CANDIS' POV
Matapos akong maihatid ni Lyndon sa bahay ay agad na dumiretso ako sa kwarto. Parang sasabog ang utak ko pag naalala ko ang mga nangyari kanina. Hindi ako makapaniwalang mararamdaman ko ng isang bagsakan ang lahat ng posibleng emosyon na nararamdaman ng isang tao sa iba't ibang pagkakataon.
Kaninang umaga, sobrang saya ko at excited dahil malapit ko ng matupad lahat ng pangarap ko. Pero hindi pa natatapos ang araw ay nawala rin lahat ng pag-asang natitira sa'kin na magkakaroon ng katuparan lahat ng yun.
Hindi ko alam kung malas lang talaga ako o sadyang hindi lang talaga para sa'kin ang matagal ko ng pinapangarap. Kanina habang nag-uusap sina Lyndon at Mavy ay parang gumuho lahat ng pag-asa ko nang sabihin n'yang hindi nila kaylangan ng bagong model. Pakiramdam ko kanina ay
