Abby’s POV
Nang paandarin niya ang bigbike ay mas humigpit ang kapit ko sa tiyan niya.
Maya-maya’y binabagtas na namin ang highway. Kinakabahan ako noong una. Napapapikit ako nung nag-overtake siya at imbes na makaramdam ng takot, napangiti ako. Ito yata talaga ang kulang sa buhay ko, ‘yung thrill, d*mn!
Ang tulin niyang magpatakbo, ngunit ‘di ako nakaramdam ng takot, pero kay bilis ng t***k ng puso ko, pero alam kong hindi dahil sa takot, dahil sa sobrang saya… Ganito ba ang pakiramdam ng malaya?
It felt good, really. ‘Yung pagyakap ko nga lang sa kanya, iba na ang hatid sa ‘kin, lalo na ngayong tumatakbo na kami. Ang sarap lang sa pakiramdam habang sumusunod ang katawan ko sa bawat kurbada niya, habang nililipad ng hangin ang ilang hibla ng buhok kong hindi sakop ng suot kong helmet
