Chapter 5 : Ang Babaeng Bumalik
944 Words
Chapter 5: Ang Babaeng Bumalik
Tatlong araw na ang lumipas mula nang ikasal sina Luna at Adrian.
Unti-unti nang nasasanay si Luna sa buhay sa loob ng malaking mansyon, pero hindi pa rin niya maiwasang makaramdam ng kakaibang hiya tuwing tinatawag siya ng mga kasambahay na “Mrs. Villanueva.”
Pakiramdam niya, hindi pa rin siya bagay sa mundong iyon.
Maagang nagising si Luna kinabukasan.
Pagbaba niya sa kusina, nadatnan niya si Mrs. Delgado na naghahanda ng almusal.
“Magandang umaga po, Mrs. Delgado,” bati niya.
Ngumiti ang matanda.
“Magandang umaga rin, Ma’am Luna.”
“Pwede po ba akong tumulong?”
Agad napailing ang matanda.
“Naku, hindi na po. Kayo na po ang may-ari ng bahay na ito.”
Napakamot sa ulo si Luna.
“Hindi pa rin po ako sanay.”
Tumawa si Mrs. Delgado.
“Sanayan lang po iyan.”
Samantala, sa kabilang bahagi ng mansyon, naghahanda na si Adrian para sa pagpasok sa opisina.
Nakatayo siya sa harap ng salamin habang inaayos ang cufflinks ng kanyang suit.
Biglang kumatok si Mr. Lawson sa pintuan.
“Sir.”
“Come in.”
May kakaibang ekspresyon ang assistant.
“May bisita po kayo.”
Hindi man lang nag-angat ng tingin si Adrian.
“Sabihin mong busy ako.”
“Sir… si Miss Vanessa Cortez po.”
Natigilan si Adrian. Sa wakas ay tumingin siya kay Lawson.
“Si Vanessa?”
“Opo.”
Tahimik ang kwarto sa loob ng ilang segundo.
Pagkatapos ay bumuntong-hininga si Adrian.
“Papuntahin mo sa sala.”
Sa living room ng mansyon, nakaupo ang isang napakagandang babae.
Mahaba ang kanyang buhok, elegante ang postura, at suot ang mamahaling red dress.
Si Vanessa Cortez.
Isa sa mga kilalang socialite sa lungsod.
At ang dating kasintahan ni Adrian Villanueva.
Tahimik siyang umiinom ng kape habang hinihintay ang lalaki.
Ngunit ang ngiti sa kanyang labi ay may halong lamig.
“I can’t believe you got married, Adrian,” bulong niya sa sarili.
Sa kusina naman, nagugulat si Luna nang marinig ang usapan ng dalawang kasambahay.
“Dumating daw si Miss Vanessa.”
“Talaga? Matagal na siyang hindi pumupunta dito.”
“Akala ko ba siya ang pakakasalan ni Sir Adrian dati?”
Nanlamig ang katawan ni Luna.
Pakakasalan?
Hindi niya alam kung bakit, pero biglang bumigat ang dibdib niya.
Hindi naman dapat. Contract wife lang siya. Wala siyang karapatang magselos. Pero hindi niya maipaliwanag ang pakiramdam na iyon.
Pagpasok ni Adrian sa living room, agad siyang nakita ni Vanessa.
Ngumiti ito at tumayo.
“Adrian.”
“Vanessa.”
Sandali silang nagkatitigan.
Parang lumang alaala ang bumabalik sa pagitan nila.
Lumapit si Vanessa at bahagyang hinawakan ang braso ni Adrian.
“Hindi mo man lang sinabi sa akin na magpapakasal ka.”
Malamig ang boses ni Adrian.
“Hindi na iyon mahalaga.”
Bahagyang ngumiti si Vanessa.
“Hindi mahalaga?”
Lumapit ito nang kaunti.
“Adrian, dalawang taon tayong magkasama.”
Hindi siya sumagot.
Sa halip, tinanggal niya ang kamay ng babae sa kanyang braso.
“May kailangan ka ba?”
Bahagyang nanlaki ang mata ni Vanessa.
Hindi niya inaasahan ang ganitong lamig.
“Gusto ko lang makita kung totoo ang balita.”
“At?”
Ngumiti siya nang bahagya.
“Totoo pala.”
“Nasaan ang asawa mo?”
Sa eksaktong sandaling iyon, naglalakad pababa si Luna mula sa hagdan.
Hindi niya alam kung bakit siya kinakabahan, pero pakiramdam niya ay kailangan niyang pumunta sa sala.
Pagdating niya sa ibaba, agad siyang napahinto.
Nakita niya ang isang napakagandang babae na nakatayo sa harap ni Adrian.
Elegant. Confident. At malinaw na bahagi ng mundo ng mga mayayaman.
Bigla siyang nakaramdam ng hiya sa sarili.
Simple lang ang suot niyang damit.
Hindi siya kasing ganda ni Vanessa.
Hindi rin kasing elegante.
Napansin ni Adrian ang pagdating niya.
“Luna.”
Napatingin si Vanessa sa kanya.
At sa sandaling iyon, tila tumigil ang oras.
Pinagmasdan ng babae si Luna mula ulo hanggang paa.
Tahimik. Parang sinusuri.
Pagkatapos ay ngumiti ito, pero halatang hindi iyon tunay na ngiti.
“Ah… So this is your wife?”
Lumapit si Adrian kay Luna.
At sa gulat niya, bigla siyang hinawakan nito sa baywang.
Nanigas si Luna.
“Vanessa,” sabi ni Adrian, “ito ang asawa ko. Luna Reyes.”
Napilitang ngumiti si Luna.
“Hello po.”
Tumaas ang kilay ni Vanessa.
“Reyes? Hindi ko yata kilala ang pamilya mo.”
Bahagyang namula si Luna.
“Hindi po kami mayaman.”
Tumawa si Vanessa nang mahina.
“Halata naman.”
Nanlamig ang hangin sa paligid.
Ngunit bago pa makapagsalita si Luna, biglang nagsalita si Adrian.
“Vanessa.”
Malamig ang boses nito.
“Sapat na iyon.”
Bahagyang napangiti ang babae.
“Relax, Adrian.”
Lumapit ito kay Luna.
“At ikaw naman… Sigurado ka bang kaya mong maging asawa ng isang Villanueva?”
Hindi agad nakasagot si Luna.
Hindi niya alam kung ano ang sasabihin.
Ngunit biglang hinigpitan ni Adrian ang hawak sa kanyang baywang, parang ipinapaalala ang papel niya.
Huminga nang malalim si Luna.
Pagkatapos ay tumingin siya diretso kay Vanessa.
“Hindi ko po alam kung kaya ko.”
Tumaas ang kilay ng babae.
“Pero asawa na niya ako.”
Tahimik ang buong sala.
At sa unang pagkakataon, bahagyang ngumiti si Adrian.
Isang ngiting halos hindi napapansin.
Ngunit sa likod ng malamig na ngiti ni Vanessa… may nagliliyab na galit.
Hindi niya matanggap na may ibang babae na ang lalaking minsan niyang minahal.
Hindi pa tapos ang laban, bulong niya sa sarili.
At hindi alam ni Luna… na ang pagdating ni Vanessa ay simula pa lamang ng mas magulong buhay niya bilang Mrs. Villanueva.
- Writer
