“อย่ามาพูดจาหน้าด้านแบบนี้กับฉันอีก ลูกที่เกิดหลังจากการหย่าร้างสิทธิ์เป็นของแม่เต็มที่...”
“ถ้ายังอยากทำหน้าที่พ่อที่ดีก็ทำแค่หน้าที่พ่อก็พอ หน้าที่อื่นที่ฉันไม่ต้องการและสายไปแล้วไม่ต้อง” น้ำเสียงเรียบนิ่งเย็นชาของวิวาห์ดังขึ้นเตือนอีกฝ่ายออกไปอีกครั้ง
สำหรับเธอแล้วก็ตอบไม่ได้เหมือนกันว่าความรู้สึกที่มีต่อเขามันเป็นยังไง แต่ก็รู้ตัวว่าที่ผ่านไม่ได้ลืมเลือนตัวตนและเรื่องราวของเขา การได้รับรู้การกระทำของเขาผ่านแม่ การได้เห็นหน้าลูกก็ยังถูกตอกย้ำอยู่ตลอดเวลาว่าพ่อของเด็กเป็นใคร
แต่สิ่งที่เธอมั่นใจก็คือการทำหน้าที่พ่อและแม่ให้ลูก การไม่ต้องมีส่วนเกี่ยวข้องอื่นใดกับเขามากกว่าเรื่องลูก ความสัมพันธ์ที่ควรต่างคนต่างอยู่นั้นดีที่สุด
“แล้วถ้าฉันทำแบบนั้นไม่ได้” อัครบดินทร์ยืนรับคำด่าว่าที่ตอกย้ำความเลวของเขาอย่างเข้าหูทุกคำก็สำนึกและรู้สึกผิดไม่น้อย แต่สุดท้ายเขาก็ถามเธอออกไปอย่างที่รู้ดีว่าตั
