Bigla akong napangiwi ng wala sa oras. Nahagip kasi ang aking braso buhat sa pagsipa nito. Mariin kong ipinikit ang aking mga mata. Kailangan ko bang labanan si Ate Vepe? Hindi ko alam kong ano’ng nangyayari, ngunit hindi ako puwedeng magkamali, alam kong mayroon kumokontrol sa aking kapatid at sa katawan nitong walang muwang.
Alam kong siya ‘yan dahil sa maliit na nunal nito na nasa gilid ng leeg. Hindi rin pantay ang laki ng tainga ng kapatid ko kaya alam kong si Ate Vepe ang aking kaharap at kalaban.
Mayamaya pa’y mabilis na naman itong lumapit sa akin. Kitang-kita ko ring nangingitim ang ilalim ng mga mata ng aking kapatid. May hawak itong kutsilyo at talagang balak akong saksakin. Mabilis akong umalis sa aking pwesto.
Ngunit patuloy pa rin akong hinahabol nito para patayin. Kahit
