“Masakit ba, Aradelle?” namimikit pa sa pagtawa niyong lalaki.
Pero imbes na magalit dahil sa nakakainis na tono ng boses nito, ngumiti ako habang sapo-sapo ang tiyan kong tinamaan ng sipa ni Arkin.
“Masakit,” masaya kong saad at gigil na tiningnan si Arkin. “Buhay ka nga. Buhay ka nga talaga!”
Hindi ngumiti si Arkin pero basa ko naman sa mga mata nito na masaya itong makita ako.
“Di bale ng magkaaaway, ang mahalaga buhay ka,” nakangising bulong ko at malugod na sumugod dito pabalik.
Sa sobrang saya ko ay hindi ako nagtimpi nang pakikipaglaban dito.
At mas lalo ko pang ikinasaya na hindi pa rin nito ako pinagbibigyan kagaya ng dati.
“Ako lang ba o humina talaga ang mga suntok mo?” kutya ko kay Arkin nang makaiwas ako sa suntok nito.
“Dati, hindi ako makaiwas,” dagdag ko pa nang ta
