The Innocent girl Encountered[Devils Series # 2] on going

Chapter 8

Maxton

Kakababa lang naming lahat ng helicopter at sa taas ng gusali ng ospital ito pinalanding ni Maddox. But before we got to the hospital. I called for emergency. While we are in the air. The girl, fever is getting higher and higher. At mga tauhah kuna ang nagbantay sa helicopter at kami mga kaibigan ko ay sinamahan ako. Para sa pag-admit sa dalaga sa hospital.

At ngayon ay hinihintay namin ang paglabas ng doctor, tungkol sa resulta at sa kondisyon ng pasyente niya. I'm nervous and it's the first time. I feel this kind of nervousness in my chest. Hindi ko, kaano-ano ang babae? Pero iba ang kabang hantid niya sa akin simula ng makita ko siya. Parang may malalim na nag-uugnay sa amin dalawa. Dalangin ko sana magising na siya para makausap ko siya at makilala at malaman na rin ang pangalan niya. Para hindi ako nangangapa sa pagtawag ko sa kanya.

Lahat kami ay nakaupo sa waiting area sa labas ng kwarto ng dalaga. Panapauwi kuna ang mga kaibigan kung mga lalaki pati si Itzayana. Para makapag-pahinga na sila ng maayos. Kaso ayaw nila akong iwanan na hindi sinasabi ng doctor, ang totoo lagay ng dalaga.

Kahit ako hindi ko ramdam ang antok at pagod. Mas ramdam kupa ang pagka-inip sa paglabas ng doctor sa silid ng dalaga. Gusto kung pumasok sa loob. Pinipigilan kulang ang sarili ko, at respito narin sa Doctor. Sa utos niya sa amin.

Baka maraming nadiskubre ang doctor sa tungkol sa sakit ng dalaga kaya matagal siya lumabas. Maraming tumatakbo sa isip ko na kung anu-ano at ala sais na pala ng umaga ng mapatingin ako sa suot kung relo at tumingin din ako sa dumating na si Bailey at Itzayana, na may bitbit na mga pagkain na galing sa mamahalin restawarn. Lumapit sila sa amin.

"Kumain muna tayo mga, Bro.... While we wait for the doctor. Ikaw rin Max, kumain kana rin.." Sabi sa akin ni Bailey at inabot sa akin isang paper-bag na may pagkain at inumin. Kinuha ko iyon. Kahit hindi kupa ramdam ang gutom ay kumain na rin. If magising ang dalaga, ay may malakas akong bantayan siya mamaya.

Lalo't na uuwi narin mga kaibigan ko mamaya. Afte resulta sa dalaga at kami nalang ng dalaga ang maiiwan sa kwarto niya. Tsaka tinawagan ko narin ang kapatid ko kanina na dalhan niya ako ng mga damit ko sa hospital. At mga kailangan ko. And I told him not to tell our parents that I was in the hospital. Our parents might be worried about me and come here. Hindi ako ang pasyente. Pero baka iyon ang isipin nila sa akin.

Hust after I finished eating. Even my friends, the Doctor came out of the girl's room. I came immediately and my friends followed me sa malapit ko sa doctor.

"Kamusta po ang lagay niya, Doc? Ano po ang sakit niya, Doc?" Pagtatanong ko ng lapitan ko ang kakilala kung Doctor na ito. Kanyang-kanyang tapik ang mga kaibigan ko sa akin balikat. Sa pagdamay nila sa akin para sa isang mission ko sa buhay ng dalaga.

"Ahmmm. Sa ngayon, Hijo? Wala naman akong nakitang maysakit siyang, malala. Mataas lang ang lagnat niya dahil sa pagod at paghihirap niya. Kaya bumigay ang katawan ng kaibigan mo, Hijo.. And don't worry... I already injected him with medicine. To lower his high fever.. But I still took a sample of his blood. Para sa panibagong test na gagawin sa kanyang dugo. Now.... Hayaan mo muna natin matulog siya ng mahimbing. Hanggang sa bumalik ang lakas niya katulad ng dati and she very tired, Hijo! Anong trabaho ba, ang kaibigan mo, 'iyon? Mukhang siya subsob sa work niya. Kaya ng hinang-hina siya..." Pananaliksik sa akin ng Doctor. Even me. I don't know what she job at nakahinga ako ng maayos dahil wala siyang sakit na malala at mali ang iniisip ko at bumuntong hininga sa sinabi ng Doctor sa amin. Siguro iyon talaga ang case ng sakit niya. Ang pagod at matagal nakakabad sa putikan ng makita ito ni Mark.

