Walang usapan na naganap. Tila naging senyales ang nangyari sa gabing iyon— na dapat siya lang ang nagmamay-ari ng yakap ko, ng halik ko, at ng buong katawan ko.
Sa lakas ng dating niya sa akin, ang tangi kong nagawa ay manahimik at maglakad habang nakatitig sa kaniya. Magiging asawa ko ba talaga ang taong ito? Kasi kung iisipin, parang kailan lang noong naiinis pa ako sa kaniya, para kailan lang noong inaasar-asar ko pa siya mula Capgahan, at parang kailan lang noong simple akong humahanga sa kaniya mula sa malayo. Kung ito nga ang itinakda ng tadhana sa akin, siguro wala na akong mahihiling pa. Wala na akong pangangarapin kundi siya at ang habambuhay namin.
"Hindi ako mawawala sa paningin mo, relax," ngumisi siya habang naglalakad kami. Mataas ang tirik ng araw at maliwanag ang
