CHAPTER 9
1280 Words
BRAYSON POV'S
Byernes ngayon kaya naman naisipan kong pupunta ako mamaya sa night club para magrelax. Tamang tama maaga konv natapos ang mga pipirmahan ko na binigay ni Renan sakin kanina.
"So anong balak mo ngayon? Sabado bukas", tanong sakin ni Renan.
"Magrelax"
"Sa suite mo na naman, hay naku paano ka magkaka girlfriend niyan kong puro trabaho at pahinga ka nalang"
"Sino bang nagsabi na uuwi na ako?"
"Hmmmm so ibig mong sabihin mag nanight club tayo?"
"Yeah"
"Ayuuunnn, sa wakas naman unti unti ka ng nasasanay"
"I want to relax lang naman kaya huwah puro kung ano ano ang nasa isip mo... Hindi kita katulad"
"Hmmm talaga? Baka mamaya malaman ko may binabantayan kana doon"
"Ano naman?"
"Anong ano naman? Sino naman yan dapat... Eh renentahan mo na nga yung isang vip room doon eh"
"Oo para ako lang ang makakagamit anytime na gusto kong magrelax"
"Ng walang babae?"
"What do you mean?"
"Kahit sinong babae nag dalhin mo doon bro, sayang lang ang renta mo doon kong puro alak ang kasama mo, dapat may kasama ding nagpapainit sayo"
"Tsk tigilan mo nga ako, palibhasa gawain mo kasi"
"Ayan ka na naman mapipikon ka na naman, tara na nga baka bigla pang magbago yang isip mo"
Katulad ng dati ay sasakyan ko na naman ang ginamit namin, at ang assistant ko ang pinagdrive ko. Wala akong tiwala sa taong ito lalo na kapag nakainom na kaya sa tuwing pumupunta kami sa club ay ako ang nagiging driver niya.
Sobrang ingay na ng makapasok kami sa loob, palibhasa ay byernes kaya marami ang tao ngayon. Agad akong pumunta sa cashier para kunin ang key card ng renentahan kong room.
"Hello sir good evening", masayang bati ng cashier.
"Good evening din... May-Anne", saad ko at binasa ko pa talaga ang pangalan nito na nakalagay sa kanyanh name plate.
"Mayang for short sir", nakangiti nitong sabi.
Tumango nalang ako para hindi na humaba pa ang usapan.
"Hi Mayang, kumusta ka?", bigla namang bati ni Renan sakanya.
Akala ko ba humiwalay na ito sakin pagpasok namin bakit ngayon ay nasa tabi ko na naman.
"Mabuti naman po", sagot naman ng dalaga.
"Ang ganda mo talaga Mayang, ibigay mo na kasi ang number mo"
"Pasensya na sir hindi po talaga pwede, yun po ang rules namin dito"
"Kakausapin ko ang manager ko, pakikiusapan ko siya.... Sige na..."
Siniko ko si Renan dahil alam kong nagpapacute na naman, hindi na naman ito titigil hanggat hindi nito nakukuha ang gusto.
"Hindi nga daw pwede", bulong ko sakanya.
Ng maibigay na nito ang key card ay iniwan ko na si Renan, bahala na siya kung mangungulit na naman siya basta ako papasok na ako sa lungga ko.
Pagpasok ko sa loob ay maayos ang pagkaka arrange ng mga alak, naglagay na pala sila dito ng sarili kong mini bar. Napahanga na naman ako ng may-ari nito, hindi talaga sayang ang bayad ko.
Parang nasa bahay lang ako, maganda at malaki ang couch may malaking tv, may nakalagay na ding bilyaran at may sariling mini bar. Alam siguro ni Madam Milana na hindi ako mahilig sa mga babae kaya heto binigyan niya ako ng libangan.
"Impressive!", bulalas ko at saka ako napalakpak sa tuwa.
May intercom na din at contact number, nakalagay dito kung saan ako tatawag. May kitchen, cashier, waitress at ang number ng opisina ng may ari.
So ibig sabihin kong may kailangan ako sa bawat isa sa mga ito ay tatawag lang ako.
"Very good", saad ko.
Sampong minuto na ang nakalipas ngunit wala pa yung waitress na naka assign sakin. Kaya naman si Madam Milana na ang tinawagan ko.
"It's already ten minutes nasaan na ang waitress ko!?", inis kong tanong.
Ayaw ko pa na naman ang naghihintay.
"Nakuu sir hindi po ba pumunta diyan? Wait lang sir tatawagin ko", sagot nito sa kabilang linya"
"Faster!"
