Chapter 7
943 Words
Halos hindi mapakali si Luna habang nakaupo sa loob ng kotse.
Sa labas ng bintana ay kitang-kita niya ang mga camera, reporters, at mga taong naghihintay sa harap ng Montenegro Tower.
Hindi pa siya handa sa ganitong klaseng atensyon.
“Sir… sigurado po ba kayo na kailangan kong sumama?” mahinang tanong niya.
Nakaupo si Adrian sa tabi niya, kalmado habang inaayos ang cuff ng kanyang suit.
“Adrian,” paalala nito.
Napakagat si Luna sa labi.
“A-Adrian… sigurado ka ba?”
Tumango ang lalaki.
“Kung gusto nating maging kapani-paniwala ang engagement, kailangan ka nilang makita.”
Napabuntong-hininga siya.
Hindi niya alam kung paano haharapin ang mga reporter.
“Paano kung may tanong sila na hindi ko kayang sagutin?”
Tumingin si Adrian sa kanya.
“Magsabi ka lang ng totoo.”
“Ang alin po?”
“Na engaged tayo.”
Halos mapangiwi si Luna.
“Pero kontrata lang—”
“Hindi nila kailangang malaman iyon.”
Tahimik siyang napatingin sa kamay niya.
Ang singsing ay kumikislap pa rin.
Parang paalala na wala na siyang atrasan.
Biglang kumatok sa bintana ang assistant ni Adrian.
“Sir, ready na po ang media.”
Huminga nang malalim si Luna.
Ito na yata ang simula ng bagong buhay ko…
Lumabas muna si Adrian ng kotse.
Agad siyang sinalubong ng malalakas na sigaw ng reporters.
“Sir Adrian!”
“Is it true that you replaced your bride with a waitress?”
“Are you really engaged to Luna Reyes?”
Napaatras si Luna sa loob ng kotse.
“Grabe…” bulong niya.
Pagkatapos ay bumukas ang pinto sa tabi niya.
Si Adrian iyon.
Iniabot nito ang kamay niya.
“Come.”
Kinabahan siya.
Pero dahan-dahan niyang tinanggap ang kamay ng lalaki.
Pagkababa niya ng kotse—
Parang sumabog ang paligid sa liwanag ng camera flashes.
“Miss Luna!”
“Are you really a waitress?”
“Did you steal Adrian Montenegro from his bride?”
Halos mabingi si Luna sa dami ng sigaw.
Hindi niya alam kung saan titingin.
Pero biglang naramdaman niya ang kamay ni Adrian sa likod niya.
Parang pinoprotektahan siya.
“Stay close,” bulong nito.
Tumango siya.
Magkasabay silang naglakad papasok sa Montenegro Tower habang sinusundan ng mga camera.
Pagdating nila sa conference hall, mas lalo siyang kinabahan.
Punong-puno iyon ng reporters.
May mahabang mesa sa harap kung saan sila uupo.
Umupo si Adrian sa gitna at hinila niya ang upuan para kay Luna sa tabi niya.
“Relax,” bulong nito.
“Hindi po ako relaxed…”
Bahagya itong ngumiti.
Maya-maya ay nagsimula na ang press conference.
Tumayo ang PR manager ni Adrian.
“Good afternoon. Nandito kami ngayon para kumpirmahin ang balitang kumakalat tungkol kay Mr. Adrian Montenegro at Miss Luna Reyes.”
Tahimik ang buong silid.
Pagkatapos ay nagsalita si Adrian.
“It’s true.”
Parang sabay-sabay na nag-ingay ang mga reporters.
“Miss Luna Reyes is my fiancée.”
Napatingin ang lahat kay Luna.
Nanlamig ang mga kamay niya.
“Sir Adrian,” tanong ng isang reporter, “totoo bang waitress si Miss Luna?”
Tumango si Adrian.
“Yes.”
Mas lalong nagbulungan ang mga tao.
“Bakit siya?” tanong ng isa pa.
Tahimik sandali si Adrian bago sumagot.
“Because she’s the one I chose.”
Napatingin si Luna sa kanya.
Hindi niya inaasahan ang sagot na iyon.
Muling nagtanong ang isang reporter.
“Miss Luna, mahal mo ba si Adrian Montenegro?”
Parang tumigil ang mundo ni Luna.
Nanlaki ang mata niya.
Ano ang isasagot ko dito?
Napatingin siya kay Adrian.
Tahimik lang itong nakatingin sa kanya.
Parang sinasabing siya na ang bahalang sumagot.
Huminga siya nang malalim.
“Hindi pa po kami matagal na magkakilala…”
Nagbulungan ang reporters.
“…pero kilala ko na siya bilang isang mabuting tao.”
Napatingin sa kanya si Adrian.
Hindi niya alam kung bakit pero parang may kakaibang tingin ito ngayon.
Maya-maya ay may reporter na nagtanong ulit.
“Miss Luna, may nagsasabi sa social media na gold digger ka raw. Ano ang masasabi mo?”
Nanlamig ang dibdib ni Luna.
Hindi niya alam kung paano sasagutin iyon.
Tahimik ang buong silid.
Biglang tumayo si Adrian.
“Next question.”
Nagulat ang reporter.
“Sir—”
“I said next question.”
Malamig ang boses nito.
Tahimik ang buong conference hall.
Halatang walang gustong kontrahin ang billionaire.
Dahan-dahan itong umupo muli.
Pagkatapos ay bahagyang lumapit kay Luna.
“Are you okay?” bulong nito.
Tumango siya kahit na medyo nanginginig pa rin.
“Salamat…”
Bahagyang ngumiti si Adrian.
Maya-maya ay may isang reporter na nagtanong ng huling tanong.
“Sir Adrian, kailan ang kasal ninyo?”
Nagkatinginan sina Luna at Adrian.
Pagkatapos ay sumagot ang lalaki.
“Soon.”
Mas lalong nag-ingay ang reporters.
Pagkatapos ay tumayo na si Adrian.
“Press conference is over.”
Agad itong tumayo at hinawakan ang kamay ni Luna.
Magkasabay silang lumabas ng conference hall.
Pagdating nila sa hallway, saka lang nakahinga nang maluwag si Luna.
“Grabe…” sabi niya.
“Hindi pala ganoon kadali maging fiancé ng billionaire.”
Napatawa nang bahagya si Adrian.
“Hindi pa iyon ang pinakamahirap.”
Napatingin siya sa kanya.
“Mas mahirap pa?”
Tumango ang lalaki.
“Mas maraming paparating na problema.”
Tahimik sandali si Luna.
Pagkatapos ay ngumiti siya nang bahagya.
“Okay lang.”
Nagulat si Adrian.
“Why?”
“Dahil hindi na ako nag-iisa.”
Sandaling natahimik ang lalaki.
Parang hindi nito inaasahan ang sagot niya.
Pagkatapos ay bahagya itong ngumiti.
At sa unang pagkakataon—
Naramdaman ni Luna na baka…
Hindi lang kontrata ang nagsisimulang mabuo sa pagitan nila.
- Writer
