Katatapos lang ni Markus ayusin ang kama ko. Mukhang bago na ulit. Matibay na ring tingnan. Parang handa na sa mga pagsubok ng buhay. Charing!
At heto ako, nakaupo sa gilid ng kama, hawak ang unan, pinapanood siyang magpunas ng pawis sa noo gamit ang likod ng kamay. Pwede naman sanang ako na ang pumunas nu’n pero mas pinili kong titigan siya.
Yes, nakatitig ako. Hindi ko na ikakaila. Sa sobrang gwapo niya ay wala na akong lakas para magkunwari.
“Bakit?” tanong niya bigla na hindi tumitingin sa akin.
“Ha? W-wala!” mabilis kong sagot.
“Iniisip ko lang kung pwede ka bang i-hire sa barangay bilang official carpenter,” sambit ko at kinindatan siya.
“Tigilan mo ako.”
“Hindi, seryoso. Multitalented ka. Tahimik, pogi, may martilyo—”
“Lara.”
“Yes po?” agad kong sagot.
Napailing siya.
At
