Ellion Jase
At nagsimula na nga ang usapan namin ni Tito. Ramdam siguro niya ang kaba ko. Halata naman yata kasi sa mukha ko na takot ako sa kung ano man ang sabihin niya sa akin ngayon. May pakiramdam kasi ako na para bang I failed him at some point.
‘’Oh, okay ka lang ba? Para kang nakakita ng multo ah. Bakit namumutla ka yata?’’ he asked me.
Tito naman kasi, ang seryoso niyo po kasi sa buhay. Try to smile a little bit naman po. Kinakabahan na ako eh. Parang anytime ay sasabog ka na hindi ko alam. Sorry na po sa nagawa ko sa anak niyo. Iyon naman po kasi ang totoo. Ayaw ko na po siyang lokohin o ano pa man.
‘’O-Okay naman po ako, Tito. Kayo po ba? Okay lang po ba kayo sa akin? I mean, di po ba kayo galit sa nangyari? Alam ko po galit kayo-‘’ natigil ang pagsasalita ko nang nagsalita
