Talagang nanlilisik ang mga ko habang nakatingin sa lalaki. Kulang na lang ay maglabas ako ng labang apoy upang mamatay na ito. Saka pasalamat talaga ito at hindi ko ito puwedeng patayin dahil may kailangan pa ako rito. . .
Hanggang sa narinig kong muling nagsalita ang lalaki. . .
“Walang nagsabi sa akin na buto ng kamatis lang ‘yan!” Sabay turo nito sa aking dibdib. Talong sumiklab ang galit ko para lalako. Ngunit kailangan kong pigilam dahil may kailangan ko rito.
“Damn you, Mr. Yago—!" Balak ko sana itong sakalin ng magsalita ang driver.
“Mmmm! Mawalang galang na po, Ms. Emerald at Dr. Isaac. Puwede po bang mamaya na kayo nag-away? Unahin po muna natin ang mga taong nakaharang sa daan. Mukhang tayo ang pakay naila—“ anas ng driver ni Yago. Mabilis akong tumingin sa unahan. Nakit
