Loved by Him

VIII. The Confession

Matapos mag-agahan ay maagang hinatid ni Derrick ang anak sa eskuwelahan. Habang nasa biyahe ay nagkwentuhan pa sila tungkol sa kung ano-anong bagay na maisip nilang mapag-usapan. Minsan pa ay binibiro pa ni Derrick si Johnny na huwag munang magpapaligaw habang nag-aaral pa.

Nagdaan ang ilan pang minuto ng tawanan hanggang sa makarating sila sa eskuwelahan. Bumaba si Derrick at pinagbuksan ng pinto si Johnny at inalalayan pa itong makababa. Tinulungan din niya ang anak na buhatin ang bag nito at hinatid pa ito sa gate. Hindi naman maiwasang kiligin na naman ang binata sa pag-asikaso ng ama sa kaniya.

"Thank you po, Daddy," ngiti ni Johnny habang kinukuha ang backpack mula sa ama.

"You're welcome, baby," nginitian din niya ito pabalik. Patuloy pang nag-uusap ang dalawa nang nag-ring ang bell ng eskuwelahan, takda na magsisimula na ang mga klase. "Sige na, Johnny, mauuna na ako sa iyo at may aasikasuhin pa ako. Aral kang mabuti anak, ha? Wala munang boyfriend," biro ni Derrick sa anak sabay halik sa pisngi.

"Grabe si Dad, oh!" nanlaki ang mga mata ni Johnny sa sinabi ng ama. Medyo kinabahan din siya na baka may nakarinig sa kanila kaya natingin-tingin ito sa paligid. Napanatag naman ang kalooban niya na parang wala namang may pakialam sa paligid sa anumang pinag-uusapan nila.

Natawa naman si Derrick sa reaksiyon ni Johnny, "Biro, anak. Alam ko naman na ako lang love mo, eh," napatawa silang pareho sa sinabi niya. Hinalikang muli ni Derrick sa noo ang snak at binitawan na pagdating nila sa gate. "O siya sige na. Pumasok ka na at baka malate ka pa," paalala niya sa anak bago ito iwan.

Matapos ng isa pang pahabol na "Bye, I love you" sa anak ay pinaandar na ni Derrick ang kaniyang kotse at nagmaneho.

Habang nagmamaneho naman ay biglang nagtext naman ang university na inapplyan niya, at lalo naman siyang nagulat nang mabasa niya na tanggap na siya sa university. Kailangan niya na lang na magpasa ng iba pa niyang mga credentials. Nakangiti lang si Derrick habang bumabiyahe at umuwi upang hanapin ang iba pa niyang requirements at maipasa sa university. Walang mapagsidlan ang ligaya niya ngayon nang malaman niya na tanggap na siya sa trabaho.

Matapos na maayos ang resume at iba pang mga papeles ay agad na siyang dumiretso sa universidad at nagpasa ng mga requirements. Agad naman itong natanggap sa trabaho na labis niyang ikinatuwa.

"Congratulations. Good luck on your first day, Mr. Hale," bati ng Dean matapos aprubahan ang kanyang resume.

"Thank you," buong galak siyang nakipagkamay sa Dean.

Umuwi si Derrick na nakangiti at masayang masaya. Matapos iparada ang kaniyang sasakyan ay dumeretso siya sa kaniyang kuwarto upang magpahinga muna sandali.

Buong araw ay nanatili si Derrick sa bahay habang nasa eskwelahan si Johnny. Pakiramdam ng lalaki na walang buhay ang bahay na wala si Johnny. Inaliw na lang niya ang sarili sa pagpipinta at pag-aasikaso sa bahay hanggang sa dumating ang hapon.

Dumating ang tanghali at dama pa rin niya ang katahimikan ng bahay. Sanay naman na siya sa sa ganitong kapaligiran noong wala pa si Johnny. Madalas naman na ganito katahimik ang kaniyang bahay, lalo na matapos niyang hiwalayan si Cassandra.

