Kael’s POV
Napanganga ako habang nakatingin sa batang papalapit sa amin. Ito rin ang mga bata kanina sa loob ng kwarto ko. Napahawak ako sa pantalon ko nang makita ang isang batang lalaki. Walang emosyon ang mukha nito gayumpaman ay sapat na iyon upang maalala ang sakit na dulot sa akin ng sipa niya kanina.
Agad kong pinanlakihan ng mat ang batang iyon nang mapatingin siya sa akin nunit para bang hindi man lang siya natakot roon. At mas malala pa ay nang mapansin ko ang maliit nitong pagngisi.
Aba!! Sumusobra na siya ah!
“Aoi, Himari, mabuti naman at na rito na kayo. Siyan nga pala, kaibigan siya ng ate Hana niyo, si Kael,” pakilala nito sa akin.
Bahagyang napayuko sa akin si Himari tanda ng pag galang, subalit wala man lang lingon-lingon ang batang si Aoi at malawak lamang itong npa
