”

Nakapikit ang kaniyang mga mata. Isinubsob niya ang labi sa leeg ko’t kumagat-kagat doon habang pinaghahalo sa ihip ng malamig na hangin ang pigil naming daing.

“I’m near, it’s... oh, I’m near. Hmm-h...” usal ko at mas tumindi ang nararamdaman. Nakagat ko ang aking labi habang dinarama ang pakiramdam na iyon, nakakanginig. Hindi mapakali ang mga binti ko at hindi malaman kung saan hahawak.

Seatiel didn’t stop. He owned me. Every bit of me. Hinayaan ko siya hanggang sa maabot niya ang kaniya.

Parehas kaming naghahabol ng hininga. It took us longer to recover from so much pleasure. Nakakawala sa pakiramdam... like an ecstasy, like something so addicting!

He didn’t pull out. I could feel him pulsating inside me while my walls are clenching around him.

“S-Seatiel... we didn’t use...”

“Hmm... let’s take a quick dip. Sa mansyon na tayo tumuloy.” Hinugot niya ang kaniya mula sa loob ko kung kailan tapos na siya...

Nagtama ang paningin namin ni Seatiel. He kisses my leg while we’re both looking at each other’s eyes. Nang tuluyan siyang magtungo sa tubig-dagat, hinatak ko ang dress at itinabon sa sarili.

Sa sobrang dilim ng paligid, wala na ring makakakita sa amin. Hindi ko maaaring basain ang aking damit dahil wala na akong masusuot...

“Come here.” Nilahad ni Seatiel ang kamay at iginiya ako sa tubig. Hanggang taas iyon ng aking dibdib dahilan para ang dulo ng aking buhok ay nabasa.

Kumapit ako kay Seatiel. Muling nagtama ang paningin namin habang nasa tubig kami’t ang aming mga damit ay nasa buhanginan.

He kissed me again, with the moon, the stars, and the very sea of La Esperanza as the witnesses.

“I can’t tell how much... I am in love with you...” he breathed and searched for my eyes again, “I’ll only stop breathing when you’re gone. I’ll only open my eyes when you’re with me, because without you here...” Matagal siyang huminto. Napatitig kami sa isa’t isa, at hindi ko alam na... ganito pala kalaki ang tiwala ko sa kaniya. “I will forever be dreaming of you, Lauren,” bulong niya habang nakatingin sa mga mata ko.

My heart skipped a beat. Kahit anong lamig ang humahalik sa pisngi ko ay hindi ko iyon alintana. Ang mga butil ng tubig ay malayang lumalandas mula sa mga basa naming buhok.

“Then, don’t let me go, Seatiel...” usal ko. “Be patient with me. Even when I am no longer deserving of your love... don’t give up on me yet...”

Matagal siyang tumitig sa ‘kin. My heart beat is overtaking the sound of the crashing waves while we’re both naked under the sea water.

“I’ll keep finding you no matter how far you’ll go. I’ll find you. Always. I promise you that, Lauren.”