Aurora hikâyenin "yangın kızı", "ışık taşıyıcısı" ve kurtuluşun sembolü. Altın iplerle örülü bir varlık; kehribar gözleri, altın damarları ve ipleriyle hem zehirden arınmış hem de dönüştürülmüş bir figür. Başlangıçta Secundus'un (muhtemelen tarikatın veya karanlık gücün bir parçası) tılsımının kurbanı ya da taşıyıcısı gibi görünse de, hikâye ilerledikçe o zehir saf anıya, yangın ise ışığa evriliyor. Aurora'nın dokunuşu kökleri uyandırıyor, ipleri dallara dolanıyor, altın bir inci gibi anıları taşıyor. O, hafızanın, kurtuluşun ve yumuşak ama durdurulamaz bir yenilenmenin temsilcisi. Nehre adım attığında, ağaca dokunduğunda ya da iplerini rüzgâra bıraktığında dünya değişiyor; onun varlığı, toprağa, suya, gökyüzüne ve insan kalplerine sızan bir aurora gibi yayılıyor. Aurora yalnız bir kurtarı
