Scholar ni Mayor (R18) (Completed)

15

Ready na ba talaga ako? Paano kung tulad lang din ng iba e nadadala lang ako sa init? Dahil ni minsan hindi nagawa sa'kin 'to ni Kevin, nagugulat lang siguro ako kasi iba si Mayor. Matured, hindi lang sa katawan kundi buong pagkatao.

Kaya lang, Hanana? Nag-iisip ka ba talaga? Paano kung gawin niya nga ng paulit-ulit iyan? Ano? Magpapatianod ka? Para kang bobang tunay.

Sa inis na iniisip eh tinulak kong muli si Mayor. Ramdam ko ang bigat at gaspang ng palad ni Mayor, may sa kung ano roon. Mainit kaya nakakapaso... ngunit dahil may kakaunting katinuan pa eh naisip kong hindi talaga tama. Nakakabulasok ang appeal nito, para talagang may mahika. Siguro ay dahil sa unang pagkakataon ay may humawak sa akin ng ganito.

"K-kinakabahan ako, please Mayor... tigilan mo na yan."

Bahagya itong sumilip sa akin. Lunok naman ako ng lunok habang nakikita sa gilid ng mga mata ko iyong pagtitig din nito sa akin. Diniin pa nga ako lalo sa kama. Napasinghap na lang ako sa gulat... lalo na't natulala na lang ako sa kisame habang naramdaman ang sunod-sunod na pagsipsip at pagdila nito sa tenga, ilalim ng tenga at sa leeg ko.

Maya't maya e namungay ang mga mata ko. Hindi ko maintindihan, siguro dahil nakakakiliti? O dahil sa ideyang bangong-bango ako kay Mayor habang nilalandi nito ngayon ang leeg ko? Ewan.

"Uh, ha?" Nabilaukan tuloy ako at napahawak sa braso nitong bumaba. Nagpabigat nga ito sa gilid ko eh. Ngunit hindi iyon ang nagpaangat sa akin. At hindi rin iyon ang humila sa kaluluwa ko upang panindigan ng balahibo.

Kundi iyong... katotohanan na unti-unti humahaplos ang magaspang nitong kamay mula sa ilalim ng aking sout na palda. Paakyat. Hanggang singit.

Mahabaging Langit! This is so wrong! Hindi! Kaunti na lang, maaabot na nito ang tukoy. At alam ko kung alin... kaya lang paano ko naman pahihintuin pa iyan kung namamalat ang lalamunan ko sa kalulunok? Hindi ako makapagsalita sa sobrang tuyot noon. Nangingilabot pa ako, nanginginig ang kalamnan ko.

"Bababa ako, Han... medyo nahihirapan ako rito."

Bulong nito pagkatapos na malagkit akong dinilaan sa ilalim ng tenga. Natulos na nga lang ako at hinahapo... naghalo ang kaba at kilabot... na ako mismo ay nagulat na kaya ko palang magkaroon ng ibang damdamin maliban sa inis, galit at saya.

Mabilis pa sa ilang segundo na napaupo ako sa kama at sinilip si Mayor na humila ng maliit na upuan at ipinuwesto sa ibaba. Doon mismo sa dulo ng paa ko.

"T-teka..." saway ko rito nang isiningit nito ang kamay sa kabila kong hita at pilit na binubuka.

"Hanana, let me through..." seryosong saad nito.

Kandailing naman ako. Ano raw? Anong ba talagang gagawin nito?

"Han," natatawang tawag nito habang pilit na binubuka. Ako namang natatauhan na at bumababa ang init na naramdaman kanina ay kumalma na't umiiling pa rin.

"Hanana, I'm sure you will like it. Titingnan ko lang naman."

"Bastos niyo," hindi ko napigilang ibulong.

Natigilan ito hindi dahil nainis kundi talagang natatawa habang sinisilip akong nakaupo roon.

"Fine," iiling na tayo nito.

Napangiwi ako at nag-init ang pisngi. Nakaramdam ng pagkahabag habang tinitingnan si Mayor na tumayo sa gilid ng upuan. Medyo hindi normal ang paghinga... ako namang wala talagang ideya e bumaba sa kama at lumapit sa kanya. Pinatigil niya ako sa gitna...

Nag-init tuloy ang gilid ng mga mata ko. Para akong nainsulto at naiinis.

"Just stay there, Han... for a minute." Bulong nito sa huli.

Umirap nga ako at tumalikod saka pinunasan ng bahagya ang umalpas na luha. Inis ko ngang tinitigan ito ulit. Pumikit ito ng mariin. Extended pa rin ang braso at pinapatigil ako. Nagkasalubong tuloy ang kilay ko sa sobrang inis.

"Magccr lang ako."

Mabilis itong lumabas kaya namimilog ang mga mata kong nagmamadali sa pagsunod sa kanya. Nakita ko nga ang mga katulong na nagtatakang nakatitig dito sa'min.

