Chapter 10
916 Words
Kabanata 10 – Ang Eksena ni Vanessa
Patuloy ang mabagal na musika habang sumasayaw sina Adrian at Luna sa gitna ng dance floor.
Hindi pa rin makapaniwala si Luna na nasa ganoong klaseng party siya—napapalibutan ng mga mayayamang tao, mga camera, at mga matang patuloy na nakatingin sa kanya.
Pero habang hawak siya ni Adrian, kahit papaano ay nababawasan ang kaba niya.
“Relax,” bulong nito.
“Sinusubukan ko po,” sagot niya.
Bahagyang ngumiti ang lalaki.
Habang umiikot sila sa dance floor, napansin ni Luna ang ilang babae na nakatingin sa kanya nang hindi maganda.
May mga bulungan.
May mga mapanuring mata.
Pero pinili niyang huwag pansinin.
Hanggang sa biglang—
“Wow.”
Isang malamig na boses ang narinig mula sa likod nila.
Huminto ang sayaw.
Napalingon si Luna.
At doon niya nakita ang babaeng kinatatakutan niyang makita.
Si Vanessa.
Nakasuot ito ng pulang evening gown na lalong nagpalitaw sa galit sa mukha nito.
Halatang kakarating lang nito sa party.
Tahimik ang ilang tao sa paligid nang makita siya.
Ang dating bride ni Adrian.
“Ang sweet naman,” sabi ni Vanessa habang nakangiti, pero halatang puno ng pangungutya.
Napahigpit ang hawak ni Luna sa braso ni Adrian.
Hindi nawala ang kalmadong ekspresyon ng lalaki.
“Vanessa,” malamig nitong sabi.
“Hindi kita inimbitahan.”
Tumawa ang babae.
“Hindi ba ako pwedeng dumalo sa charity event?”
Lumapit ito nang kaunti.
Diretso nitong tiningnan si Luna.
“Maganda ang dress mo,” sabi nito.
“Salamat po,” mahina niyang sagot.
“Pero kahit anong suot mo…”
Huminto ito sandali.
“…hindi ka pa rin bagay dito.”
Nanlalamig ang dibdib ni Luna.
Narinig iyon ng ilang bisita sa paligid.
Pero bago pa siya makapagsalita—
Biglang hinawakan ni Adrian ang kamay niya.
Mahigpit.
“Enough,” malamig nitong sabi.
Napangiti si Vanessa.
“Ano? Hindi na ba pwedeng magsabi ng totoo?”
Tahimik ang dance floor.
Maraming taong nakatingin sa kanila ngayon.
“Umalis ka na,” sabi ni Adrian.
“Bakit? Nahihiya ka ba sa ex mo?”
“Hindi.”
“Kung ganoon bakit mo ako pinaalis?”
Tahimik sandali si Adrian.
Pagkatapos ay sumagot ito.
“Dahil hindi ka marunong rumespeto.”
Natahimik si Vanessa.
At sa unang pagkakataon, halatang nasaktan ito.
Pero agad ding bumalik ang galit sa mga mata nito.
“Rumespeto?” ulit nito.
“Tapos pinalitan mo ako ng waitress?”
Nanlaki ang mata ni Luna.
“Miss Vanessa, hindi ko po ginusto ang—”
“Tumahimik ka!”
Natigilan siya.
Pero biglang nagsalita si Adrian.
“Don’t talk to her like that.”
Malamig ang boses nito.
Halatang galit na.
Tahimik ang buong ballroom.
Maya-maya ay tumawa si Vanessa.
Isang mapait na tawa.
“Okay.”
Huminga ito nang malalim.
“Tanggap ko na.”
Napakunot ang noo ni Luna.
“Talaga?” tanong ni Adrian.
Ngumiti si Vanessa.
“Oo.”
Lumapit ito nang kaunti kay Luna.
Napaatras ang dalaga.
“Pero tandaan mo ito,” bulong nito.
“Hindi madali ang buhay na pinasok mo.”
Hindi makasagot si Luna.
“Akala mo fairy tale ito?”
Umiling si Vanessa.
“Hindi.”
Pagkatapos ay tumingin ito kay Adrian.
“At ikaw…”
Huminto ito sandali.
“…pagsisisihan mo ito.”
Tahimik ang silid.
Pagkatapos ay tumalikod si Vanessa at naglakad palabas ng ballroom.
Maya-maya ay nagsimulang magbulungan ang mga bisita.
Unti-unting bumalik ang musika.
Pero ramdam pa rin ni Luna ang tensyon.
“Are you okay?” tanong ni Adrian.
Tumango siya.
“Pasensya na po kung—”
“Stop apologizing.”
Napatingin siya sa kanya.
“Hindi mo kasalanan.”
Tahimik sandali si Luna.
“Galit talaga siya sa akin.”
“Galit siya sa sitwasyon.”
“Pareho lang iyon.”
Napabuntong-hininga si Adrian.
Pagkatapos ay dahan-dahan nitong hinawakan ang baba ni Luna.
Napahinto siya.
Pinilit nitong tumingin siya sa mga mata nito.
“Listen to me.”
Tahimik ang paligid nila.
“Hindi mahalaga kung ano ang iniisip nila.”
Mahina niyang tanong.
“Bakit?”
Sumagot si Adrian nang hindi nagdadalawang-isip.
“Dahil pinili kita.”
Biglang bumilis ang t***k ng puso ni Luna.
Hindi niya alam kung bakit.
Pero sa sandaling iyon—
Parang naging mas totoo ang mga salitang iyon.
Hindi lang basta kontrata.
Hindi lang basta kasunduan.
May kakaibang emosyon sa boses ng lalaki.
“Adrian…” bulong niya.
Pero bago pa siya makapagsalita—
Biglang lumapit ang assistant ni Adrian.
“Sir.”
“Ano iyon?”
“May problema po sa labas.”
Napakunot ang noo ni Adrian.
“Anong problema?”
“May paparazzi po.”
Nanlaki ang mata ni Luna.
“Paparazzi?”
Tumango ang assistant.
“At may kasama po si Vanessa.”
Tahimik sandali si Adrian.
Pagkatapos ay huminga ito nang malalim.
“Of course she did.”
Napatingin si Luna sa kanya.
“Anong gagawin natin?”
Bahagyang ngumiti ang billionaire.
Pagkatapos ay hinawakan nito ang kamay niya.
“Smile.”
“Bakit?”
“Dahil mula ngayon…”
Huminto siya sandali.
“…lahat ng mata ay nakatingin sa atin.”
At sa sandaling iyon—
Hindi pa alam ni Luna na ang mga larawan nila ngayong gabi ay magiging viral sa buong bansa.
At mas lalo pang lalalim ang gulo sa pagitan nila ni Vanessa.
Pero isang bagay ang sigurado.
Habang hawak ni Adrian ang kamay niya—
Pakiramdam niya ay hindi na siya nag-iisa sa laban na iyon.
- Writer
