Namayani ang katahimikan sa pagitan naming dalawa, walang gustong maunang magsalita. Well, nag-hello ako pero mukhang hindi niya pa alam ang sasabihin.
I wonder if mag-aayos na kaming dalawa? Hindi naman 'yon problema sa akin dahil gusto ko ring mangyari ang bagay na 'yon. Gusto kong maayos na ang gusot na nangyari sa aming dalawa para hindi na mag-isip ng kung ano si Collier.
Tumikhim ako at tumingin sa tatay ni Collier. "Good evening po." Magalang na wika ko.
Sumulyap ito sa akin at tumango. "Uh, good evening din, hija." Pinakawalan niya ang isang paghinga at inangat ang tingin sa langit. "Are you scared of me? Did I make you feel that?"
"Well..." Nag-aalangan akong natawa. "Medyo may takot nga po ako sa inyo mula nang mangyari 'yong... alam niyo na po."
"I am so sorry that–"