Pero ewan ah, pakiramdam ko ay may parte rin ako sa pagkakataranta ni Mayor. Mukhang nakalimutan nga nitong may pilay pa rin, kung makatakbo... parang hinahabol ng sampung kabayo.

Sipain ko kaya?

Kahit nahihiya sa dalawang nandoon e talagang hinintay ko si Mayor na lumabas mula sa pintuan. Kalaunan ay lumabas din ito at malalim ang titig sa akin.

Lumunok na lang ako at hinila ang siradura ng pintuan para maisara nang mabuti ang bathroom. Gumilid ito at dumaan, kaya bumubuntot-buntot na naman ako rito.

"I can't explain, why..." iiling-iling na turan nito habang papunta sa kama.

Isang lunok lang ang nagawa ko dahil itong si Mayor, parang apoy na bigla na lang nanununggab ng isang marubrob na halik. Kung sa iba pang salaulang salita—naglaplapan— nagulat nga ako e kasi akala ko okay na ito... sa pakiramdam ko e lumala ngayon. Para siyang uhaw na uhaw, pati ako ay nauuhaw na rin.

Ni hindi ko man lang nasaway mula sa magaspang na paglatay ng palad nito sa hita kong nasa ilalim ng palda.

Hinayaan ko talaga hanggang sa nanigas ang dibdib ko nang naramdaman na humaplos ang daliri nito sa tapat ng boyleg kong sout. Nangilabot nga ako at napahiwalay sa halikan.

Nakakagat labi ito, iyong kagat labing nanggigigil. Iyong mga daliri pa talaga nito eh gumagawa ng sariling daan dito sa guhit na nandoon sa ibaba.

Hindi ko maintindihan kung anong sarap ang unti-unti nabubuhay sa akin. Alam din yata nito kasi kahit ako, hindi ko maaaring pakisinungalingan ang sarili. Unti-unti akong napapaihi, iyong kilabot na dumaloy sa mga ugat ko umabot hanggang sakong.

Napakagat labi na lang ako, nag-iinit ng sobra-sobra ang pisngi... si Mayor nama’y naglakas loob na pasukin na ang hindi naaabot. Mula sa haplos mula sa itaas e gumapang ang dalawa nitong daliri at tinunton ang siguradong yungib ng akin. Tinukso-tukso sa padiin at saka magaang babawiin.

Syet ah? Ang sarap pala nito, para akong dinuduyan patungo sa kabilang ibayo... alam sigurado ni Mayor iyon dahil ako itong boba na aayaw-ayaw pa kanina eh nagpatianod sa kanya nang hinila ako nitong muli patungo sa ibabaw ng kama.

Hirap na hirap ito sa pagkalas ng suot kong uniporme. Kahit nakakaramdam ng hiya at pag-aalangan, nakitulong na lang din ako.

Natuwa yata ito, biglang sumanib ang liwanag at talagang umaliwalas ang mukha nito habang hinahawi ang uniporme ko at para makita nito itong suot kong victoria secret inspired, class A bra... ewan ko rito kung may ideya itong hindi talaga orihinal itong sout kong pangdalaga na panloob. Mukha naman itong walang pakialam... kahit noong hinawi nito ang gitnang tela at marahang minasahe-masahe ang kaunting umbok.

“You’re so soft, Han...” komento nito at lumapit. Kahit hirap na hirap sa pagbalanse ng katawan ay nagawa pa talaga nitong ipagdikdikan ang sarili... at nang lumabas iyong ituktok ng dibdib ko e parang sa ewan itong biglang sinubo ang isa.

Ang nagawa ko na lang ay suminghap at mag-init ang pisngi sa sobrang kahihiyan. Ramdam ko pag tumatama ang ngipin nito roon, ramdam ko ang init at syempre ang nakakakilabot na pagpasada ng dila nito roon. Paulit-ulit ngang dila eh, parang mauubusan.

Samantalang hindi ko talaga maipaliwanag ang nararamdaman. Naghahalo ang kiliti at takot... syempre, ibang usapan na kapag pisikilan na eh.

At mukhang wala akong say rito, si Mayor kasi nang tinantanan ang isa ay nilabas naman ang isa at hinaplos, pinisil bago isinubo... para siyang enjoy na enjoy... samantalang nahihilo ako sa takot at kilabot...

“Damn! I could taste you now, Han. You’re indeed tasted good.” Baling nito sa akin.

Tikom pa rin ang bibig ko kahit noong naramdaman na nahila rin ang katawan ko pababa dahil hinila nito ang sout kong boyleg. Hindi na man lang nagpaligoy-ligoy... walang oras yata para dahan-dahanin ako. Talagang hila pati ang panloob. Saka niya pilit na binubuka itong hita ko kahit na nasa loob pa ng palda.

“Han, you’ll enjoy this. I promise...” pangungumbinsi nito.

Umiling-iling ako. Nakakahiya kaya... ang dumi noon eh! Saka hindi dry, kaya siguradong malagkit sa pakiramdam. E syempre hindi rin kaaya-aya ang amoy.

