CHAPTER 6
Sia's POV
Inabot na ako ng break time paghahanap kung kaya't nagsisilabasan na rin ang iba't ibang estudyante ng akademya.
Naiipit na rin ako dahil sa biglaang pagdami nila at pagdagsa sa cafeteria kung kaya't nagpatangay na lamang ako papunta doon.
Napatulala ako sa laki ng cafeteria nila.
Ang lawak ng lugar na iyon na akala mo ay football field. Ang mga muwebles rito, mula sa mga upuan, lamesa at ibang kasangkapan ay may bahid ng ginto at silver na kulay. Kung nasa humanus welt lamang ako at mag-uwi maski isang upuan ay tiyak na milyonaryo na ako pagbalik.
Natigil ako sa pagmumuni-muni ng tumunog ang t'yan ko. Napahawak ako rito at bahagyang napailing dahil hindi pa pala ako kumakain mula nang magising ako.
Nakipila ako sa mahabang linya at nagtiis ng guto
