HER POV
Nakatingin ako sa mga mata niya, kitang-kita ko ang kaniyang pagkagulat dahil sa sinabi ko. Pero hindi pa rin nawawala sa kaniya ang mga matang nagmamakaawa.
Hindi ko in-expect ang sunod na ginawa niya dahil dahan-dahan siyang lumuhod sa harapan ko. Something that I didn’t expect him to do. Parang nawala yung act ko na magalit sa kaniya. Hindi ko alam na merong ganitong side si Dylan. Pero hindi ako pwedeng magpadala dahil sa awa na nararamdaman ko sa kaniya.
Naawa ba siya sa akin nung panahon na ako naman ang naghahabol sa kaniya? Naawa ba siya sa akin nung panahon na gusto ko ng atensyon niya pero pinipilit niya akong ipagtulakan palayo.
“Nagmamakaawa ako, Rhianne.” bulong lang iyon, pero damang-dama ko ang sakit ng mga salitang iyon.
Napahinga ako nang malalim at napalu
