“Labis ang kagandahan mo, Aradelle.” Nakangiit na tugon ni Padre Feruvio.
“Salamat ho, Padre. Labis po ang pag-aalala ko na baka hindi ako karapat-dapat na magsuot ng ganito kataas na uri ng kasuotan panglingkod.”
Umayos na ako ng tayo at nahagip ng mga mata ko ang matalim na tingin ni Arkin.
“Tumabi ka na kay Devon at kaunting sandali lamang ay darating na ang mga bisita,” utos ni Padre Feruvio.
Mahinhin akong naglakad patungo sa tabi ni Devon.
“Napakaganda mo, Aradelle. Tumigil ang lahat dahil sayo,” bulong ni Devon sakin na kay gwapo rin sa suot nitong puting-puti na tila sutana.
“Salamat, pero hindi mo naman ako kailangang bolahin. Anong ginagawa ni Arkin dito?” bulong ko pabalik.
“Hindi ko rin alam. Nagulat na lamang ako na kasama niya sina Padre Feruvio.”
Muli kong tiningnan
