JOSIE
MALAKAS AKONG kinaladkad palabas ng van ng isang lalaki at kahit namimilipit sa sakit ay pinilit kong tumayo saka inilibot ko ang aking tingin. Nasa harap ako ngayon ng isang malaking abandonadong warehouse na napapalibutan ng mga puno at sa bandang pinto ay may mga lalaking nakatayo at may hawak na baril. May isa pang lalaki ang lumapit sa akin at basta na lamang akong kinapa sa tagiliran at bigla na lang ngumisi.
“Nice try,” anito at kinuha ang baril na inilagay doon ni Sancho. “Ipasok niya na ‘yan. Naghihintay si Mikael.”
Matapos nito sabihin iyon ay muli nila akong kinaladkad papasok ng warehouse at marahas na tinulak paabante dahilan para mapasubsob ako sa lapag. Mabuti na lamang at hindi nakatali ang dalawa kong kamay kaya naitukod ko ang kamay ko sa lapag. Napangiwi ako at
