Nakipagtigasan ako ng tingin sa kanya at mukha rin siyang walang balak iiwas ang mga mata. Sa bawat segundong lumilipas ay lalong nag-aalab ang kanyang mga mata. Napangisi ako nang maramdamang malapit na siya sa hangganan ng pasensya.
Itinulak ko siya palayo. Muntik pa siyang ma-out of balance dahil hindi niya inasahan ang ginawa ko. Nagtataka ang mga mata niyang tumingin sa akin.
“Edi hindi!” Inismiran ko siya.
“What’s wrong with you?” nanliliit ang mga mata niyang tanong.
Pinagkros ko ang mga braso bago ko siya sinagot. “Eh, ano ngayon kung concubine mo ako? Hindi ka makaka-score sa akin hangga’t hindi mo inaaming gusto mo ako,” saad ko.
Lalong nanliit ang kanyang mga mata pero wala akong pakialam. “You are not allowed to refuse.”
“Anong hindi? My body, my rules. Kaya aminin mo na
