When love signs the exit

Episode 4-Unexpected Bond

"Hindi ka talaga titigil no?" ani Mateo na nilingon si Tin na kanina pa bulong ng bulong sa likuran niya.

"Hindi. Hangga’t wala pa akong apelyido mo." irap naman ni Tin

"Alam mo pikot na tong ginagawa mo?"

"Oi! Excuse me, ang pikot yung napipilitan ka lang sapilitan kang ikinasal sa taong ayaw mo. Iba ang case natin," wika pa ni Celestin na mabilis na lumapit kay Mateo habang naka halukipkip ang kamay sa dibdib.

"Anong kaibahan? E pinipilit mo nga ako?" ani Mateo ng makarating na sila ng nurse information at may hingiin si Mateo sa nurse na naroon.

"Dahil I'm asking you nicely? No premarital s*x na naganap kahit naiisip ko ng gawin yun tonight."

"Tinay!" bulalas ni Mateo na napalingon sa paligid na pinalo pa siya sa braso.

"Bakit? Kung maka-arte ka naman kala mo virgin..." napailing naman si Mateo na ibinalik ang chart sa nurse at may ibinilin para sa bagong anak na pasyente. Saka hinawakan sa manggas ng scrub suit si Tin sabay hila palayo.

"Gusto mo talaga ng kasal, ha?"

"Every fiber of my being, Dok. I’m ready, white dress, bouquet, ikaw…na lang ang kulang." ani Tin na wala naman nakuhang kahit anong response kay Mateo kaya inis na nilampasan na lang niya ito sabay harang sa daraanan nito at sumimangot.

"Answer me this, Mateo Almonte… bakit ba ang tagal mo?"

"Tagal saan?" takang tanong ni Mateo.

"Tagal mong aminin na in love ka sa’kin." She leans in, mock-whispering.

"Don’t worry! Confidential ‘to, doctor-patient privilege." napailing naman si Mateo habang nakatingin kay Tin.

"Patient ka talaga. As in… may tama ka na sa utak, tama si Lolo."

"Mali ka! Mali kayo ni Lolo, may tama ako sa’yo, oo. May tama talaga ako, matagal na!" Mateo gently pinches the bridge of his nose, trying not to smile like an idiot. Hindi pa nga sila mag-asaw ni Tin nakikita na niyang masisiraan siya ng bait kapag pinatulan niya ito.

"Tinurukan ka ba ng anestisya kanina? Daig mo pa ang lasing sa anestisya sa totoo lang." lumabi naman si Tin.

"Hindi kaya, sober ako. Soberly in love with you." ngisi ni Tin na ikinailing ng binata.

"Ayoko na, suko na ako." He gently grabs her shoulders and steers her toward the doctor's lounge.

"So, pakakasalan mo na ako?" malawak ang ngiting tanong ni Tin.

"Asan ang MRI result?" tanong ni Mateo, kunwaring naman na kinapa ni Tin ang resulta sa loob ng bodybag niyang suot.

"Naku hala naiwan ko ata sa office ni Doc Taylor kanina, call him na lang."Sagot ni Tin, napailing naman si Mateo. Na dinukot sa bulsa ang cellphone at tinawagan nga ang doctor ni Tin na naka-iling ring bago sumagot. Saglit na nag-usap ang mga ito, kinabahan si Tin habang nakatayo lang sa harapan ng binata at nag aabang.

"Okay doctor thank you."

"Anong sabi? mamatay na daw ako diba? ahhh sakit!" reklamo naman ni Tin ng kurutin siya nito sa braso na nahimas ni Tin.

"Low platelet count and anemic daw ang problema kaya nag nosebleed ka kanina."

"Ay sayang edi hindi mo na ako pakakasalan?" napabuga naman ng hangin si Tin.

"Bakit ba gustong-gusto mo ng magpakasal, bata ka pa naman."

"Gusto kong makipag s*x sa'yo." deretosong sagot ni Tin na ikina-ubo ni Mateo na napalingon sa paligid.

"Seryoso ako, pero hindi ako makikipag s*x ng walang kasal. Hindi ako fan ng premarital s*x."

"My God! Babae ka ba talaga?" Tumaas naman ang kilay ni Tin.

"Sige, since nag duda ka. You can touch me and squeeze me, hanggang sa labasan ka." pakiramdam ni Mateo siya ang nahihiya sa mga pinag sasabi ni Celestine.

"Celestine! In case, you forgot nasa Doctor's lounge tayo," na mumula ang mukhang bulong ni Mateo. Napalinga naman si Celestine sa paligid. May ilang napapatingin sa kanila pero wala naman nag rereact.

"Ay, sorry," ani Tin na malawak na ngumiti.

"Akala ko kasi walang CCTV sa imagination mo, mukha HD ang tumatakbo sa isipan mo Dok, your blushing like tomato." biro pa ni Tin sabay sundot sa pisngi ng binata na bahagyang tinabig ang kamay ng dalaga.