Inaaliw na lamang niya ang kaniyang sarili sa pagpipinta sa tuwing nababagot siya o may mabigat siyang problema. Ang pagpipinta rin ang naging sandigan niya matapos mamatay ang kaniyang mga magulang noong 17 pa lamang siya. Mula noon ay nanatili siya sa poder ng kaniyang Ate Jane hanggang sa makatapos siya ng kolehiyo at lumipat dito sa Makati upang makalimot sana sa sakit ng pagkamatay ng mga magulang niya.

Nagdaan ang buong umaga na nanatili ai Derrick sa art studio hanggang sa mag-alas onse na. Matapos ligpitin ang kaniyang mga art materials ay bumaba na siya sa kusina at naghanda ng sariling tanghalian. Binuksan niya ang radyo para aliwin ang sarili habang nagluluto.

Habang kumakain ay laman pa rin ng kaniyang isipan ang anak. Alam niya kung gaano kalupit ang mundo sa mga piniling mamuhay ng iba sa nakasanayan. Inaalala niya ang anak lalo na't ang mundo ay hindi gaanong tanggap ang mga katulad niya, na baka siya ay tuksuhin kapag nalaman ng mga tao ang kaniyang pagkatao. Natakot din siya na baka saktan si Johnny ng mga tao sa paligid, ng mga taong maaaring gumamit lang sa kaniya, o sa mga taong hindi nakakaintindi ng kasarian ng anak. Napabuntung-hininga na lamang siya habang iniisip ang mga bagay na iyon.

"Sana'y laging maayos ang kalagayan mo, mahal ko," bulong niya sa sarili habang hinahati ang chicken fillet sa kaniyang plato. Parang naging panalangin itong binubulong kaniyang labi.

Matapos kumain at hugasan ang kaniyang pinagkainan ay naisipan naman niya na manood sandali sa telebisyon. Dati ay puro p*rn*grapiya halos ang pinapanood nito, pero simula noomg dumating si Johnny sa buhay niya ay naging bihira na lamang ang panonood nito. Nilipat na lamang niya sa balita ang programa at nakinig na lamang siya rito hanggang sa matapos ito at nilipat naman niya sa may pelikula.

Mabilis na nabagot si Derrick sa mga palabas sa telebisyon kaya pinatay na niya lamang ito at nagtungo sa kaniyang kuwarto upang magpahinga, at mabilis siyang nakatulog pagkahiga niya sa kama niya ng hubo.

Kalagitnaan ng kaniyang tulog ay naalimpungatan si Derrick dahil nakaramdam siya ng pamimigat ng pantog. Tumayo siya mula sa kama at hinila ang kaniyang robe at sinuot ito sa daan niya papunta sa banyo. Pagkatapos magbawas at maghugas ay lumabas na itong hindi maayos ang bathrobe niya, nakabukas at kita ang kabuoan ng kaniyang katawan. Isip niya'y tulog naman na si Johnny at wala naman silang ibang kasama sa bahay.

Pagkatapos gawin ni Derrick ang kailangan niya ay lumabas na siya ng banyo na hindi na inaayos ang kaniyang bathrobe. Isip-isip niya'y wala namang maninilip sa kaniya— tulog naman din ang kaniyang anak at wala nang silang ibang kasama sa bahay.

Hindi na niya nagawang ayusin pa ang kaniyang sarili at naramdaman na lang niya ang isang pares ng mga matang naglilibot sa kaniyang kabuoan.

"Sinisilipan mo ba ako?" diretsong tanong ni Derrick sa kaharap niya, seryoso at malalim ang tono na magpanginig sa mga tuhod ni Johnny.

Dama nilang parehas ang tensiyon habang hinihintay ang isa't isang magsalita muli. Nakayuko pa rin si Johnny, ang mga mata'y nakatitig sa sahig habang pinipigilang maluha.

Dama ni Derrick ang tensiyon na nagmumula sa katawan ng anak na tila lumilipat sa kaniya sa bawat paghikbi ng binata.

"Johnny, I'm asking you," ulit ni Derrick sa nakayukong anak, pinipigilang tumiklop sa mga luha ni Johnny. Alam niya sa sariling ito ang kahinaan niya—ang mga luha ng mga taong mahal niya.

Hindi na kinaya ni Johnny ang takot na bumabalot sa kaniyang sistema at hindi na niya napigilang umiyak. Lumabo ang kaniyang paningin habang patuloy na dumadaloy ang kaniyang mga luha. Ayaw na niyang maulit ang mga pangyayari noon, takot na siyang magkamali at mapagalitan, o mas malala, itakwil.

Habang naluha ay mayroon siyang naramdamang daliring dumampi sa kaniyang pisngi. Pinipilit nitong iharap ang kaniyang mukha sa taong nagawan niya ng malaking kasalanan, pero hindi niya ito matignan sa mata, hindi niya kayang makitang magalit sa kaniya ang taong naging tahanan niya sa loob ng maraming taon.

"Look at me," malumanay na utos ni Derrick habang inaangat ang mukha ni Johnny. Nang magtama ang kanilang mga mata ay halos mabiyak ang puso niya nang makita ang luha ng taong pinangakuan niyang hindi na iiyak sa piling niya.

"Love," panimula ni Derrick. Linakad niya ang distansya sa pagitan nila at tinignan niya ang anak sa mga mata, "It's okay. Hindi mo kailangang matakot."

Tinitigan ni Derrick ang maluhang mga mata ni Johnny, ang bawat patak ay isang palaso na tumatagos sa kaniyang puso. Hinawakan niya si Johnny sa kaniyang baba, inangat ang kaniyang mukha ng marahan at ngumiti, pinunasan ang kaniyang mga luha sa pamamagitan ng kaniyang hinlalaki.

"I know you right from the night I brought you home. I understand everything about you. I know now, some things are confusing you, pulling you away from your sanity, but I'm here for you," marubdob niyang salaysay.

Sa sinabi ni Johnny ay lalong naluha si Johnny. Gulong-gulo man ang isipan niya sa ngayon, nagpapasalamat siyang nakatagpo siya, o natagpuan siya, ng isang taong magmamahal sa kaniya ng buong-buo.

Tuluyan nang inalis ni Derrick ang distansya sa pagitan nila at niyakap si Johnny. Hinayaan niyang dumampi ang pisngi ng anak sa dibdib niya, balat sa balat. Dama ni Johnny ang init ng katawan ni Derrick, isang pakiramdam na tila naging muog niya sa loob ng maraming taon.

Ginawaran ni Derrick ng isang halik sa noo si Johnny habang nasa yakap nito. "Tahan na," ani Derrick habang hinihimas ang ulo nito. "Magpahinga ka na sa kuwarto mo at may pasok ka pa bukas."

Ayaw man niyang kumalas sa yakap ng ama ay pinakawalan na niya ito. Ngumiti si Derrick sabay punta sa kuwarto at buksan ang pinto nito. Ngunit nakita niya pa ring nakatulala si Johnny, nakatayo ss gitna ng pasilyo.

"Baby, tulog ka na. Maaga ka pa bukas."

Pagkarinig ng boses ni Derrick ay tila natauhan si Johnny at bigla itong napakilos, ngunit napako muli siya sa kaniyang kinatatayuan namg makita ang abs ni Derrick mula sa nakabukas nitong bathrobe.

Isang ngiti lang ang pinakita ni Derrick imbis na pagalitan niya ito. Muli niyang tinawid ang kanilang distansya at walang anu-ano'y binuhat si Johnny na parang bagong kasal.

Nagulat si Johnny sa bilis ng pangyayari sa pagitan nila. He felt both vulnerable and protected at the same time as he was being cradled by the man he most loved, staring at him as he was being carried to his room.

"Doon ka na lang nga sa kuwarto ko matulog. Baka malungkot ka na kapag mag-isa kitang pinabalik doon sa kuwarto mo, eh. Hirap na baka magtampo pa ang baby," ani Derrick habang dinadala si Johnny sa kuwarto niya.

"Daddy..." may sasabihin pa sana si Johnny, pero pinangunahan siya ng hiya.

"Yes, baby?" ani Derrick sa malalim at medyo magaspang na boses dahil sa pagod.

Namula ang mga pisngi ni Johnny sa pagkakatawag sa kaniya ni Derrick ng baby. Biglang nanahimik si Johnny habang karga-karga pa rin ni Derrick na parang sanggol. Doon na niya naramdaman ang kapatagan. Alam na niyang mahal siya ng kaniyang ama, at tanggap ito kung sino siya.

"W-wala po," mahinang salita ni Johnny, namumula ang kaniyang pisngi habang nakalapat sa dibdib ng ama.

Pagdating sa kuwarto ay maingat na hiniga ni Derrick si Johnny sa kaniyang kama. Sandali siyang nagbihis ng boxers at nahiga na rin sa tabi ni Johnny. Hinila niya ang payat na katawan ng anak palapit sa kaniya at binalot ang mga maskuladong braso paikot sa baywang nito. Hinila niya ito palapit dahilan ng paglapat ng pisngi ni Johnny sa dibdib ni Derrick.

"Oh, yakapin mo na ako. Akala ko ba gusto mo ako?" panunukso ni Derrick sa anak, dahilan upang mamula pa lalo ang pisngi nito, that the latter found amusing. "I never knew you would look this cute when you're blushing." Sa pambubuyo ni Derrick ay lalo pang namula ang mga pisngi ni Johnny.

"Daddy naman, kasi." Lalo pang sumiksik si Johnny sa yakap ni Derrick upang maitago ang pamumula ng kaniyang mga pisngi.

Derrick let out a low chuckle that made his bare and warm chest vibrate under Johnny's cheek "Hala, kinikilig siya o! Nakayakap lang sa naka-topless na hunk eh ganyan na umarte."

Naiinis man sa mga pambubuyo ni Derrick ay hindi maipagkakailang gusto ni Johnny ang pakiramdam ng mainit na katawan ng amang nakabalot sa kaniya.

Napatigil na lang si Derrick sa mga pang-aasar niya nang makita niyang humikab si Johnny. Marahan niyang hinila ang kumot sa ibabaw ng magkapatong nilang mga katawan at hinalikan niya muli ang noo ng anak.

"Goodnight, baby," bulong niya baago ito magpatalo sa antok. Yumakap din si Johnny sa katawan ng ama at ramdam niya ang bawat hulmadong masel ng katawan nito.

"Don't go below my belt, okay? Hanggang abs ko lang pwede mong hawakan," birong paalala ni Derrick, "pwede rin naman ang mga biceps ko kung gusto mo rin."

Lalo pang namula si Johnny sa mga suhestiyon ni Derrick. "Daddy naman, eh!"

"Oh, come on, Johnny. You don't have to be shy. Minsan lang naman ito, eh. Sige ka, hindi ka na makakayakap ng isang macho ulit."

Sinubsob ni Johnny ang kaniyang mukha sa dibdib ni Derrick upang itago ang namumula niyang mga pisngi. Humigpit din ang pagyakap nito sa kaniyang katawan, dahilan para matawa ito.

"Pakipot pa eh gusto mo rin naman."

Nagvibrate ang dibdib ni Derrick sa ilalim ng pisngi ni Johnny sa pagtawa nito. "Sige na, matulog ka na, anak. May pasok ka pa bukas," sabi niya nang muli niyang kinabig si Johnny palapit sa kaniya. Hinalikan niya si Johnny muli sa noo sabay bulong ng "I love you, baby."

Binalik din ni Derrick ang yakap ng kung gaano kahigpit at hinayaan ang anak sa dibdib nito nakahiga. Sa ganitong posisyon ay nakatulog sila ng mahimbing hanggang sa sumapit ang umaga.