"It's good if that's the case.. Workoholic kasi ang kaibigan namin, Doc.. At wala siyang kasama sa bahay nila ng makita namin nahimatay siya sa lupa... Pero kailan siya magigising, Doc?" Singit ni Itzayana sa pag-uusap namin ng doctor.

"Hanggat hindi bumabalik ang lakas ng katawan niya. Medyo matatagalan ang pag-gising niya... Pero hindi iyon aabutin ng isang buwan. Baka one weeks or higit lang dun. Magigising na siya..." Aniya ng doc sa amin.

"Thant long, Doc?" Angal kung sabi sa kanya.

"Hindi natin siya pwedeng pilitin gumising, Hijo? Baka mapahamak siya, kung bibigyan ko siya ng pang-gising na, gamot. Normal ang lang t***k ng puso niya. Natutulog lang siya at Nagpapahinga 'yan, ang isipin niyo para hindi kayo mag-aalala sa lagay niya...." Muling saad ng doc sa amin lahat. I can't do anything, but wait for him to wake up.

"Thanks, Doc... By looking at him... And we already know his illness..." Sabi ko kay Doc. Tinapik niya ang balikat ko at umalis na siya kasama ang nurse nito. Pumasok ako sa loob ng silid. With may friends at lumapit ako sa kanya tsaka ko hinawakan ang kamay niya. Earlier, his hands were cold when I touched them. now it's very warming hands. At naka-kulay na rin ang mgandang mukha ng dalaga. Mula sa maputlang kulay, naglilinght na dahil sa gamot narin na tinurok sa kanyang ng doctor.

"We are going home, Max. Nalaman na rin natin ang sakit niya... We will also come back later... Kami ang babantay sa kanya, habang nagpapahinga ka sa bahay niyo..." Sabi nila at paalam sa akin ni Deacon at Manddox. Pati si Bailey at Itzayana, nagpapalam na rin sa akin.

"Sige, Bros... Uwi kayo... Papunta na rin si Briger, dito Para tulungan ako, sa pagbabantay sa kanya.. At salamat rin for helping me, Bro's..... Sayo din, Itzayana..." Malaking tulong din ang mga kaibigan ko sa akin. Lalo na sa pagsama nila sa akin sa kamundukan, para hanapin lang babaeng pasyente, ngayon ng hospital.

"Sige, Bro.... Mauna na kaming umuwi, sayo... Tawagan mo nalang kami, kapag nagising na siya?" Isang tango ang binigay ko ng umalis na sila sa loob ng kwarto ng babae. Ako at ang dalaga ang naiwan sa private room na kinuha ko para sa kanya. Narinig ko ang pagkasara ng pinto. Hudyat umalis na mga kaibigan ko. Pinagmasdan ko ang natutulog na dalaga. When will you wake up? I want to talk to you and hear your voice. Gusto kung marinig ang tinig mo, na sing ganda rin ng mukha. mo. Ginulo mo ang mundo ko ng makita kita sa market... Hindi ka nawala sa isip ko kaya hinanap kita... Ito ang sinasabi ng inisip ko sa kanya.

Nakakita ako ng maliit na sofa, naupo ako dun at pinikit ko ang mga mata ko. Now i'm feel tired na talaga... 'Yung tipong kahit gustong kung buksan ang mga mata para idilat pa ito, ay hirap ako.

pinagbinigyan ko, ang mga mata ko ng pahinga. Kahit saglit lang at inalala ang magandang mukha ng babae sa isip ko. Habang nandito ako para bantayan siya, hanggang sa magising siya.