((Nelson))
Kaagad lumapat ang palad ni Dorry sa dibdib ko para harangin ang akala niyang gagawin ko. Habang ako, nanlalaki na lang ang mga mata. Unti-unti ring napalis ang pilyong ngiti sa labi ko.
Excited pa naman sana akong ibigay ang surprise ko sa kanya, pero ngayon, hindi ko na alam ang sasabihin ko. Nakaramdam ako ng sama ng loob. Para kasing takot na takot siya. Akala niya talaga ay may gagawin ako na hindi niya magugustuhan. Akala niya ba, katulad ako ni Hector? Nadala na nga ako, sa ginawa ko sa kanya noon, na nag-backfire lang din sa akin.
“Nelson, tama na‘tong kalokohan mo. Put me down, please!”
“Kalokohan agad, Dorry? Lahat na lang ba talaga ng gagawin ko, kalokohan para sa’yo?” seryoso kong tanong, sabay ang dahan-dahan na pagbaba sa kanya.
“Hindi ba kalokohan ‘yong sina
