"Hindi ko inasahan na dadalo ka..." bulong ko kay Trivo. Pilit akong ngumiti at siya naman ay umupo sa aking gilid, katapat ni Carrie.
Pabilog ang hugis ng mesang ito at kung tutuusin ay medyo layo-layo pa ang bawat upuang nakapalibot dito. Ngunit mas nilapit ni Trivo ang kanyang upuan sa akin at tinuko ang braso sa mesa. Tumikhim ako nang mapansin ang kanyang titig sa akin.
"Uh... aalis na muna ako," nahihiyang sabi ni Carrie, kapwa kami napatingin sa kanya at ginawaran niya kami ng nahihiyang ngiti. Bago umalis ay kumindat siya kay Trivo. "Enjoy your time!"
Sa pag-alis niya, doon ko na napansing dumarami na pala ang mga tao. Hindi ko naiwasang mamangha sa kanilang kasuotan lalo't elegante ang mga ito at halatang pinaghandaan. Bigla tuloy ako nakaramdam ng hiya. Simple lang ka
