"Bir şey mi oldu güzelim?"
Noyan'ın sesiyle irkildim. Çatık kaşlarımla ona döndüm. Gözlerimin içine baktığında ekledi.
"Yüzün düştü bir anda?"
Serkan yine oyun oynuyordu. O gün ofisime geldiğini Noyan'a söylememiştim çünkü ona cevabını vermiştim. Noyan'ın huzursuz olmasını istememiştim. Hem de o zaman daha yeni Serkan yüzünden başı belaya girmiş ve karakola düşmüştük. Hem de balayımızdan yeni dönmüştük. Ama Serkan durmuyordu. Bir türlü pes etmiyordu.
Aklımdaki tek soru, acaba… o da benim kim olduğumu biliyor muydu?
Beni bu kadar ısrarla rahatsız etmesi… hayatımı kararttı sandıkları dönemin sonunda, avukat olarak bu şehre geri dönmüş olmam mı?
Beklemedikleri bir dönüş müydü bu onlar için?
Tutuşmuşlar mıydı?
“Serkan mesaj atmış,” dedim sessizce. O an Noyan ani bir frenle arabayı yolu
