Travis’le birlikte şehrin eski sokaklarından geçiyorduk. Ellerimiz hâlâ kenetli, adımlarımız dikkatli ama kararlıydı. Kağıdı hâlâ elimde tutuyordum; üzerindeki sembol, kafamda bir sır gibi dönüp duruyordu. Güneş artık batıya doğru eğilmişti; ışık, binaların yüksek cephelerinden süzülüyor, dar sokakların taşlarına uzun, altın rengi gölgeler düşürüyordu. O gölgeler, duvarlara yapışmış gibi uzanıyor, her adımımızda bizim gölgelerimizi de içine katıyordu; sanki şehir, bizi kendi hikâyesine dahil ediyordu. Hava, öğleden sonra serinliğine dönmüştü; hafif bir rüzgâr esiyor, eski tabelaları sallıyor, pas kokusunu sokak boyunca taşıyordu. O pas kokusu, nemli taşlarla karışıyor, genzimizi yakıyordu ama aynı zamanda tanıdık geliyordu; sanki bu sokaklar, yıllardır aynı kokuyu soluyordu.
Dar sokağın i
