บทที่ 2.1 ความลับ
801 Words
บทที่ 2.1 ความลับ
กริ๊งงง ~
เสียงโมไบล์แขวนดังขึ้นเมื่อประตูกระจกถูกผลักเข้ามา พร้อมร่างหญิงสาวที่ท่าทางตื่นตระหนก กังวล และกลัวจนลนลาน ผมเผ้าเธอชื้นเปียกจากละอองฝนด้านนอก หล่อนชำเลืองมองไปรอบ ๆ และทำทีเหมือนกำลังหาอะไรบางอย่าง จนกระทั่งเสียงหนึ่งเอ่ยถามขึ้น
“หาไม่เจอ สอบถามได้นะคะ”
ร่างเล็กหันกลับมาตรงต้นเสียง เมื่อมองไปรอบ ๆ ไม่มีบุคคลอื่นอยู่ในร้านแล้ว เธอจึงปรี่ไปที่เคาน์เตอร์ทันที
“อยากได้อันนี้ค่ะ หนูไม่เคยแพ้ยา ไม่มีแพ้อาหารค่ะ”
เสียงหวานสั่นพร่าเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเบาหวิว พร้อมชูภาพในสมาร์ตโฟนให้เจ้าหน้าที่เภสัชกรดู
“จะเอาแบบเม็ดเดียวหรือสองเม็ดคะ?”
หล่อนครุ่นคิดเพียงครู่ ก่อนตอบออกไปอย่างไม่มั่นใจนัก
“อืม มะ เม็ดเดียวค่ะ”
“เคยใช้มั้ยคะ?”
หน้าสวยแต่ซีดเผือดส่ายหน้าหงึก ๆ
“ทานหลังมีเพศสัมพันธ์ภายใน 72 ชั่วโมงนะคะ”
“.....”
หล่อนพยักหน้าให้อย่างพยายามจะเข้าใจ ก็อ่านมันทวนมาหลายรอบแล้วก่อนตัดสินใจแอบย่องออกจากบ้านมา หลังจากหนทางสะดวก ด้วยพวกพี่ชายมัวแต่เอากันเล่นเกมอย่างเอาเป็นเอาตาย คาดว่าถ้าไม่หลับคาจอก็คงไม่เลิก หรือไม่..หากแน่ใจว่าเธอเข้านอนแล้วคงหนีไปเที่ยวอีกตามเคย
ก็พรุ่งนี้เป็นวันจันทร์.. ที่ไม่ต้องไปเรียน
หลังชำระเงินเรียบร้อย หญิงสาวกำถุงยาในมือแน่นแล้วรีบเดินออกจากร้านทันที
กริ๊งงง ~
เสียงโมไบล์แขวนดังขึ้นอีกครั้งเมื่อประตูกระจกถูกผลักออกจากด้านใน
“โอ๊ะ”
ทว่าร่างเล็กกลับชนเข้ากับใครอย่างจังที่รีบร้อนเดินสวนเข้ามา ทำให้เธอล้มก้นจ้ำเบ้า ในขณะที่มัวโอดโอยกับความเจ็บอยู่นั้น สายตาก็เหลือบเห็นหางม้ามัดจุกที่ผูกด้วยสายรัดผมคุ้นตา
จะไม่ให้คุ้นตาได้อย่างไร ในเมื่อมันมีเพียงชิ้นเดียวในโลก...
และไอ้ชิ้นเดียวที่ว่า…มันเป็นของเธอ
วินาทีที่ทำให้หัวใจหยุดเต้นก็เกิดขึ้น เมื่อ ‘เขา’ ฉวยคว้าบางสิ่งที่หล่อนทำหล่นพื้นและจ้องมองมันอย่างตกใจ ก่อนจะหันหน้ามาจ้องด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม
“พะ พี่เสือ!”
“ลิลลี่!!”
หมับ!
ไม่พูดพร่ำทำเพลง มือหนาก็คว้าเอาข้อมือเล็กแล้วฉุดให้ลุกตามไปที่รถสปอร์ตสีดำที่จอดห่างออกไปสองบล็อกทันที น้ำหนักที่บีบเข้าที่ข้อมือมันเต็มไปด้วยอารมณ์
เขาโกรธเธออย่างนั้นหรือ.. จะมาโกรธกันด้วยเรื่องอะไรล่ะ?
ขณะที่ขายาวสาวเดินอย่างรีบร้อนในหัวก็ประมวลคิดต่าง ๆ นานา เดิมทีเขาคิดว่าจะอยู่ต่อที่บ้านของลีโอกับลีออนหลังจากทานมื้อค่ำกันเสร็จ
เผลอ ๆ มีค้างที่นั่นแน่
ทว่าขณะที่ออกมายืนสูบบุหรี่ที่ระเบียงห้องนอนของลีออน สายตาก็พลันไปเห็นลิลลี่แอบย่องหนีออกจากบ้านมา
ท่าทางมีพิรุธ จนต้องตามมาดูให้เห็นกับตา
และตอนนี้มันจะสามทุ่มแล้ว เธอมีเหตุผลอะไรกันที่ทำให้รีบร้อนออกจากบ้านมาในเวลานี้ เมื่อหันไปมองสองแฝด ในใจก็คิดว่าหากลิลลี่อยากให้พี่ชายของตนรับรู้คงไม่แอบออกมาจากบ้าน ฉะนั้นเขาจึงทำทีขอกลับแล้วรีบขับรถตามหญิงสาวมา
ร่างเล็กถูกเหวี่ยงเข้าไปในรถทันที
“พี่เสือ!”
ไม่ทันจะพูดอะไรต่อ สายตาดุกร้าวจ้องมาอย่างคาดโทษถูกส่งมาจากคนตัวสูง พร้อมนิ้วเรียวที่ชี้สั่งให้เธอหยุดการกระทำที่จะต่อต้านเสีย
ปึก!
มือหนาผลักปิดประตูรถก่อนจะอ้อมไปนั่งฝั่งคนขับ เสียงถอนหายใจเฮือกยาวดังขึ้นทำลายความเงียบ
“คาดเข็มขัด ลิลลี่”
เสียงลมหายใจพ่นออกมาอย่างเบื่อหน่าย ก่อนที่ไทเกอร์จะโน้มตัวมาจัดการคาดเข็มขัดนิรภัยให้คนตัวเล็ก เขาชะงักไปเล็กน้อยเมื่อจมูกสัมผัสถึงกลิ่นกายหอมจากซอกคอขาว และนั่นทำให้ทั้งคู่เผลอสบตากันโดยไม่ตั้งใจ
ดวงตากลมโตสั่นระริกจดจ้องคนตรงหน้า ให้ตายสิหัวใจของเธอเต้นแรงจนเธอมั่นใจว่าเขาจะต้องได้ยินมันแน่
“เรามีเรื่องต้องคุยกันยาว ลิลลี่”
พูดจบเสือก็ผละตัวไปสนใจพวงมาลัยและขับรถออกไป และแน่นอนว่ามันไม่ใช่ทิศทางไปยังบ้านของเธอ
หรือว่าเขาจะรู้อะไรแล้ว...
- Writer
