Kabanata 37

1004 Words

((Nelson)) Hindi mawala-wala ang ngiti sa labi ko, habang pinagmamasdan si Dorry na mahimbing na natutulog sa tabi ko. Kamay ko, kanina pa banayad na humaplos sa pisngi niya, at ilang beses na ring lumapat ang labi ko sa kanya. Hindi ko alam, kung nagtutulog-tulugan pa rin siya, o talagang pagod na pagod lang siya. Matapos ang masayang gabi na pinagsaluhan namin Dorry, at makailang mura sa akin ay nagtulog-tulugan siya. Kahit anong lambing ko, kahit anong pukaw, at halik ko sa kanya, talagang hindi siya nag-react. Which is, na intindihan ko naman kung bakit gano’n ang nararamdaman niya. Nahihiya siyang harapin at kausapin ako dahil hindi niya napanindigan ang galit sa akin. Ang galit niya na ang bilis natunaw sa mga halik at haplos ko. Hanggang sa tuluyan na nga siyang makatulog na hi

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD