I never saw it coming. Wala akong inasahan sa lahat-lahat ng nangyari ngayon. I was just hoping that these remaining days would be good to me, pero bakit mas lalo kong naramdaman na wala akong kwenta?
Nandyan ang mga mahal ko sa buhay, nandyan ang pagmamahal nila, ang pagpapahalaga. Natutunan kong mahalin ang sarili ko mula nang lumala ang kondisyon ko. Naipanalangin ko na lang na sana ay masulit sa masasayang bagay ang buwang ito pero paano kung mismong magulang na ng taong mahal ko ang may ayaw sa akin? Paano ko makakaya ang bigat? Sasabihin ko ba sa kaniya?
Huminga ako nang malalim matapos isara ang pinto ng banyo. Sumandal ako sa dingding at mariing ipinikit ang mga mata. Isang singhap ang pinakawala ko nang maramdaman ang masidhing kirot sa dibdib. Nagbilang ako ng animnapun
