NAGING madalas ang pag-uwi ni Senyorito Xander ng lasing at mainit palagi ang ulo. Kaya ayon ang ate niyo Itang palagi ang nabubugahan ng apoy kapag nagsu-super saiyan siya. Mabuti na lang talaga at gwapo siya… Malapit-lapit ko na kasi talaga siyang mapektosan lalo na kapag napupuyat ako sa madaling araw sa pag-aalaga sa kanya. Kung hindi lang nakakahiya kay Senyora Aurora ay malapit-lapit ko ng pabayaan ang unico iho niya lalo na kapag lasing na lasing ito at natutulog na sa tabi ng inidoro katabi ng suka niya sa sobrang kalasingan.
Ang lalim niya kasi talagang magmahal. Damang-dama ko ang sakit at hirap niya sa mga lumipas na araw. Mukhang hirap na hirap talaga siyang tanggapin na hindi na siya mahal ng babaeng pinakamamahal niya. Lalo pa akong naawa sa kanya noong pumunta si Miss Kris
