The Island Affair

Chapter11

Napangiti rin si Arkine, hindi dahil sa alak, kundi dahil sa matapang na karakter ni CJ.

"Yeah, nakita ko nga kung paano mo siya napatiklop. Pero CJ, hindi lahat ng panganib dito, nakukuha sa tuhod at pilipit ng braso.

'Yung iba, dahan-dahang nanunuot... gaya niyan," turo niya sa baso ng whiskey.

"I'm a doctor, Arkine. Alam ko ang limitasyon ko," sagot ni CJ, bagaman ang kanyang pananalita ay medyo bumabagal na.

"I know you're a doctor. Pero kahit ang doktor, nakakalimutan ang sariling gamot kapag sarili na niyang puso ang sumasakit," seryosong wika ni Arkine.

"Hindi mo kailangang maging matapang sa harap ko, CJ. Pwede kang uminom, pero 'wag mo namang ubusin ang buong bar para lang makalimot."

Parang biglang huminto ang oras para kay Arkine. Ang sasabihin sana niya ay tila naglaho sa hangin nang maramdaman niya ang malambot at bahagyang malamig na daliri ni CJ na nakalapat sa kanyang mga labi.

Ang amoy ng whiskey at ang bango ng pabango ni CJ ay naghalo, sapat na para mas lalong magpaikot sa mundo ni Arkine—hindi dahil sa alak, kundi dahil sa lapit ng dalaga.

"Ssshhh... enough, okay..." bulong ni CJ. Ang boses nito ay paos na may kasamang malambot na awtoridad.

Natigilan si Arkine. Hindi siya nainis sa pagpapatahimik sa kanya; sa halip, nakaramdam siya ng kakaibang init na gumapang mula sa kanyang labi hanggang sa kanyang buong pagkatao. Ang bawat segundo na nananatili ang daliri ni CJ doon ay tila isang oras para sa kanya.

Dahan-dahang inalis ni Arkine ang kamay ni CJ, hinawakan niya ito sa may bandang pulso pero hindi nang mahigpit.

"CJ... don't do that again," seryoso pero paos na wika ni Arkine.

"Do what?" tanong ni CJ. Ang mga mata nito ay mapungay na, may bahid ng kalasingan pero nandoon pa rin ang mapanghamong titig.

"Wala..." sagot ni Arkine sabay iwas ng tingin. Hindi niya masabi na ang simpleng pagdampi na iyon ay muntik nang magpabagsak sa kanyang depensa.

Huminga nang malalim si Arkine at pilit na ibinalik ang atensyon sa sariling baso. "Inumin mo na 'yang whiskey mo. Pero pagkatapos niyan, ihahatid na kita sa villa mo.

Wala nang 'pero-pero.' Bilang owner, tungkulin ko ring masigurong ligtas na nakakabalik ang mga guest ko... lalo na 'yung mga doktorang mahilig mag-shush sa mga taong concerned lang naman sa kanila."

"No way... alam mo, Arkine, dapat 'yung ganitong oras, natutulog ka na," natatawang wika ni CJ, habang medyo pasuray-suray na ang kumpas ng kamay niya sa ere.

"Ano ako, bata?" balik na tanong ni Arkine, pilit na pinapanatili ang seryosong mukha kahit na naaaliw siya sa biglang pagbabago ng mood ng doktora.

"Para may lakas ka mag-work bukas," seryosong dugtong ni CJ, bagaman ang mga mata niya ay halatang tinatamaan na ng alak.

"Sige na, tara na. Ihahatid na kita," pagpupumilit ni Arkine, akmang tatayo na para alalayan ang dalaga.

"No! Alam mo, ikaw, ang kulit mo!" Biglang tinungga ni CJ ang huling patak ng whiskey sa baso niya at padabog itong ibinaba sa counter. "June... how much?"

Mabilis siyang naglabas ng pambayad at inilapag ito nang walang lingon-lingon. Akma sanang hahawakan ni Arkine ang siko niya para hindi siya matumba sa pagbaba sa mataas na silya, pero mabilis na itinaas ni CJ ang kanyang kamay—isang hudyat ng paghinto.

"Huwag mo akong susundan," matigas niyang banta bago tumalikod at nagsimulang maglakad palabas ng bar.

