The Innocent girl Encountered[Devils Series # 2] on going

Chapter 10

Maxton

I left the office early. Hindi kona rin tinapos ang mga naiwan kung trabaho. At sinabihan ko narin ang secretarya ko. Kung magkakaroon ng meeting. I want it for a short time only. When she answered yes, boss. I left in front of him.

Pagbukas ko ng pinto ng kwarto ng dalaga sa hospital. Bumagad sa akin si Doctor, Santos at ang kanyang nurse.

"May problema po ba, Doc?" That's what immediately came out of my mouth when I asked him. My eyes narrowed at the nurse who was with Doctor Santos. Mapanuri ang tingin nito sa akin at may paghanga akong nakita. I'm not interested in the way the nurse looks at me. I know the look.

"I just checking your friend, Mr, Carbonell. Wala na ang mataas na lagnat niya..." Sabay kaming tumingin sa dalaga.

"But, Doc... Why she not wake up. She okay right? Okay naman ang lahat ng mga test niyo sa kanya. Ayun sa pag-uusap natin sa office niyo..." May halong inis naiinip ako, sakakahintay sa paggising ng dalaga. Gusto ko rin ibaling kay, Doctor, Santos ang inis nararamdaman ko.

"Hijo... Katulad ng paguusap natin sa office ko. Hindi mild lagnat ang sanhi, kung bakit hindi pa siya nagigising? Meroon lagnat na may kasama coma, na matagal gumising ang pasyente. I explained it to you. Hindi lang sa mga aksidente nakukuha ang coma. Kundi sa mga sakit din. Ang masasagot ko sayo. Hintyin natin siya gumising. Baka hindi pa full recovery, ang buong katawan niya at isip ng pasyente ko. Mahina ang katawan niya. Marahil sa daming ng pinagdaan niya sa buhay... Kaunting unawa lang, Hijo?" Bahagyang kung pinikit ang mga mata ko at nagbuga ng hangin sa dibdib ko. When Doc, Santos explained to me again. Repeatedly if asked him. Doc, Santos left in front of me and lumabas narin ng kwarto. But, nurse. She look at me again. I think she wants to have a fling with me.

"Get out!" Galit na sigaw ko sa kanya. Para umalis siya sa harapan ko. Meroon talagang mga babaeng makapal ang pagmumakha. Na walang pinipili kung ano estado nila sa buhay. Kahit marangal naman ang kanilang mga trabaho. I don't have time for women looking for short-term body heat. Umalis ang nurse na masama ang mukha ng masigawan ko.

I sighed and caressed the rough palm on the side of his face. Maghihintay ako magising ka. Sana wag lang matagal. I don't have much patience for being kept waiting for so long. Bulong ko sa isipan ko na sabi ko sa kanya. At muli kung hinaplos ang magaspang kung kamay sa magandang mukha ng dalaga.

Sa pagtulong ko sa kanya. Ganito na ang ikot ng mundo ko. Hindi pa ako nakakapagpalit ng damit na civil. Suot ko parin ang damit ng pang-office ko. Pansin ko rin ang pagpayat ng dalaga.

That the reason is that only milk and water, flow through his body and that is also medicine. Kung iyon lang talaga ang laman ng katawan ng dalaga. Ninipis talaga ang katawan nito. Ultimo pagihi ng dalaga sa hose nalang din dumadaloy. I saw that when the nurse, who was taking care of him was cleaning him.

Minsan naisip ko. Ako nalang kaya gagawa ng ginagawa ng nurse, sa dalaga. The case is that. I don't know anything about cleaning the patient, so I can do what a nurse does to him. Pero kung lalaki ang maglilinis sa dalaga. Mas rarapatin ko, ako nalang gagawa kahit mahirapan pa ako, ay ayos lang.

Napabaling ang tingin ko ng bumukas ang pinto ng kwarto. My two friends came. Itzayana and Manddox. Ngumiti sa akin si Itzayana and Manddox, ay tinapik ako sa balikat. Itzayana is carrying flowers and Manddox is carrying food including fruits. Nilapag nila ang kanilang mga bitbit sa belog na lamesa at sinilip ang dalaga.

"Salamat sa mga bitbit niyo..." Sabi ko at lumapit ako sa pabelog na lamesa at naupo sa upuan. Ganun din ang ginawa ni Manddox.

"Bumili kaba ng bulaklak para sa kanya, Max?" Mapanuring tanong sa akin ni Itza, sa makita niya ang bulaklak, sa tabi ng bed ng dalaga. Inaayos din kasi nito ang bitbit niyang bulaklak para isama ito dun.

"Yes, ang sakit kasi sa ilong ng amoy ng hospital, sa tuwing papasok ako sa kwarto, para maiba naman ang amoy dito..." Sagot ko sa kanya.

"Akala ko for him, Bro? Kaya binilihan mo siya ng flowers..." Sabat naman ni Manddox sa malisyosong tanong sa akin ni Itza.

