The Innocent girl Encountered[Devils Series # 2] on going

Chapter 9

Maxton

Nalimpungatan ako ng makarinig ako ng mahihina katok mula sa labas ng pinto. I stood up straight from the sofa. I fell asleep without realizing it. At dumiretso kaagad ang tingin ko sa dalagang mahimbing parin ang tulog. Tsaka ako tumayo at lumapit sa pinto para pagbuksan ang taong nasa labas nito.

"Kuya, these are your things that you are sending to me here at the hospital..." Pagkabungad na sabi ng kapatid ko.

"Thanks, Ilapag mo nalang diyan sa sofa, ang mga gamit ko, Briger...." Utos ko sa kanya ng makapasok siya sa loob ng kwarto. Lumapit ako kaagad sa dalaga at inayos ko ang kumot niya sa katawan. Limang oras din pala ang naitulog ko simula kanina. Medyo naka nabawi rin ang mga mata ko sa puyat simula ng umakyat kami sa bundok. Kung hindi lang dumating ang kapatid ko. Baka hindi lang limang oras ang makakain ko sa pagtulog. later I'll go back to sleep again. Kung walang magiging problema.

"How is she, kuya?" Tanong sa akin ni Briger ng lumapit siya sa akin. Alam ko nagtatanong mga mata ng kapatid ko sa nakikita niya ngayon. Dahil hindi ko naman siya pinasama sa mission na meron ako para sa dalagang nakaratay sa bed at parang walang buhay kung titignan ito.

"She is still asleep since I saw him wet from the rain.." Banayad na kwento ko sa kapatid ko. Dinampi ko ang palad ko sa noo ng dalaga para malaman ko kung mataas paba ang lagnat nito. Medyo humupa ang taas ng lagnat ng dalaga marahil sa gamot na din.

"Kasama ba siya, mission mo, na tinatrabaho mo kuya? Dahil pagkaalam ko wala kang mission na ganito... Right?If I'm not mistaken? Is this the girl I've been looking for, for a long time?" Seryosong tanong ng kapatid ko sa akin. Na hindi inaalis ang tingin sa dalaga. Bumuntong hininga ako ng malalim.

"She is not included in my missions for work. You're right... She's the one I've been looking for a long time, Briger..." I'm explain to my brother. As if wondering..

"Akala ko hindi ka seryoso sa hinahanap mong babae, kuya? Dahil ilan buwan na rin ang nakalipas ng marinig ko iyon, sa inyo sa mga kaibigan natin. But here she is in front of me..." Hindi makapaniwalang saad ng kapatid ko sa natuklasan niya sa mga ginagawa ko. Kahit pa siguro magkapatid pa kayo kung iba naman ang nanyayari sa mga buhay namin at iba ang layunin namin. Hindi lahat ka-ilangan sabihin. Keep the privacy life.

"Is true, Briger... I'm not really serious about looking for him. Pero sa tuwing pinapatigil kuna ang paghahanap sa kanya at sa tulong ng mga tauhan ko. Hindi ako mapakali sa isang lugar. Meroon tumutulak sa akin hanapin ko parin siya. Kahit pinaghihinaan na ako ng loob. Kung makikita ko paba siya o hindi na? Until Mark called me. Someone told him. Where the girl I'm looking for lives...." Muling paliwanag ko sa kapatid ko. But, i'm lying to my brother. Sa tuwing ipipikit ko ang mga mata ko. I never forget the innocent face girl... Narinig ko nalang ang malalim na pagbuntong hininga ng kapatid ko at naupo sa mahabang sofa ng umalis siya sa harap ng dalaga.

"I feel sad for him, kuya.... When Manddox called me earlier and told me what happened to him. Maybe this is why you are looking for him to help him..." Tumalikod ako kaagad sa kapatid ko ng marinig ko ang sinabi niya para sa dalaga. Baka mabasa ng kapatid ko ang emosyon naglalaro sa mga mata ko para sa dalaga...

"Same to me feelings to sad for girl, Briger... Kung tumigil ba ako sa paghahanap sa kanya. Sa tingin mo ba nandito siya ngayon sa harapan ko? Baka nga kung tinigil ko paghahanap ko sa kanya sa nakalipas na buwan at maisipan ko muli siyang hanapin. Baka hindi kuna siyang matagpuan na buhay pa? Maybe I blame myself for not really looking for him.." Bumibigat ang emosyon ko pagdating sa dalaga. Habang pinagmamasdan ko siya.

"Ito siguro 'yung malaking rason kung bakit hindi ka tumigil hanapin siya, kuya. Pero huwag mo rin sisisihin ang sarili mo. If na hindi mo talaga siya nahanap. Kung ginawa mo naman ang lahat para hanapin siya... Maswerte talaga siya, hanap mo siya, kuya.... Pero tanong kuya, hanggang kailan mo siya tutulungan? Ngayon nahanap mo siya?" Kahit na tanong na niya sa sarili niya. Ang malaking tanong sa kanya ng kapatid niya ay wala pa sagot para dun. Nagkibit balikat nalang siya.

"I don't know, Briger? Hintayin ko muna siya magising. Kung kaya kubang sagutin ang tanong mo n'yan sa akin?"

"Okay, kuya. Pero sa akin lang.. Kung mayroon pa siyang ibang familya at hindi natin alam baka may asawa at anak na siya? If kung meroon man. Kailangan ibalik mo siya, sa totoong familya niya... Ayaw ko panguhan ang desisyon mo, kuya... Ayaw kulang ibuhos mo ang panahon mo sa kanya katulad ng paghahanap mo sa kanya. Kung may mag-claim na familya sa kanya. Alam ko naman kung ano ang gagawin mo kuya, di'ba?"