Naiwang nakatayo si Arkine, napakamot sa ulo at napailing.

"Ako pa talaga ang makulit ngayon, ha?" bulong niya sa sarili.

Hinintay lang ni Arkine na makalayo nang kaunti si CJ, pero hindi niya kayang hayaan ito. Alam niyang madilim na ang daan patungo sa mga villa at ang lakad ni CJ ay tila hindi na diretso. Pagkaraan ng ilang sandali, tumayo na rin siya at palihim na sumunod.

Nanatili siya sa likuran, sapat ang distansya para hindi siya mapansin ni CJ pero sapat ang lapit para masagip niya ito kung sakaling matisod o mawalan ng balanse.

Pinapanood niya ang bahagyang pag-indayog ng balikat ni CJ habang naglalakad sa ilalim ng

liwanag ng buwan. Sa isip ni Arkine, kahit gaano pa katigas ang ulo ng doktorang ito, hindi niya hahayaang may mangyaring masama rito sa loob ng kanyang teritoryo—lalo na’t unti-unti nang nagmamarka sa puso niya ang bawat hakbang nito palayo.

KINAUMAGAHAN

Maliwanag na ang sikat ng araw at ramdam na ang simoy ng dagat sa dining area, pero tila may sariling tensyon na namumuo sa pagitan ng dalawa. Napansin ni Arkine ang pagdating ni CJ—presko ang hitsura nito, malayo sa "lasengga" na awra kagabi, bagaman bakas pa rin sa kanyang mga mata ang lalim ng iniisip.

Nang maramdaman ni Arkine ang pag-upo ni CJ sa tabi niya, muntik na siyang mabulunan sa iniinom na kape.

Seryoso ba 'to? isip-isip niya. Matapos siyang pagtabuyan kagabi at sabihang "mind your own business," heto ang doktora, kusa pang tumatabi sa kanya.

"Good morning ... Bakit dito ka naupo?" tanong ni Arkine, pilit na pinapakalma ang boses habang pasimpleng tinitingnan si CJ.

Walang sagot. Tuloy lang si CJ sa pagsubo, tila mas interesado sa almusal kaysa sa presensya niya. Pero bigla nitong ibinaba ang kutsara at hinarap siya nang diretso.

"Ikaw..... Bakit dito ka umupo?" balik na tanong ni CJ.

Napatawa nang mahina si Arkine, napailing sa tila "reverse psychology" na ginagawa ng dalaga.

"Excuse me... nauna ako sa 'yo dito," wika niya nang may halong biro.

"Favorite spot ko 'yang kinauupuan mo... kaya no choice," diretsong sagot ni CJ, sabay balik sa pagkain na parang wala siyang sinabing kakaiba.

Napangiti si Arkine at dahan-dahang isinandal ang likod sa upuan.

"Ah, so hindi pala ako ang dahilan kung bakit ka tumabi? Ang silya lang?" biro niya.

"Akala ko naman na-miss mo ang pangungulit ko kagabi."

Tumingin si CJ sa kanya, isang mabilis at matalas na tingin.

"Don't get too ahead of yourself, Arkine. I'm just here for the view."

"The view of the ocean... or the view of me?" hirit pa ni Arkine, hindi na napigilan ang sariling mag-flirt nang kaunti dahil sa gaan ng loob niya ngayong umaga.

"By the way, how's your head? Hindi ba masakit matapos ang limang baso ng whiskey?"

Doon natigilan si CJ. Bahagya siyang napahinto sa pagnguya, tila inaalala ang bawat detalye ng kagabi—kasama na ang paglapat ng daliri niya sa labi ni Arkine.

"Quiet... Just eat," wika ni CJ, seryoso ang boses pero hindi na kasing talas ng dati.

Tila mas gusto niyang namnamin ang kape at ang simoy ng dagat kaysa pag-usapan ang mga "maling desisyon" niya kagabi sa bar.

Napailing na lang si Arkine at dahan-dahang binuklat ang hawak niyang diyaryo. Hindi niya mapigilang mapangiti sa likod ng mga pahina.

Kahit sinusungitan siya, may kakaibang saya siyang nararamdaman na kusa itong tumabi sa kanya ngayon. Parang unti-unti nang bumibigay ang mga harang na itinayo nito.