"Iyon din akala ko Manddox... Mali pala, ang akala natin, dalawa..." Siguda ni naman Itza, sa sinabi sa akin ni Manddox.

"Did you two trip me up? Of course, that includes buying her flowers. For when she wakes up. The smell in the room is not hospital, medicine... Did I do something wrong?!" I raised my voice a little when. I answered them both.

"Why you seem guilty for the answer you, gave to Itza and me, Bro?" Makahulugan nagkatinginan ang dalawa sa harapan ko ng maupo si Itzayana sa bakanting upuan sa harapan namin ni Manddox.

"I not guilty, Manddox... Walang masama sa ginawa ko? Binibigyan lang niyo, ng ibang kahulugan ang ginawa ko, for him..." Kalmadong sagot ko.

"Okay, enough... Kamusta naman pala siya? Kaya kami naparito ni Manddox. Para dalawin siya, Max... Other friends of ours, will also visit. Kapag nagkaroon sila time dadalaw sila rito. Kahit nga Aviana, gusto dumalaw, e Ayaw lang payagan ni Deacon, si Aviana. Baka daw makakuha ng sakit si Aviana dito sa hospital. May manyaring masama sa pinakamamahal niyang asawa..." Natutuwang kwento ni Itzayana sa Amin. Napailing nalang talaga ang ulo ko. Malaki talaga pinagbago ni Deacon simula ng bumalik ng pinas. Bantay sarado na siya noon, pa man. Mas lalo na ngayon asawa na niya ang bestftiend niya. Mas lalong lumala. But, he is happy now. At masaya ako para saka nila ni Aviana.

"Ang arte niya, kamo!" Ngising singit ni Manddox.

"Alam mo naman crystal ang tingin ni Deacon kay Aviana. Bata palang sila. Kaya possessive siya pagdating kay Aviana. Don't be bitter with Deacon. Humanap kana ng babaeng, magpapabaliw sayo, Manddox...." Ani Itzayana.

"Uh, sila humahanap sa akin. Sila ang nababaliw sa akin, Itzayana... Not me?" Mayabang na sagot ni Manddox kay Itzayana. Kaya tumaas ang kilay ng isa. Hindi pwedeng magkagustuhan ang dalawang ito. Habang pinagmamasdan ko silang at nakikinig lang sa kaunting bahayan nila. Malabong magkaroon ng romantic feelings sa isat-isa ang dalawang kung kaibigan nito. Because of attuned the difference. Kay Deacon at Aviana, kulang nakikita ang mga romantic romance na, papanood kulang sa tv. Kapag nanood ng mommy ko ng romantic drama. I still remember that when I was young.

"They can visit here at any time. Our friends have called me about that... I understand what reason, kung bakit ayaw niyang payagan si Aviana, pumunta dito Itza. Tumawag na siya kahapon sa akin."

"Yeah, kaya walang magawa ang friend natin sa utos ni Deacon sa kanya. One week na.. Simula ng nirescue natin siya, Max.. She still sleep? Excited pa naman ako maka-kwentuhan siya. At para malaman ang buhay na meroon siya.." Nahihiyang na kibit balikat ni Itzayana ng tignan niya ang dalaga. Sa nais nitong makasalamuha ang dalaga.

Maybe when she wakes up. Uulan ng maraming tanong ang mga kaibigan ko sa dalaga. May pagka-chismosa pa naman lahat ng mga kaibigan ko. Mas lalo na ang kapatid ko si Briger...

"Ano ba ang sakit niya? Except she has a fever, Max?" Maddox asked me. Habang kumakain ng apple. I thought the food and fruit he brought was like a patient. Para rin din pala sa kanya. Nginisihan ko nalang siya. And i look at the girl. Maraming tumatakbo sa isipan ko habang pinagmamasdan ko.

"She have a fever coma.. Ang doctor, niya ang sabi sa akin. 'Yan ang sakit niya..." Umupo ako ng maasyos tsaka pinatong ko ang dalawang arms ko sa lamesa. At seryosong tumingin sa dalawang taong kaharap ko.

"First time ko nakarinig ng ganun uri ng sakit sa isang tao, Max..." Aniya ni Itzayana sa akin.

"Kahit ako... The fever is very bad! Parang totoong na coma, kana rin. And hindi alam kung kailan magigising?" I heard Manddox say.

Napatayo ako bigla and was surprised sa nakita ng dalawang mata ko. Nakaramdam ako ng kakaibang pakiramdam na dumadaloy sa dibdib ko sa gulat.

"What wrong, Bro?!" Tanong niya sa akin na napatayo rin katulad ko.

"May problema ba, Max?!" Halos sabay pala nilang tanong at napatayo rin si Itzayana.

Namalayan ko nalang na humakbang na ang dalawa paa ko at nilapitan ko kaagad ang dalaga. Kasunod naman ang dalawa sa likuran ko. "I saw his hands move..." I said what I saw.

I suddenly felt nervous. But i don't for what reason... I am the person who doesn't know how to be afraid and nervous about everything I do and what I see. Kill or Raot.. This is here I felt nervous...