"Seriously," Napalingon pa si Mateo sa mga nurse na dumaan na nagngingitian habang nakatingin sa kanila. Lalo naman inilapit ni Tin ang sarili sa kanya na parang na tutuwa pa ito na naiilang na siya sa paligid.

"What? Akala mo ba ako ‘yung tipo ng babae na madadaan sa kilig lang? Hindi ako hopeless romantic, Dok. I’m highly functional." bulong ni Tin sa huling kataga na ikinasalubong ng kilay ni Matteo.

"Functional?" takang tanong pa ni Matteo na kumukurap pa.

"Anong ibig mong sabihin?"

"Functional... as in, pag sinabi kong gusto kita, I know exactly what I want. And I want the real thing. Commitment, Wedding and yes, s*x—after marriage. Consensual, legal, and blessed by God and government."kindat ni Tin na maganda pa ang pagkakangiti. Di naman makapaniwala si Mateo habang nakatitig kay Tin. Hindi siya sigurado kung ano ba ang dapat niyang maramdaman sa personality na meron ang dalaga. Nakakatuwang nakakairta o maiimpressed ba siya or tatawag na lang ng security guard at ipapadampot na ito palabas.

"Look," biglang sumeryoso si Tin,

"I might not remember who I was pero sigurado ako sa gusto ko ngayon. And I know my time isn’t promised, lalo na sa kalagayan ko. So kung may chance akong maging masaya mamahalin na kita and I won’t waste it." lalo naman na kumunot ang noo ni Matteo at nag salubong ang kilay nalilito siya sa pinag sasabi ni Tin.

"Pero ‘wag kang kabahan kung di ka pa talaga ready. Hindi kita pipilitin magpakasal bukas. Pwede namang next week." ngisi pa ni Tin sabay kindat.

"You’re impossible, na sisiraan ka na talaga ng bait, Celetestine." iling ni Mateo na akala niya seryoso na ito sa mga pinag sasabi pero mukhang drama at pang gui-guilty trip lang ang ginagawa nito.

"And yet... here you are, still talking to me." ani Tin na nag tataas baba ang kilay.

"So, sino sa’tin ang mas may problema?" napasuklay naman ng buhok si Mateo, obviously trying to compose himself.

"You’re a walking headache, Tin." ikiniling naman ng dalaga ang kanyang ulo.

"Eh bakit parang gusto mong laging ikaw ang sumasalo sa sakit ko?" natigilan naman si Mateo bakit anga ba? Dapat hindi na niya ito pinapansin at itinataboy na lang ng hindi siya na hahawa sa kabaliwan nito pero bakit hindi nga ba niya ito itaboy gaya ng ibang mga babaeng nag kakagusto sa kanya. Ito lang talaga ang hinayaan niyang makalapit ng husto sa kanya kahit ito ang pinaka malala sa lahat ng nagkagusto sa kanya. Before Mateo could reply, she gently held his wrist—the first time she initiated something that wasn’t just teasing. Her fingers were cold, trembling slightly.

"I joke around a lot, I know," pabulong na wika ni Tin.

"But I’m scared, Matteo. Hindi mo lang alam." dugtong pa ni Tin. He looked down at her, the humor gone from her eyes now. For the first time, she wasn’t hiding behind sarcasm or laughter.

"I don’t know who I am… and every time I try to remember, parang may gumugulo sa isip ko. But when I’m with you," ngumiti si Tin habang nakatitig sa mga mata niya na parang totoo ang mga sinasabi nito.

"I feel safe. I feel like… maybe I don’t need to remember right away. Maybe it’s okay to just exist here. With you." Hindi naman naka imik si Mateo, sinusukat niya ang kaseryosohan ni Tin pero ng hindi din ito umimik napabuntong hininga si Mateo na inalis ang kamay ni Tin na nakahawak sa kanya at siya ang humawak sa braso nito na bahagyang pinisil.

"Anemic at mababang platelet ang sakit mo, Tinay. Hindi mo ikamamatay kung hindi magiging matigas ang bungo mo. Pero sige sakyan ko yang trip mo since parang na hahawa na ako sa kabaliwan mo. You don’t have to remember everything right now," he said softly.

"And you don’t have to joke all the time just to feel alive, dahil hindi ka naman mamatay not in my watch." Bigla naman lumawak ang ngiti ni Celestine at kinilig sa sinabi ni Mateo.

"Sabi mo ‘yan ha. Next time I flirt with you, huwag ka pa-ubo-ubo ha."natawa naman si Mateo na bumitaw sa dalaga.

"No promises." lumapit naman si Tin sa binata at yumakap sa braso nito and she leaned her head on his shoulder. Na agad naman sana na itutulak ni Mateo pero hindi pumayag ang dalaga kaya wala ng nagawa si Mateo na hinayaan na lang niya ito habang nakatingin sa kanila ang ibang staff ng hospital. Napatingin na lang siya sa dalaga na nakapikit pa na parang napakabait na babae. Just the unexpected bond that was slowly becoming something real.