"Alam mo, Doktora," panimula ni Arkine habang kunwari ay nagbabasa, "maganda ang panahon ngayon. Sayang naman kung magkukulong ka lang sa villa o tatambay sa bar mamaya. May island hopping trip kami na aalis mamayang alas-nuwebe. Gusto mo sumama?"

Hindi pa man natatapos ni Arkine ang paanyaya, mabilis na sumagot si CJ.

"No... busy ako," tipid niyang sagot, hindi man lang nag-angat ng tingin mula sa kanyang plato.

"Busy?" napababa ang diyaryo ni Arkine. "Nasa resort ka, CJ. Ang tanging 'work' mo lang dito ay mag-relax.

Anong ikabubusy mo? Ang pakikipag-titigan sa apat na sulok ng kwarto mo?"

"May mga kailangan lang akong isipin," sagot ni CJ. Kinuha niya ang kanyang tissue at marahang pinunasan ang labi. "And besides, I'm not here for social activities. I'm here to... disappear for a while."

"Mahirap mag-disappear kung ganyan kaganda ang katabi ko," biro ni Arkine, pero seryoso ang tingin niya. "Sige na, CJ. Isang ikot lang sa dagat. Hindi mo kailangang makipag-usap sa iba. Just look at the horizon. Mas mabilis makakalimot ang isip kung malawak ang tanawin."

Natigilan si CJ. Tila tinamaan siya sa salitang "makakalimot." Lumingon siya kay Arkine, tinitimbang kung seryoso ba ito o nangungulit lang ulit.

"Alas-nuwebe?" tanong ni CJ.

"Alas-nuwebe. Sa private dock," nakangiting sagot ni Arkine, alam niyang may pag-asa pa.

"I'll think about it," wika ni CJ sabay tayo. "And Arkine? Stop smiling like that. Hindi nakaka good ng morning"

Naiwang nakatitig si Arkine sa paglayo ni CJ.

"I'll take that as a yes," bulong niya sa sarili, sabay tupi ng diyaryo. Mukhang kailangan niyang ihanda ang pinakamagandang bangka para sa espesyal niyang guest.

Natigilan si Arkine. Napanganga siya nang bahagya habang nakatingin sa likod ni CJ na naglalakad na palayo.

Walang lingon-lingon. Walang paliwanag. Isang maikli at direktang desisyon na tila isang utos mula sa isang doktora. Napailing si Arkine pero ang ngiti sa kanyang mga labi ay abot hanggang tainga.

"Understood, Doc," bulong niya sa sarili habang mabilis na tinatapos ang kanyang kape.

Agad siyang tumayo at kinuha ang kanyang walkie-talkie para tawagan ang staff sa dock. "Berto, ihanda ang speedboat. Iyong pinakamalinis at puno ang gas. May guest akong kasama. Ngayon na."

Eksaktong alas-nuwebe, nakatayo na si Arkine sa dock, suot ang kanyang salamin at white linen shirt. Tanaw niya si CJ na naglalakad patungo sa kanya—suot ang isang malapad na summer hat at oversized sunglasses, bitbit ang isang maliit na tote bag. Tulad ng sinabi nito, hindi ito nagsasalita at hindi rin ito tumitingin sa kanya nang diretso.

Paglapit ni CJ sa dulo ng dock, inilahad ni Arkine ang kanyang kamay para alalayan itong sumakay sa speedboat.

"Ready to disappear for a while?" mahinang tanong ni Arkine.

Tumingin lang si CJ sa kamay niya, pagkatapos ay sa mga mata ni Arkine, bago dahan-dahang tinanggap ang alalay nito.

Hindi ito sumagot, pero ang mahigpit na pagkakahawak nito sa kamay ni Arkine ay sapat na para malaman ng lalaki na kahit ayaw nitong magsalita, kailangan niya ng makakasama sa gitna ng malawak na dagat.

Pinaandar ni Arkine ang makina, at sa bawat paglayo nila sa pampang, tila unti-unti ring naiiwan ang bigat na dala ni CJ mula sa Maynila. Ang tanging naririnig na lang nila ay ang hampas ng alon at ang sipol ng hangin.