"Ano ka ba, CJ... Marami pa namang araw at oras na pwede tayong magkasama," basag ni Arkine sa panandaliang lungkot ng dalaga. Hinigpitan niya ang hawak sa kamay nito, pinapakalma ang bawat takot na naglalaro sa isip ng kaniyang doktora. Iniharap niya nang bahagya ang mukha ni CJ sa kaniya, seryoso ngunit punong-puno ng init ang mga mata. "Ang importante, mahal na mahal kita."
Nangiti naman si CJ. Ang mga salitang iyon mula sa engineer ay tila naging gamot na mabilis na nagpabura sa bigat ng kaniyang iniisip tungkol sa Maynila at sa kaniyang trabaho. Sa ilalim ng nagliliwanag na gabi, hinarap niya ang lalaki nang may buong katapatan.
"Mahal din kita, Arkine..." malambing na wika niya, isang pag-amin na kusang lumabas sa kaniyang mga labi nang walang pag-aalinlangan.
Matapos ang kanilang