"Yes sir"
Ibinaba ko na ang intercom at kumuha na ako ng alak at baso, hindi na talaga ako makapaghintay pa sa waitress na iyon. Linagyan ko na ang baso ng alak at saka na ako nagumpisang uminom.
Naisipan kong tumawag sa kitchen para mag oder ng pulutan ko, medyo mahapdi kasi sa lalamunan ang nakuha kong alak.
"Hello this is kitchen, how can I help you?", sagot ng isang babae.
Hindi ako naka sagot agad, tila pumailanlang sa aking taenga ang boses ng babaeng ito, napakalambing at nakakabighani ang boses. Mukhang bata pa at naantig ang puso ko sa tinig niya..
"Hello?", muli nitong tanong.
"Ahhh yeah hello, pakisabi sa cooker niyo magoorder ako katulad ng dati"
"Okay sri sasabihin ko po, yun lang po ba?"
Ang sarap talagang pakinggan ang boses ng babaeng kausap ko, diko alam bakit natutulala kao habang nagsasalita ito. Malakas ang pintig ng puso ko, ngayon ko lang ito naramdaman.
"Ahhh yeah at ipapakuha ko nalang sa waitress ko kapag ready na"
"Okay sir, bye", at saka na nito ibinaba ang tawag.
Agad kong ininom ang alak sa baso kahit na gumuhit ang mainit at mapait nitong lasa sa aking lalamunan para lang maibsan ang kaba na nararamdam ko ngayon.
Anong meron sa babaeng iyon bakit ganito ang nangyayari sakin, tumayo nalang ako at nagsimula ng maglaro ng bilyar para naman malibang ko ang sarili ko.
Makaraan ng ilang sandali ay may kumatok na sa pintuan ko, for sure its my waitress. Binuksan ko ang pintuan ngunit si Milana ang bumungad sakin.
"Sir may kunting problema, hindi po pumasok si Viola"
"What!? Ngayon pa hindi pumasok ngayong andito ako?!", galit kong tanong.
"Hahanap nalang ako ng iba sir"
"Hurry!", at ng makaalis na ito ay sinarado ko na ang pinto.
Ang galing naman ng Viola na iyon, binibigyan ko naman siya ng malaking tip pero ngayon pa mismo wala.
Ilang sandali pa ay may kumatok ulit, ng buksan ko ay si Milana na naman at may kasamang babae na nakamaskara.
"Siya nalang muna sir, busy lahat ng mga waitress ko"
"Who is she? At bakit naka maskara?"
"Siya po si Jenna, naka assign po siya sa kusina at kabilin bilinan ng kumare ko na hindi ko siya pwedebg gawing waitress... Eh no choice po ako kaya siya nalang pinapunta ko dito at pinasuot ng maskara kasi nahihiya po talaga siya", paliwanag nito.
Hayyy andaming arte ng babaeng ito, hindi ko naman siya kakainin unless she has an ugly face at dinadahilan lang ang pagkamahiyain.
"Okay come in", saad ko nalang para matapos na ang usapan.
Pumasok ang babae at panay nito hila pababa ang maiksi nitong palda, at ang isang kamay ay nakatakip sa cleavage nito.
"So Jenna ganyan nalang ba ang gagawin mo hindi mo ako pagsisilbihan?", inis kong tanong.
"Sorry sir, first time ko po kasing magsuot ng ganito"
Ohhh God that voice seems familiar, saan ko nga ba ito narinig? Ahhhh yung kausap ko kanina sa kusina, kailangan kong na makasiguro.
"So ilang taon kana ba bakit mo mo nasabing first time mo magsuot ng ganyan?"
"Nineteen sir"
Ayon siya nga ang kausap ko kanina, she has an angelic voice and a perfect body shape. Pero hindi ko makita ang mukha nito.
"Pwede mo ng tanggalin ang maskara mo", utos ko.
"Sorry sir hindi po talaga pwede"
"Im allergic to women kaya huwag kang matakot sakin"
"Kahit na sir hindi po talaga pwede"
"Okay", hindi ko nalang ipinilit.
Linagyan niya ng alak ang baso at tamang tama tapos na ang pinaluto ko kaya naman ay kinuha na niya ito. Habang naglalakad siya palabas para kunin ang order ko ay hindi ko siya mapigilang titigan.
Hindi din siya sanay magsuot ng sandal na may heels dahil halata sa paglalakad niya.
"Sweet and young innocent woman"
Tanging naibulalas ko nalang
- Writer
