CHAPTER 57
CATALEYA POV
Umiiyak ako ngayon habang hawak-hawak ang panyo ni Alona. Mabango pa rin ito, amoy baby cologne na paborito kong inaamoy tuwing niyayakap ko silang kambal. Nanginginig ang kamay ko, hindi ko alam kung paano haharapin ang araw na ito. Ang mga anak ko, sina Alona at Alonzo, nawawala. Dinukot. Wala pa ring konkretong lead ang mga pulis.
"Ma'am, malinis ang trabaho. Walang CCTV footage na nakuha sa area. Posible pong planado ito," paliwanag ng isa sa mga pulis na nakausap namin ni Matteo.
Hindi ko na alam kung ilang ulit akong napaupo sa gilid ng sofa, habang si Matteo ay paikot-ikot na sa sala, hawak ang cellphone niya, kausap ang mga tao niya. Puno ng kaba ang buong bahay. Si Nayll, tahimik lang sa isang sulok. Pero ramdam ko ang tensyon sa katawan niya. Hindi ko
