“Sir Hector, please,” naiilang kong sabi, kasabay ng paghawak sa kamay niya at marahang pag-alis nito sa hita ko.
“Wala na nga po tayo sa office, pero hindi pa rin tama na hawakan mo ako nang gano’n, sir,” mahinahon kong dagdag.
Oo, umasta akong mahinahon. Pero ang totoo, naiinis ako. Ang sarap na nga niyang sampalin.
Anong klaseng utak ba ang mayroon siya? Akala niya ba, porke't boss ko siya ay papayag na akong landiin niya? Bastos.
“Sir, I think you misunderstood. Kapag nasa labas tayo, hindi na nga kita, boss. Friend mo lang ako, sir,” dagdag ko.
Para naman siyang nahiya. Tumikhim siya at niluwagan ang necktie. Pa-simple rin niyang sinamaan ng tingin ang driver na paminsan-minsan ay sumisilip sa amin sa rear-view mirror.
Ako naman ay hinatak ang skirt ko para matakpan ng kaunti
