Kadir Aslan
“Çünkü bu gece, kalbim sende nefes alıyor,
Ve sensiz her sabah, bana haram oluyor.” dedim. Bilmiyorum… ama o an, içimden gelen bir refleksle bu gecenin artık vuslatımız olmasını istemiştim. Gözlerini kaçırışı, yanaklarının utançla kızarması, ellerindeki kına desenleri… ve o kınanın ortasında duran K harfi… Hepsi onun artık bana ait olduğunun birer kanıtı gibiydi. Ve ben, bu hikayenin son etabını tamamlamaya kararlıydım. Ama hikayemiz bu son etapla yeni bir seviyeye geçecekti. Daha yeni başlıyorduk.
“Vuslata ermek istiyorum ben,” dedim, sesim titreyen bir içtenlikle.
“Bana birkaç dakika ver… rahatlamama izin ver,” dedi kısık bir sesle.
“Razı mısın yani?” Kabul edeceğini düşünmemiştim.
“Evet,” dedi, nefesini tutarak. “Ama kalp atışlarımı dizginlemem gerek… üstümden in.”
Sö