"I well..." Maigsing sagot ko sa kapatid ko. Naiintindihin ko ang punto nais ng nakakabatang kapatid ko sa akin. Kung lahat ng haka-haka ng kapatid ko ay totoo. Gagawin ko naman. Sa mabilis na paraan. Hinihintay kulang talaga magising ang dalaga para tanungin ito sa mga nais kung malaman sa kanya.

"Maganda siya mukhang siyang inosenting babae, kuya.." Puri Briger pero wala akong na himigan na kakaiba sa tuno ng boses niya. Nangunot ang noo ko sa comento ng kapatid ko sa dalaga. Kaya humarap ako sa kanya at seryosong tinitigan ito.

"You late to saying to me. She is beautiful, Briger..." Ngumisi lang ang kapatid ko sa akin ng tabihan ko ito sa sofa ng mangawit ang binti ko sa pagtayo.

"I'm not here, kuya? Para lang punahin ko. Kung maganda ba ang niligtas mong babae sa bundok. O hindi? Pumunta ako dito para sa gamit mo at kamustahin na rin siya... Oo, Maganda siya, papasa pa siyang maging modelo, dahil iba ang taglay na gandang, meroon ang babaeng 'yan.... Pero depende nalang talaga sa pasya mo, Kuya?" Makahulugan na sabi ng kapatid niya sa kanya. At bagod na sinandal nito ang likod sa sofa. When he and Briger are talking. Napaka seryosong kausap ng kapatid niya lalo na kapag siya ang kaharap nito. Parang mas matanda pa itong makipag usap sa kanya. Pero kapag harap nito ang mga kaibigan nila. Puro kalokohan ang alam nitong sabihin at may halong pang-pangaasar na kasama..

"So, will you wait for him to wake up? How company, kuya? Why don't you hire someone to watch over him and call you when she wakes up?" Tumaas ang isang kilay ko sa bagong payag ng kapatid ko sa akin. Naisip ko rin naman iyon. I really can't help myself that this woman is not a guard.

"Do you think. I didn't think about what you said, Briger? Buo na pasya ko sa desisyon ko. I will enter the company, then I will go straight to the hospital after my work at the office. Kukuha na rin ako ng nurse, pangsamantalang magbabantay sa kanya ng ilan oras. Habang wala pa ako rito... Is not big deal..." Buntong hininga ko.

"Are you sure, kuya. Is not big deal? Hati ang oras mo sa company at sa kanya. Ngayon lang kita nakita nag-alala ng husto sa isang babae... Dahil ang tingin mo lang saka nila dati. Parang damit kapag nagsawa nang suotin papalitan muna. Maybe iba ang tingin mo sa kanya? Kung bakit mo siya tulungan?" Lumiliit ang tingin ko sa kapatid ko sa mga sinasabi niya sa akin.

"May gusto kabang iparating sa akin, Briger? What your points to saying like that to me?!" May halong inis na tanong ko sa kanya. Ngumiti ang gagong kung kapatid sa akin ng tumingin sa akin. Lapit kuna siyang batukan...

"Ang punto kulang, kuya... She might be afraid of you when she sees you... Nakakatakot pa naman ang aura mo. Kaya takot mga taong lumapit sayo. Dahil sa itsura mo parang kang kakain ng taong buhay... Maliban nalang sa amin na kilala ka. At sa mga babaeng kilala ka rin sa kama, kahit takot sila sayo... I hope na hindi siya matakot sayo, kuya?"

"Gago! Tandaan mo iisang lang pinanggaligan natin dalawa!" Pabulyaw kung sabi sa kanya...

"I know, kuya... Mas lamang ang kagwapohan ko sayo! Remember!" Pang-aasar ng kapatid ko sa akin.

"f**k you, Briger! She will not be afraid of me when she sees me...." Pag-hahamon ko. Pero may pangamba ako sa sinabi ng kapatid ko sa akin. What if the girl I helped me was really scared? I'm big man. Kumpara sa dalaga. Kung madadaganat ko siya, baka mapisa ko siya sa ilalim ko? Iyon ang tumatakbo sa isipan ko.

"Is joke, kuya... Mukhang seneryoso mo, sinabi ko. Baka maisip ko bigla... Puputulin mo ang bundot mo para lang maging anghel sa mga mata niya. She innocent... If she single or no family... Don't compare other woman... Na dumaan sayo, para lang sa init ng katawan mo..." Tumayo ang kapatid ko ng sabihin niya iyon sa akin.

"Dahil nakatira siya sa bundok. Kaya nasabi mong inosente siya? Hindi lahat ng nakatira sa bundok ay inosente, Briger... Malay mo tinatago lang ang totoong pagkatao nila. Para masabing inosento sila..." Minsan na ako nagkaroon ng mission na ganito. Pero from work.

"Why you help him? Kung 'yan rin pala ang tingin mo sa kanya, kuya?" Sa pagbabago ng tuno ng pagsasalita ni Briger sa akin. Tsaka niya ako iniwan. Iyon ang iniwan niya sa akin na tanong.

Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ko. Saka tamayo ako at lumapit sa dalaga. "Bakit nga ba kita tilungan? na hindi ko alam ang totoong dahilan. Maliban sa namatayan ka ng kamag-anak. But I still can't get the right reason? Sana magising kana." Kausap ko sa kanya. Na ako rin din ang nakakarinig sa mga sinasabi ko. Umalis ako sa harapan ng dalaga at nilapitan ko ang bag ko. I got a change of clothes and went to the bathroom to take a shower. After I take a bath. I will send food to the room. And I will continue my work with my laptop.