“Hanana,” tawag nito at pumwesto ng tuhod doon sa ibaba ng kama.

Pero kahit may bali ay talagang naibuka nito ang hita ko.

Napasinghap at nanlalaki ang mga mata ko sa gulat. Gusto ko nga sanang itikom ulit ngunit pumwesto kaagad ang ulo nito sa ibaba. Inangat pa ang palda ko kaya para akong hihimatayin sa hiya!

Hindi ko alam ang gagawin, sa halip na umiwas ay itinaklob ko lang ulit ang palda. At saka nakitang bumubukol ang ulo ni Mayor sa ibaba. Dahil may siwang, nagawa nitong pasadahan ng daliri ang butil na siyang nagpaangat sa katawan ko. Kilabot na kilabot na nga ako kanina, lumala pa ngayon. At nakakaasiwa na balat sa balat na.

Iba pala talaga, para akong nililipad sa malayo. Nanginginig ang kalamnan ko sa kilabot... parang nag-aalpasan ang malay tao ko sa nangyayari.

Sumiksik pa nga ang ulo ni Mayor. Tumigil sandali ang paghaplos ng daliri nito sa butil. Ako nama’y medyo kumalma sa pamamawis. Ngunit segundo lang pala ang aabutin para maramdaman ang sabay na paghaplos ng daliri nito at ng dila... para akong mahihimatay habang impit na umuungol.

Wala na, hindi ko na yata mapipigilan. Iba kasi ang hagod, para akong uubusin. May kasamang higop at kaunting kagat sa kuntil... kunting pasok ng dila sa yungib.

Wala naman akong alam sa ganitong bagay pero sigurado akong sanay sa ganito si Mayor. Iba ang hagod nito. Iyong hagod na alam kong malilibugan ang kapares.

Wala na, darang na ako sa sariling kamunduhan. Pinagdidiinan ko na ang sarili sa dila nito. Alam din yata nito kasi mas umingay at ginalingan pa ang pagdila. Sinigurado niya yatang hindi ako makakahindi.

Hindi ko nga alam kung saan dadakot eh. Sa kamay, sa palda o kaya sa ulo nito. Basta wala na... ubos na ang pagpipigil ko at hinayaan ang sariling bumukaka.

Napapapikit na lang ako nang naramdaman na para akong hinihila. Nafrustrate nga lang ako nang tumigil ito at umangat. Tumayo pa ito roon at pabalik-balik ang titig sa katawan ko. Pansin ko ang pag-aalangan nito.

Kunot naman ang noo ko ngunit napalitan iyon nang panlalaki noong kinalas nito ang sout na khaki shorts. Noon ko nga lang din napansin ang bukol doon. Iyong hindi na normal na bukol ah?! Talagang bukol na bukol!

Mahabagin, ngayon yata ako hihimatayin habang nahihirapan itong ibaba ang sout at sinunod ang panloob kaya natatarantang tumingala na lang ako.

Ngunit hindi katagalan eh para akong aatakehin sa puso nang pumatong ito.

Ito na ba? Ito na?! Sigurado na ba ‘to?

Hinaplos nito ang gilid ng noo ko. Gumilid siya sandali para siguro roon sa kabila kumuha ng bigat. Paano ba naman kasi, kahit ipilit nito, pilay pa rin siya ano...

“We’ll stay like this for now, Hanana... I won’t force myself to you.” Bulong nito at humalik pa sa pisngi ko bago ipinasok iyong alaga nito sa ilalim ng palda na never ko talagang nakita. Ngunit hindi yata kailangang makita pa kung halos malagutan ako ng hininga sa pinaghalong nerbyos. Ulo pa lang eh, alam kong masasaktan talaga ako!

Pinasada nito ang kanya sa basa ko pang hiyas, kaya para akong hilong talilong na nanginginig at nakahawak sa tiyan nito... ramdam kong sumama kaagad ang lagkit sa hagod nito. Ganito pala ang pakiramdam? Mainit at mabigat... para akong napapaso.

“You’re so hottt, Han... I’m gonna c*m for sure.” Lambing nito habang humahalik sa pisngi ko at marahang pinasadahan ang hubad naming makasalanang katawan.

Mas masarap pala iyong ganito, alam ko kasi na kanya iyon kaya dagdag sa init na nararamdaman. Para akong nanghihina, nanginginig ang daliri kong nakahawak sa tagiliran nito. Ang laswa nga eh, para kaming nag-aanuhan kahit na balat sa balat pa lang naman.

“You’re so wet, Hanana... “ lambing pa ulit nito bago dinaluho ng halik itong labi ko.

Punong-puno ng pawis ang pisngi ko at hindi ko alam kung anong ikikilos. Basta ang alam ko sa sobrang kilabot ay nailagay ko ang hita sa bewang nito.

Bahala na talaga! Eh ang sarap eh kaya wala ng hiya-hiya... gusto ko lang matapos na itong init.