Pikit mata silang dalawa na naghawak kamay habang sakay sa isang teleportation device. Dahil nakaliliyo ang sobrang bilis nito ay talagang pipikit ang sinumang sumakay dito. Nang mapansin niyang tumigil na ang kanilang paggalaw ay saka pa lang niya sinabihan si Gasha na buksan na ang mga mata nito.
“Na-narito na pala tayo, Ate Dane,” sabi nito sa garalgal na boses. Kita niya ang nerbyos sa mga mata nito habang nakatingin sa dalawang L2 hunters na nagbabantay sa pasukan ng wall.
“Hey, ’wag kang mag-alala. Kasama mo ako. Kung ano man ang naranasan mo noon, ’di ’yon mangyayari hangga't narito ako.” Ngumiti siya at ginulo ang maikli at ’di pantay nitong buhok. Napapailing siya dahil maging sa buhok nito ay bakas kung ano ang masamang pinagdaanan sa buhay. Hinawakan niyang muli ang kamay nit
