Mapait akong napangiti. Oo, pinsan ko nga si Hector.
Pinsan na walang awang bumugbog sa matalik kong kaibigan.
Naikuyom ko ang kamao ko habang napako na naman ang tingin ko sa nakangiting si Hector.
Hayop siya. Kumitil sila ng buhay, tapos siya pa ang masaya ngayon.
Wala siyang karapatang sumaya.
Wala siyang karapatang tumawa o magkaroon ng buhay na mayroon siya ngayon.
Alam ko, ako ang target nila no’ng gabing ‘yon. Ang gusto nilang maglaho sa mundo, pero sa kasamaang palad, ang kaibigan ko ang naambangan nila sa pag-aakalang ako ang nagmamaneho ng kotse.
I blamed myself sa nangyari sa kaibigan ko.
Hindi ko matanggap na nawalan ako ng matalik na kaibigan at pinsan ko pa ang dahilan.
Kung hindi ko lang sana siya pinayagang umalis noong gabing ‘yon.
Kung hindi ko lang sana si
