Chapter 11
894 Words
Kabanata 11 – Ang Balitang Kumalat
Maagang nagising si Luna kinabukasan.
Hindi pa sumisikat nang tuluyan ang araw, pero hindi na siya makatulog.
Paulit-ulit sa isip niya ang nangyari kagabi sa charity gala—ang sayaw nila ni Adrian, ang eksena ni Vanessa, at ang mga paparazzi na naghintay sa labas ng hotel.
Huminga siya nang malalim habang nakaupo sa gilid ng kama.
Siguro tahimik na ulit ngayon…
Pero mali siya.
May biglang kumatok sa pinto.
“Miss Luna?” boses ni Maria iyon.
“Opo?”
“Pwede po bang pumasok?”
“Opo.”
Pagbukas ng pinto, pumasok si Maria na may hawak na tablet.
Mukhang nag-aalala ito.
“May kailangan po ba?” tanong ni Luna.
Hindi agad sumagot si Maria.
Sa halip ay iniabot nito ang tablet.
“Siguro po… kailangan ninyong makita ito.”
Napakunot ang noo ni Luna habang tinitingnan ang screen.
At sa sandaling nakita niya ang laman nito—
Nanlaki ang mata niya.
Isang malaking headline ang nasa harap niya.
“Billionaire Adrian Montenegro Spotted With Mystery Fiancée – Former Waitress Shocks High Society.”
May larawan pa nila.
Ang litrato kung saan hawak ni Adrian ang kamay niya habang lumalabas sila ng hotel.
May isa pang larawan—ang sayaw nila sa ballroom.
“Diyos ko…” bulong ni Luna.
May isa pang article.
“Is the Billionaire Being Used? Friends of Vanessa Speak Out.”
Nanghina ang katawan niya.
Binasa niya ang ilang comments sa baba ng article.
Gold digger.
Siguro pera lang ang habol niya.
Hindi siya bagay kay Adrian.
Napaupo siya sa kama.
“Miss Luna…” mahina sabi ni Maria.
“Okay lang po kayo?”
Hindi agad nakasagot si Luna.
Pakiramdam niya ay parang gumuho ang mundo niya.
“Kumalat na po ba talaga?” tanong niya.
Tumango si Maria.
“Trending na po kayo ngayon.”
Napapikit siya sandali.
Trending.
Hindi niya kailanman inisip na darating sa puntong iyon ang buhay niya.
Biglang may kumatok ulit sa pinto.
“Sir Adrian wants to see you.”
Napatingin si Luna kay Maria.
“Ngayon po?”
“Opo.”
Huminga siya nang malalim.
“Okay.”
Pagkatapos ay tumayo siya at naglakad palabas ng kwarto.
Tahimik ang mansyon habang pababa siya sa hagdan.
Pero sa loob niya, napakaraming ingay ng mga tanong.
Galit kaya si Adrian?
Kasalanan ko ba ito?
Pagdating niya sa study room—
Nakita niya si Adrian na nakatayo malapit sa malaking bintana.
May hawak itong tablet.
Halatang binabasa rin ang mga article.
“Adrian…” mahina niyang sabi.
Napalingon ang lalaki.
Hindi niya mabasa ang ekspresyon nito.
“Good morning.”
“Good morning po.”
Tahimik sandali ang silid.
Pagkatapos ay nagsalita si Luna.
“Pasensya na po.”
Napakunot ang noo ni Adrian.
“Para saan?”
“Dahil sa balita.”
Lumapit siya nang kaunti.
“Kung hindi dahil sa akin, hindi sana nangyari ito.”
Tahimik lang si Adrian habang nakatingin sa kanya.
“Hindi mo kasalanan.”
“Pero—”
“Luna.”
Huminto siya sa pagsasalita.
“Ganito talaga ang mundo ko.”
Tahimik siya.
“Ang problema,” dugtong ni Adrian, “ay hindi ang balita.”
Napakunot ang noo niya.
“Kung hindi ano?”
Sumagot ang billionaire.
“Ang pamilya ko.”
Nanlaki ang mata ni Luna.
“Pamilya ninyo?”
Tumango si Adrian.
“At nakita na nila ang balita.”
Nanlamig ang kamay ni Luna.
“Ano pong sinabi nila?”
Hindi agad sumagot si Adrian.
Sa halip ay lumakad ito papunta sa desk.
May isang envelope doon.
“May dinner tayo mamaya.”
“Dinner?”
“Sa bahay ng parents ko.”
Halos mawalan ng boses si Luna.
“Ako… sasama?”
“Yes.”
“Pero—”
“Gusto ka nilang makilala.”
Pakiramdam niya ay bumigat ang dibdib niya.
Makilala?
Sa paraan ng mga balita ngayon?
“Adrian…” mahina niyang sabi.
“What if ayaw nila sa akin?”
Tahimik sandali ang lalaki.
Pagkatapos ay sumagot ito.
“Probably.”
Nanlaki ang mata ni Luna.
“Talaga po?!”
Bahagyang ngumiti si Adrian.
“Hindi sila madaling pasayahin.”
Napahawak si Luna sa noo niya.
“Patay…”
Napatawa nang bahagya si Adrian.
“Relax.”
“Paano po ako magiging relax?”
Lumapit siya sa kanya.
“Hindi ko alam kung paano kumilos sa harap ng mga mayayaman.”
“Just be yourself.”
Napailing siya.
“Hindi sapat iyon.”
Tinitigan siya ni Adrian.
“Para sa akin sapat iyon.”
Hindi niya alam kung bakit—
Pero biglang bumilis ang t***k ng puso niya.
Tahimik sandali ang silid.
Pagkatapos ay nagsalita ulit si Adrian.
“Ready ka bang harapin ang pamilya Montenegro?”
Napaisip si Luna.
Sa totoo lang—
Hindi siya handa.
Hindi siya sanay sa mundong iyon.
Pero kung tatakbo siya ngayon…
Mas lalo lang lalala ang lahat.
Huminga siya nang malalim.
“Okay.”
Napakunot ang noo ni Adrian.
“Okay?”
Tumango siya.
“Susubukan ko.”
Bahagyang ngumiti ang lalaki.
“Good.”
Pero sa loob ng isip ni Luna—
Alam niyang hindi magiging madali ang gabing iyon.
Dahil kung galit si Vanessa…
Mas lalo sigurong hindi siya tatanggapin ng pamilya ni Adrian.
At pakiramdam niya—
Ang dinner na iyon ang magiging pinakamahirap na pagsubok sa buhay niya.
- Writer
