Beş yıl sonra.
Celal Bey'in yanında çalışmaya başlayalı tam beş yıl olmuştu. Celal Bey beni bu eve getirdiği ilk gün söylediği gibi sağ kolu yapmıştı. Her gün aldığım dövüş dersleri ve silah eğitimleri beni güçlendirmişti ama fiziksel olarak güçlensem de mental olarak çökmüştüm. Celal Bey söylediği gibi benden duygularımı, düşüncelerimi, beni ben yapan her şeyi elimden almıştı; yerine sadece nefret ve kan dökme arzusu koymuştu. Artık bu hayatta tek bir görevim vardı: canım pahasına Celal Bey'i korumak. Duygularım yoktu, düşüncelerim ise sadece Celal Bey'i koruyup kollamak üzerineydi.
Dışarıdan bakıldığında aynı Mühre gibi gözükebilirdim ama ben artık 29 yaşına gelmiş, sadece elleri değil bütün bedeni, hayatı kana bulanmış bir kadınım. Masum Mühre'yi o gece Ali'nin kaybıyla beraber içime
