LOVE IN HATE

CHAPTER 5 - PART 2

CHAPTER 5 – PART 2

“No. Un amica. 1 anno.” No. A friend. 1st year. Tumigil sa ginagawa si Max at hinarap ang kaibigan.

Umupo nalang muna si Aurora sa bench na malapit sa kanya. She ran her hand through her hair as she opened her phone to check some messages from her dad. Pero nakikinig naman siya sa paligid.

Bumaling si Ade sa kaibigang nakaupo na sa bench. Gusto na niyang lapitan ito para sabihing mauna nalang sa taas at makapagpahinga na.

“E lei?” How about her? Napataas ng tingin si Aurora at siya nga ang tinutukoy ng kaibigan ni Max dahil bumaling ito sa direksyon niya.

Saglit siyang sinulyapan ni Max bago sumagot. “È un’amica di famiglia.” She’s a family friend.

“Posso chiedere I loro nomi?” Can I ask their names?

Nagsalita si Ade sa likod ni Max. “Ciao, mi chiamo Adelina, Ade in breve.” Hello, my name is Adelina, Ade for short. Ade introduced herself and offered a handshake. Tinanggap naman iyun ng lalaki.

“Matteo, Ade. Nice to meet you.” Nginitian siya nito.

He attempted to move aside to get to Aurora but Ade came forward, blocking his way to her. “Quella è la signorina Aurora. Mi dispiace. La mia signora non è dell’umore giusto in questo momento. È stanca per il viaggio.” That is miss Aurora. I’m sorry. My lady is not in the mood right now. She’s tired from traveling. This is one of the moments that she’s thankful of having Ade as friend. She simply knew her.

Disappointment was visible on his face na hindi siya nito malapitan. She gave him a small smile though. Acknowledging his kind understanding na hindi na pinilit lumapit.

“Sono Matteo, signorina Aurora.” I’m Matteo, miss Aurora. He still introduced kahit may distansya sa kanila. She nodded. Umatras na ito konti at bumaling kay Ade. “Vai all’UNIBO? Posso farti fare un giro domani, se vuoi.” You go in UNIBO? I can give you a tour tomorrow, if you would like.

“Scusa. Mi hanno già dato l’onore di farlo.” Sorry, man. They already gave me the honor of doing that. Max stepped in. Gusto na niya matapos ang usapan para maipagpatuloy na ang ginagawa at makapagpahinga na din ang mga kaibigan.

Ikinakunot iyun ng noo ni Ade, napaisip kung nasabi ba nito yun kanina or nong naiwan silang dalawa ni Aurora. Pero binigyan niya na lang ng ngiti si Matteo na halata ang pagka dismaya. “Grazie per l’offerta comunque, Matt.” Thanks for the offer by the way, Matt.

“Va bene. Il campus di Rimini comunque non è poi così grande. Ci vedremo in giro.” It’s okay. Campus Rimini is not that big anyway. We’ll be seeing each other around. Sabi nito na hindi nawawalan ng pag-asa.

“Ovviamente.” Of course. Sang-ayun ni Ade.

Napabaling si Matteo sa kotse. Napasipol ito. Tumingin sa direksyon ni Aurora. “Ottima macchina. Ci vediamo al campus, ragazze.” Great car. See you at campus, ladies.

“Grazie.” Thank you. Tanging sambit ni Aurora at binigyan ng tipid na ngiti.

Tumango naman si Matteo kay Ade saka binalik ang tingin kay Max. “Allora andrò, amico.” I’ll be going then, man.

“Sicuro. Ci vediamo in giro.” Sure. See you around.

Nagpatuloy na sa pag jogging si Matteo pero bago ito tumalikod ay muling sinulyapan nito si Aurora na hindi napansin ng dalaga dahil nakatingin na sa phone. Pansin naman yun ng dalawa.

“I’m sorry for turning down his offer for you girls. I did that to finish this quickly para makapagpahinga na din kayo.” Max explained na nakatingin kay Aurora. Gusto niya makita ng diretso ang mga mata nito para mas madali niyang mabasa kung ano ang nasa isip ng dalaga. Kanina niya pa gusto tanggalin ang suot nitong sunglasses.

“Would you like to take responsibility, then?” The side of her sweet lips curved into a smirk. How distracting ng maalala niya gano kalambot yun.

He took a step to her direction. There’s that arrogant air around her. She had folded her long legs and crossed her arms. Mas lalong naging klaro ang mahulma nitong dibdib. Ang gifted ng babaeng to. Luscious curves in all the right places. She got a fit body, not too skinny na pag hawakan lang ay parang mababali na ang mga buto. Halatang maalaga ito sa katawan.

Huminto siya sa harap nito. She raised her head to look at him. Nangangati ang mga kamay niyang kunin ang shades nito sa mukha, so he closed his fist to stop himself. “Sarebbe un onore farvi un giro, signorina Fontalva.” It would be an honor to give you a tour, signorina Fontalva. He said formally. Sumeryuso naman ang mukha ng dalaga.

Natatabunan ni Max ang araw na tumatama sa direksyon ni Aurora. The sun behind is giving him that predatory shadow. She stood up. Hindi inakala na magiging ganon kalapit ang distansya nila pagtayo niya. Halata niya na bahagyang nagulat din ang binata sa kanyang pagtayo at sa pagkalapit nila pero hindi ito nagpatinag. Dahan-dahang sumilay ang matamis niyang ngiti as she took off her sunglasses. Staring up at him. She doesn’t know if it was just her imagination pero napansin niya na napahigit ito ng hininga ng nagkatinginan na sila ng diretso.

“L’onore è mio, signorino D’Arco.” The honor is mine, signorino D’Arco. Ganting sabi niya dito sa pormal na salita saka siya humakbang palayo dito at lumapit sa kotse niya. She turned around to the passenger side at binuksan ang compartment don para ilagay ang sunglasses sa loob at sinara muli iyun.

A few seconds bago gumalaw si Max sa kinatatayuan niya. Shaking his head para tumino ulit ang utak. Ibinuhos na lang niya ang atensyon sa mga natitirang boxes na ililipat sa trolley. May kabigatan ang iba sa mga yun.

Sana hindi nalang nito hinubad ang sunglasses. Natulala siya ng makita ng diretso ang mga mata nito sa malapitan, her hazel eyes with gold flecks around the ring, were like rays of the sun. How mesmerizing to look at. Parang nang-aakit ang titig nito. Nakakalasing tingnan. He groaned in his mind. Gustong tadyakan ang sarili dahil sa makasalanang naiisip.

Si Ade na nanonood sa eksena ng dalawa. Hindi siya makapagsalita dahil pakiramdam niya nasa set siya ng isang romantic scene. Nag-uusok ang chemistry ng dalawa. Kahit gano itago ay talagang lumalabas at nangangamoy loveteam. Pigil nalang niya ang sarili na mapatili dahil makukurot siya ng signorina niya.