Taste Of Perfection

Chapter 9

Chapter 9

Yvonne clenched her fist. Hindi siya makapaniwala sa nakikita. Why does it have to her? Bakit sa kanya napunta ang mga nawawala ni ang gamit? Hindi niya maintindihan ang mga nangyayari.

“I just don’t understand, Karina. napunta sa kanya ang mga gamit ko?” nagtataka niyang tanong.

“Girl, iyon din ang tanong ko. But are you really sure?” naninigurado nitong tanong. “Baka nagkataon lang. Mapahiya pa tayo,” katwiran pa nito.

Hindi siya nakinig sa kaibigan. Pinanood niya ang galaw ni Kristine at nang lumabas ito ng stadium ay mabilis siyang naglakad uoang sundan ang dalaga.

“H-Hey!” natataranta na tawag sa kanya ni Karina. “Yvonne. Wait! Saan ka ba pupunta?” pa .

Yvonne immediately head to the back of the university’s stadium to find Kristine. Hindi niya maikakaila na tama ang kanyang hinala. It was hers. All of it. Hindi niya ito mapapatawad. Hindi lang nobyo ang inagaw nito sa kanya, even her valuable things. Hindi niya mapapatawad ang dalaga.

May kausap ito sa cellphone. Rinig na rinig niya ang halakhak ng dalaga. Nasa gazebo ito habang nakatayo. Yvonne clutch her purse and stomped her way towards Kristine.

Mabilis pa sa alas-kuwatro niyang hinablot ang buhok nito dahilan upang umikot ang ulo nito paharap sa kanya. A loud squeal escaped Kristine's mouth.

“Magnanakaw!” Yvonne shouted. She reached out Kristine's neck and clutched the necklace. Hinila niya ito nang malakas causing Kristine to cry in pain and agony. The necklace was broken.

Masama niyang tiningnan ang dalaga. “How dare you steal my things!” she said. “Lahat na lang ba ay aagawin mo sa akin? Huh! Nakakahiya ka, Kristine. You're always be behind me. Stealing the spotlight you are not supposed to have. Hindi ko aakalain na kaya mong gawin ang mga ito.”

Tumayo ang dalaga. “What are you talking about?” she asked, dumbfounded.

“Huh? Huwag ka ngang magmaang-maangan? That dress, that's mine. Nasa loob pa lang iyan ng box. Pinatahi ko ’yan. See? Hindi bagay sa iyo. Hindi iyan nababagay sa kulay ng balat mo. I’m way lighter than you that's why that color suits me.”

Balisa na pinasadahan ng tingin ni Kristine ang sarili. “I don’t get it. It was given to me—”

“By who? Me? Kailan pa kita binigyan ng bagay na hindi para sa iyo?” Yvonne was raging. Pakiramdam niya ay sasabog ang puso sa sobrang lakas ng t***k nito. “Ang that necklace. That is also mine. It was a gift at hindi ko aakalaing mapupunta ’yan sa 'yo,” she shouted.

“What?”

“Ano? Bigay rin 'yan sa 'yo? Ang galing mo namang gumawa ng kuwento,” sabi niya. “Akin ang lahat ng suot mo, Kristine.” She looked down at Kristine's feet. Ganoon na lang ang gulat niya nang makita ang suot nitong sapatos. The one she was wearing was also hers.

“T-That shoes—” Kaagad na ibinalik ni Yvonne ang paningin sa dalaga. “Where did you get that? Iyan ang pinakainiingatan kong sapatos. It was given to me by my grandma,” gulat niyang wika.

Kaagad niya itong sinugod. Sinabunutan niya ito at halos magpagulong-gulong sila sa lupa. Sa isang iglap ay bigla siyang tumilapon papalayo sa dalaga. She was taken aback. Lumapit sa kanya si Kevin at itinayo siya nito.

A loud slap hit her face. It sting. Halos hindi siya makahinga sa pagkagulat. Hindi siya kaagad nakagalaw at bigla siyang bumagsak sa lupa.

“What are you doing with my daughter?” a familiar voice suddenly asked.

Kaagad na napabaling si Yvonne sa bagong dating. “M-Mom—” Hindi man lang siya nito tiningnan. Napansin niyang nakatulala sa kanya si Karina.

Nang makita ng kanyang ina si Kristine ay nilapitan nito kaagad ang dalaga. “M-Mom, she hit me,” anang Kristine.

Natulala siya sa narinig. “M-Mom?” nagtataka niyang tanong. Masama siyang tiningnan ng kanyang ina at mabilis itong lumapit sa kanya. She reached out her hand nang akmang tutulungan siya nitong tumayo but in the end, her mothers hand hit her cheek. Halos mahilo siya sa sobrang lakas ng sampa na kanyang natanggap.

She was stunned for a moment.

“How dare you hit my daughter!” singhal nito.

Naguguluhan niya itong tiningnan sa mga mata. Wala siyang ibang nakita kundi galit at poot. “M-Mom,” tulala niyang usal.

Isang panibagong sampal ang natanggap niya. Natumba siya at bumagsak sa lupa.

“I need to wake you up from dreaming. You are not my daughter.” Tinalikuran siya nito at nilapitan ang dalawang taksil sa kanyang buhay. Tinulungan nito si Kristine at sabay na naglakad papalayo ang tatlo.

She felt her heart torn into pieces. Pakiramdam niya ay paulit-ulit siyang sinasaksak. Hindi siya makagalaw. A pool of tears streamed down her face. She cried and cried until she couldn't feel the pain anymore. Her body turned numb and she couldn't do anything.

“Traitor,” she whispered before darkness took over.